Luffy's Mother Novels & Stories

“You can still call me mama.” Overwhelmed. ‘Yon ang nararamdaman ni Lyla ngayon habang nakatingin sa ginang. Wala sa sarili siyang napalunok at tumango. “Uhm, M-mama. This is Lucifer and Lucky. Lucifer, this is Gio’s mother, Mama Vanessa.” Tipid na tumango si Lucifer. “It’s nice to meet you. But we need to head first.”

Lumapit naman akong muli para marinig ko ang sasabihin nang kambal ko kay Mommy. “Mom, can you approach Ligaya’s Mother, I think she is shy to you,” “Honey,” “It’s okay Hon, I think your Mom is shy to my Mom,” “Of course Hijo, naku Hija, pagpasensyahan mo na, hindi ko pa na-entertain ang Mommy mo,”

"I mean. How are you, Madam?" The woman chuckled elegantly. "I know how to speak Filipino, Hija. Yluj's father is a Pilipino. I am Yumi Ichizikan... Yluj's mother." Nabigla man, marahan pa rin akong nakipagkamayan sa kanya. She is Yluj's mother. So it means... Yluj smirked and shook his head. Parang sinasabing wala siyang kinalaman sa lahat na nangyayari.

tanong ni Mama sa akin. Bumuntong hininga ako at tumango. "Oo mama kailangan ako dito, ito ang bago naming assignment ni Trevor. Ang alamin kung sino ba talaga si Laxus. " humarap ako dito at hinawakan ang kamay ni Mama. "Ma, please lumayo muna kayo kina Laxus okay? May hinala kami na isa siyang high profile syndicate isa siyang Mafia Boss confirm na ito Mama." pakiusap ko kay Mama.

Pero dahil katulad nito na kabisado na rin niya ang ugali nito, paniguradong gumagawa ng ito ng susunod nitong hakbang. "Wala namang masama kung aamin ka," anas nitong muli na ikinabuntung-hininga ni Yugi. "My mother was once a student of my father. Mas malayo pa nga ang agwat nila sa isa't-isa kaysa sa edad ninyong dalawa ni Elyan. It's not that bad. Besides, you look good together." She will never give up

“You mean… Daddy’s mom?” Hindi na napigilan ni Zeny ang pagtulo ng luha. Tumango siya at iniunat ang mga kamay. “Oo, apo… ako ang mommy ng daddy mo.” Sandaling tumingin si Hunter kay Lara, parang humihingi ng pahintulot, bago ito lumapit kay Zeny. At nang tuluyan itong niyakap ng ginang, tila bumukas ang lahat ng pinigilang damdamin. Mahigpit ang yakap ni Zeny, kasabay ng malayang pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata. Ramdam niya ang init ng batang noon pa man ay hindi niya nakilala.

Sigaw niya kaya naman hinanap ko si Yamato pero wala siya sa paligid. "M-Ma.. A-Ano po bang sinasabi mo? A-Ampon po ako?" Gitil ko, sinubukan ko siyang hawakan pero pinigilan ako ni Laze. "M-Mama.." "Galit ka lang po 'di ba? Mama." Masama ang tingin niya sa akin. "Ilayo mo sa akin 'yan, ilayo mo!" Sigaw ni mama kaya wala akong nagawa kundi umiiyak na lumabas ng bahay.

Totoong maganda ako kahit pabiro ko 'yung sinabi noh. Naghanap ako ng mauupuan, kapagod tumayo kaya. Nagpunta kami sa waiting area at doon naupo, naupo sa tabi ko si Laine. "My Dad... ", biglang salita ng bata kaya tinignan ko siya. "... I've never seen him smile that way. It was only when he saw you at the Mall that day and today." Natigilan ako sa sinabi ni Laine. "I have never seen my mother, I don't know what she looks like. Seeing how my Father smiles at you, aren't you my Mother?"

Itinago nito si Luella sa akin at para sa akin, isang pangga-gago iyun. "Iha,...please, sana, para sa akin na lang. Pumayag ka na..dumito ka na muna para makasama pa namin ng matagal ang apo namin." muling wika ni Mommy kaya kahit na labag sa kalooban, wala na akong nagawa pa kundi ang pumayag na lang. Pwede kong bigyan ng chance si MOmmy Esperanza pero itong si Luigi, magtotoos pa kami. Hindi ganoon kabilis kalimutan ang lahat-lahat ng ginawa nito.

"L-Lushiane." Napalingon ako kay mommy. Binigyan ko lamang siya ng malamig na tingin kahit na naluluha na siya. Kahit na may kung anong karayom na nadadama ko sa aking puso ay pinanatili ko pa rin ang matapang kong pustura. "By the way... Lharea, care to introduce your..." Hindi na naituloy ni daddy ang sasabihin dahil hindi niya naman alam kung kaano-ano ba ni mommy ang babaeng 'to.