Love Letter For Girlfriend Tagalog Novels & Stories

We entangled our fingers to one another. Ang saya, ang sarap sa feeling ng inlove. I am Kasper's girlfriend

Nagreply ito pero hindi chat, kundi voice message, "According to my dad, ever since I was a young man—my teenage years—there has only been one woman I desired. I have no interest in anyone else and siya ang girlfriend ko. So, I think, it's possible that if I were to see her again, ganon pa rin ang mararamdaman ko." Napangiti siya, sobrang loyal ng mga salita nito, ang gwapo pa ng boses, sobrang na-miss niya. Muli siyang nagpunas ng luha at huminga nang malalim. Tumikhim-tikhim muna siya para hindi tunog hikbi ang boses niya. Nagsalita siya through voice message, "May nakita ka na babaeng feeling mo gusto mo?" Nagpadala ulit ito at ang sagot ay, "Yes."

simpleng sagot nya . "Lalo na ng marinig ko Yung mga sinabi mo kanina" nakangisi ito.. "But let me correct you...." Napakunot noo ako . "You're not my girlfriend cause for me you're my wife..my world...my everything...and I didn't say that I like you because.....I love you ....I love you so much...." Pwedeng sumigaw... Wahhhhhjh!!.. Kinikilig ako Ngayon....

Baka naman pinagloloko niya lang ako? "Can you be my girlfriend?" Malumanay na tanong nito at diretsiyang naka tingin sa mga mata ko. Nakikita ko doon ang galak at saya. Muli akong napangiti at sinakop ang mga labi niya. Hindi ko alam kung ilang minuto kaming nag halikan pero wala akong pakialam, namiss ko siya ng sobra at hindi ako maka paniwala na mahal niya ako. Alam ko na ngayon kung ano nga ba ang nararamdaman ko para sa kanya. "I love you too Xyrus.." pagkasabi ko nun ay muli niya nanamang sinakop ang mga labi ko. Napa ungol ako ng kagatin niya ang ibabang labi ko, napakasarap niyang humalik.

Kabanata 30 Halik --- I thought falling in love is impossible to me. I feel my heart beating and I know what it means. Kailanman, iniisip ko na hindi ako makakatagpo ng ganito. The flowers he gave me reminds me that I am still a little girl despite of my responsibilities. Naging ina at ama ako sa mga kapatid ko, though hindi ko kailanman na pinagsisihan iyon pero iba pala. Ibang iba pala. My heart suddenly soften. Nakaramdam ako ng ibang init... kakaibang kilig.

THE BILLIONAIRE'S LONG LOST LOVE: .... "I love you, my Love. Mas minamahal pa kita ngayon. Dahil isang napakagandang regalo ang kambal para sa akin galing sayo. Mahal na mahal kita, my Love." Nasa higpit ng mga yakap niya ang sadyang pangungulila niya sa dalawa At kahit hindi ko nakikita ngayon. Alam ko na tumutulo na naman ang luha niya. Masuyong humahaplos ang palad ko sa likod niya para gumaan gaan naman ang pakiramdam niya.

pero ano ang pakay niya sa akin at bakit niya nilantad ang sarili niya sa akin? "Una sa lahat gusto ko muna ipakilala sa iyo ang sarili ko. Ako si Luna Hannah Santiago o tawagin mo lang ako sa pangalang, Luna. Nagkakilala kaming dalawa ni Clara dahil isang entertainment company. Natanggap mo naman siguro ang tatlong litrato ng lalaki na piandala ko sa iyo hindi ba?" Aniya sabay may nilapag siyang litrato ng tatlong lalaki sa lamesa habang nagtataka naman akong nakatingin sa kaniya.

"Okay. Wala pang kalahating oras, d’yan na ‘ko. I love you, bye." "Mag-ingat ka ha. I love you too," sagot ko. Ang sarap sa pakiramdam yung simpleng palitan ng “mahal kita” ay sapat nang ipaalala kung gaano kalalim ang nararamdaman namin para sa isa’t isa. Minsan iniisip ko, sana noon pa lang ay lumapit na ako sa kanya. Sana hindi ko hinayaang tumagal pa ang pader sa pagitan namin. Ako rin kasi ang naging matigas ang ulo noon, kaya siguro siya tuluyang lumayo.

Hindi lang ‘yon, artista pa. “Yam!” Tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap siya ng sobrang higpit. Yam means “you are mine”, napaka sweet niya ‘no? Siya ang first love and first boyfriend ko kaya gano'n na lang siguro ako kasaya sa kanya at kung mawala man siya sa akin ay sigurado akong matagal bago ko siya makalimutan. “Happy birthday!” Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at ipinakita sa kanya ang dala kong regalo.

Seryosong sabi nito na para pang naiiyak. Napangiti naman ako at marahan na pinisil ko ang kamay niya. "Salamat, kahit sa paggising ko nandiyan ka." Wika ko at naramdaman ko ang pamumuo ng luha sa mga mata ko. Hinagkan nito ang likod ng palad ko at sumunod sa noo ko. "I love you so much, hindi kita kayang iwan hangga't hindi ko nakikita na ok ka na." Sagot nito.