Loves In A Sentence Novels & Stories

“Sobrang saya ko. Lalo na kasama ka.” “Love… I told you,” sagot niya habang niyakap mula sa likod, “hindi lang ako nagpapakita ng love sa words. Ramdam mo ‘yan sa bawat touch, sa bawat yakap, sa bawat halik. Ikaw lang ang sa akin.” Napangiti si Calestine at tumingin sa kanya. “Adrian… hindi ko alam kung paano kita mapasasaya ng ganito. Pero ramdam ko. At I love it.”

"Oo, dumeretso siya ng Corinthian galing ng airport. Galit na galit iyon sa iyo, inagawan mo raw siya ng girlfriend. Kayong magkapatid, parang nauubusan na kayo ng babaeng hahabulin, ah! Hindi ako naniniwala sa gayuma pero kailangan ko na sigurong kausapin ang advisers ko para sa opinyon nila." "Dad, don't you think love is the most powerful spell in the history of humankind? You feel the force, you see it from the perspective of your heart, you heard it form your brain, yet you can't touch it without that someone you cherish. And love is the kind of spell that has no antidote, that's why it's hard to resist it." "And you are becoming sentimental, Son, it's scary."

I mean minsan niya nang nakita ang Dad niya na awayin ako kaya ayaw na ayaw ko siyang nakakarinig ng mga ganito. "Of course not, anak. I was just telling your tito that love is unexpected. You can't tell if it's love if you don't feel it with your heart.. hmm?"

napatingin naman silang lahat sakin. " ya. eodiga?" Tanong ni sojin. " search for him? Just stop." Sabi pa nito. Umiling naman ako. " sojin-ah, you dont know it yet but when you fall in love, difference is nothing. You will long and crave for that person. And you cant do nothing but to keep on loving him." Lumingon na sabi ko. Natahimik naman sya. Nakita kong napangiti naman silang lahat.

hindi ko alam kung anong pumasok sa kukuti ko at bigla akong nag react at sinabi iyon. Namulsa si Troy at tinapatan ang walang expression kong mga titig. "Love is a choice, kung gusto mo siyang mahalin at gusto mong mag work ang marriage ninyo, it is possible. Walang imposible basta maging faithful ka lang sa kaniya. Baka sign mo na 'to, para kalimutan si Lian."

"I do, and that what makes me different from you." Natigilan siya sa sinabi ko. Mariin niyang ikinuyom ang kamay niya bago yumuko. Unti-unting gumuhit ang mga pulang linya sa lupa kung saan siya nakatayo. "Yeah, wala akong ina. Siya lang ang meron ako kung kaya..." Umilaw ang mga linya hanggang sa naging isang malaking magic circle ito. Lumabas ang magkahalong pula at itim na apoy mula rito at paikot na bumulusok sa kalangitan. Nang tumama ito sa ulap ay dumilim ang buong paligid. Nagkumpulan ang itim na mga ulap at umikot sa palibot ng apoy ni Lovelace. "...gagawin ko ang lahat para lang mahalin at purihin niya ako gaya ng ginagawa niya sa 'yo. I deserve more love and attention than you!"

"You know what Ley?" Rinig kong ani Maricar. Naka pangalumbaba na siya ngayon at bahagya ng pumupungay ang kanyang mga mata. "Loving someone is always followed by pain. Kasi hindi ka naman masasaktan kapag hindi mo siya minahal. Kapag nasasaktan ka dahil sa kanya, it's just a proof that you still loves him," seryosong aniya habang nasa harap nakatingin.

Ilang beses pa muna akong lumunok dahil feeling ko isang salita palang ang lalabas sa bibig ko pipiyok na ako. "Love," A tear fall from my eyes. " I love you." This is what I always say every time I close my eyes to sleep and in the morning I wake up, since the day you left me. I'm sorry if it took years for me to finally say it. Falling for you wasn't falling at all. It was walking into a house and knowing you're home. You are my home, Harriet. All these achievements in life is nothing when you are not there."

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

“I may not be perfect, but I promise to make you feel loved every single day. I’ll make sure you never have to doubt what you mean to me.” At bago pa ako makasagot, marahan niya akong hinalikan sa noo. “I love you.” Napahawak ako sa kaniyang mukha, ngumingiti habang pinupunasan ang mga luha ko. Wala yatang araw na hindi niya ako napapaiyak dahil sa saya. “And I love you more, Arthur. Always.” Wala akong ibang naramdaman kun’di kapayapaan sa mga oras na iyon.