Love Quotes Sad Tagalog Novels & Stories

Bakit naman kasi masyado akong assuming? “Okay ka lang Mutya?” nag-aalalang wika ni Jodie. Hindi ko alam kung paano magrereact. Parang gusto kong maiyak. Ngayon ko lang naramdaman ito. Bakit parang ansakit sa dibdib. Nang tumingin ako sa dalawa kong kaibigan ay kitang kita ko ang pag-aalala sa mga mata nila dahil sa itsura ko ngayon. Ramdam ko ang pamumuo ang aking mga luha ngunit ayaw kong makita nila yun. Kaya sumubsob ako sa lamesa at pumatak ang aking mga luha.

you're not here anymore.One thing I have in mind is that I will always be with you as long as I exist,and there's nothing that can change that fact.I love you,dear.Sagot ni Liam sa mga message ko.Ako ba talaga ang nagpa bago sa buhay niya?Ganon ba kahirap at kabigat ang pinagdaanan niya?Kung ganon magkaparehas kami sa ibang sitwasyon nga lang.Bakit kasi ayaw niya sabihin sa akin lahat kung ano yung mga pinagdaanan niya at yung mga nangyari haist masagot na nga message nito.My heart is full of joy,I never thought you came into my life before we meet I thought I cannot find man who love me unconditionally I'm afraid to love again.Without you my life is lonely I want to grow old with you my lo

I-I-I love you. Now Playing : The one that got away by Katy Perry May kung anong kirot sa puso ko ng makita ang luha niyang tumulo habang sinasabi iyon. I can't let her go. "Mas mahal na mahal kita Elle." sabi ko at hinalikan ang kamay niya at noo niya. Inulit-ulit ko pa iyon. Kailangan kong lakasan ang loob ko. Kailangan kong maging matibay sa harap niya.

Nagpapaikot-ikot si Teedy habang ang mga kamay ay nakabukas ng maluwag. "Ikaw ang malalagot kapag napagalitan tayo, ha." Napatingin ako sa kan'ya nang tumabi ito sa akin. "Rain really makes me sad. Miss, I can see in your eyes the sadness," malamig na sabi niya habang nakatingin sa ulan.

"Why? Why evertime I show love, I get pain? Can you tell me what's wrong with... me? Bakit lahat ng gusto ko... hindi ako kayang... mahalin. May mali ba sakin? Tell me if there's wrong with me... please... para naman maayos ko kung ano ang mali sa sarili ko, para mahalin din ako ng mga... minamahal ko." Humahagulgol kong wika bago ko iniyuko ang ulo dito sa lamesa at doon nagpatuloy ako sa pagiyak. I-iiyak ko na lang ang sakit ng aking nararamdaman hanggang sa mawala. At sana nga mawala. Ngunit sa sobrang maraming sana imposimbleng mawala. Isa na doon ay yung sana ako na lang ang minahal niya. Sana paniginip lang lahat ng ito. At sana ako na lang si Soe at hindi na naging Zoe.

dere-deretsong sabi ng lalaki na hindi man lang siya nakuhang tingnan. Kaagad na may namuong luha sa sulok ng kanyang mga mata. Pakiramdam niya ay nagkagutay-gutay ang puso niya dahil sa mga huling sinabi nito. Pero sinikap niyang huwag ipahalata rito ang bagay na iyon. Kaagad niyang pinunasan ang mga luha bago pa tumakas ang mga iyon mula sa kanyang mga mata. Hindi siya dapat umiyak. Hindi dapat makita ng lalaking ito na nahihirapan at nasasaktan siya. Dahil kung mayroon man siyang isang bagay na gugustuhing makita nito, iyon ay kung gaano niya ito kamahal. “Hinding-hindi ako mapapagod because you are my home. Hinding-hindi rin ako mauubos dahil ikaw ang dahilan kung bakit ako masaya. At na

sagot ni Zas sa akin tumango na lang ako. "Salamat naman, Zas dahil maraming madadamay sa pag-aamok ng mag-asawa katulad ko sila." bulalas ko sa kanya umiling naman siya sa akin. "Mga lobo sila," sagot ni Zas sa akin. "Parang kagat ng bampira ang nakita ko," sabi ko sa kanya. Napatingin siya sa akin at nakita ko ang pagkunot ng noo niya hindi lang ako nagpa-halata sa kanya.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

Isang pagdaloy na dahilan ng mas maluwag kong paghinga. “I’m sorry. Sorry dahil hindi ako nagtiwala sa kakayahan mo. Sorry kasi inisip kong hindi ka bagay sa anak ko. Sorry dahil inapi kita, sinaktan at ininsulto.You are right. You are more than enough. Sorry dahil hindi ko tinanggap ang apo ko nang panahong kailangan mo ang anak ko at kailangan mo kami.” Huminga siya ng malalim. Mabilis ang paglakbay ng mga luha sa kanyang pisngi. “Pwede bang makita siya? Pwede ko bang makita ang apo ko?” “Wala na ho ang apo ninyo, Mrs. Castro.”

Halos na ninigas na nga ako eh "Ang sarap mo rin yakapin babe, Ipag papalit ko lahat ang karangyaan sa mundo basta mayakap ka lang ng ganito habang buhay asawa ko. I love you so much Misis Del Carmen. Madamdamin kong sagot naman dito na may umalpas pang luha sa aking mata dahil sa hindi ko na mapigilan na kasiyahan. Sabi nga nila tears of joy nga. Agad naman nitong pinunasan ang aking pisngi gamit ang kanyang malambot na kamay.