Novel & Cerita Luffy's Mother

I told her before I laugh. I need to stand up again. I'm ready to stand up again. I need to change. I need to be tough. I need to be strong. I need to let those bad thing go and start again. Not being Lilly Carmella Marquez but Lily Carmella Salvador. I'm a Salvador from now on. Lilly Salvador "Mom told you. Kuya put pa-pa in my chair. It boom mom" Lara was shouting while she was pulling the hem of my shirt.

“Thank you, son.” “I love you, Mom, and so does Lily. She’s really sad that she couldn’t come.” Turan ni Luke na niyakap ng mahigpit ang nanay. Dalawa ang anak ni Madam Wong. Hindi nakauwi ng Pilipinas ang bunsong si Lily dahil maselan daw ang pagbubuntis nito.

Zaffiro indeed looks like his father who's in front of her right now. Kung ipinakilala lamang niya ang sarili bilang si Saphire ay malalaman agad nito ang totoo. "Of course I am his Mother, gising na gising ako nang hirap na hirap akong iere iyan," irap niya at ipinakita pa ang mga stretch marks sa binata na napalunok lamang nang makita iyon.

Muntik ng malaglag ang panga ko ng makita si Laxus na prenteng nakaupo karga ang anak naming si Mumu. “Hi, mommy…” Naningkit ang mata ko sa tinawag nito sa akin. ‘Mommy?’ Nag init ang pisngi ko at ulo ko ng maalala na naman ang sinabi nito. “E-errrr… K-kiray, lalabas na muna ako!” Mabilis pa sa hangin na nawala si Mariz sa paligid. Para itong nakakita ng multo. Si Jayson kasi kung ano-ano ang nakakatakot na kwento ang pinagsasabi dito tungkol kay Laxus. Pero sabagay, totoo naman ang lahat na iyon.

Payak siyang tiningnan nang aking ina at saka sumilay sa kanyang labi ang ngite. "You look so familiar,Hija have we met before?" my Mom asked Luigi kaya nakangite itong tumango. "Second child of Catalina and Salvador Andrade,Mrs.De Alva." pakilala ni Luigi sa kanya kaya mas lalo napangite ang aking Ina. Looks like there's something with Luigi that makes my Mom to wear the smile she has right now. "Dumating na pala kayo from England,Hija.How was your Mom is she fine now?" my Mom asked Luigi at tumango lamang ito bilang sagot.

litanya nito, ngumiti nalang ako at sumangayon dahil sa suwesyon ng mom ni Liam. Habang nasa pilihan kami ay nakita ko naman si Lilian na palabas ng sinehan, kasama niya si Mama. Nakita kong napatigil si mama habang hawak si Lilian at titig na titig samin, maya maya pa ay dali dali silang lumapit at hinarap kami. “Kilala ko kayo ah?” duro ni Mama sa parents ni Liam kaya lumapit ako sa mga ito upang harangan si mama.

Babawiin ko sana ang kamay ko kaya nga lang ayaw ng pakawalan ni Matthias. Nakarating kami sa dining area naroon na si Mommy at Daddy. Wala si Kuya Mattheus, baka late lang. Nakatungo pa ako ng patungo sa lamesa. Kahit nasa harapan kami ng magulang namin sweet talaga ni Matthias hindi marunong mahiya. “Mabuti magaling ka na Lorelei anak. Sabi ni Mommy. Kain na tayo,” si Mommy ng nakapwesto na kami lahat sa upuan.

ICE “Did I hear it right?” kunot-noong tanong ko kay Yumi. “Your mother is here?” “She never been a mother to me, Ice! Don’t say that she’s my mother!” Mayumi hissed. Tumayo siya at lumapit sa lababo. Nanatili siya roon na nakatayo lang at parang tulala.

“Pero nagpapagaling pa si Mama ngayon. Kapag narinig niya ito, baka magalit siya at mas lalong maapektuhan ang kalusugan niya. Tama ba na istorbohin siya?” Ngumiti si Liston at kinurot ang pisngi niya. Halata ang lambing sa mukha nito. “Wala kang dapat ikatakot. Napakaraming bagyo na ang hinarap ni Mama. Hindi siya basta matitinag. Ang sa akin lang, hindi ako kampante na si Kuya ang magpapatakbo ng Del Fierro. Mas mabuti na kay Mama natin ipaubaya ito. Sigurado akong maiintindihan niya ako.” Malinaw na nakita ni Lianna ang ambisyon sa mga mata ni Liston, at bahagyang ngumiti, “Kuya, kahit ano’ng gawin mo, susuportahan kita.”

aniya at pinisil ang kamay ng asawa. “Don’t worry, Dad. If Momma doesn’t want to see you anymore, me and Kuya Angus and Kuya Earl will help you. Love ka po ni Momma ng super. I heard her nga sabi niya po kay Ninang Dory, she will never leave you kahit mad ka sa kanya.” There’s a lump in his throat again, wanting to burst in tear again just like he always do everynight. With every visit… “Thank you, Lottie.”