Novel & Cerita Luminous Valentine

Halos siyam na buwan ang lumipas, ang aming sanggol na babae na si Valentine ay isinilang, na siyang bumubuo sa aming pamilya. ANG KATAPUSAN!

Ang madaling araw sa loob ng dambuhalang penthouse ni Zion Valmonte ay binabalot ng isang nakakabingi at nakakapasong katahimikan. Walang kahit anong ilaw na nakabukas maliban sa maninipis na sinag ng buwan na tumatagos sa malalawak na salamin ng gusali.

The view is top-tier, napakaganda nang nga light displays and statues, isama mo pa ang mga fountain na nagsasayawan kasabay ng mga ilaw. Totoo ngang nakakarelax siya. "You and kuya Evrain! are you guys pissing me off!?" inis na saad ni Evie nang mailibot ang paligid. Hindi naman Valentine's day ngunit punong puno nang mga couple ang buong Esplanade, kahit saan man siya lumingon ay puno nang mga couples. Ughh torture, she's heartbroken tapos ganyan pa makikita niya?? edi sila na masaya lovelife.

Nanikip ang dibdib ko, all these time ako ang iniisip niya. Napangiti ako nang makita ko ang pangalawang picture. From No Strings Attached, I glanced down at the bottom page for the caption: Emma: I made you a Valentine's Day card. Adam: What? Adam: It's perfect. Will you read it for me? Emma: You give me premature ventricular contractions. Adam: I'm assuming that's a good thing. Emma: You make my heart skip a beat. Adam: Aww. Emma: Don't make fun of me!

Biglang pumasok sa utak ko ang babaeng hinding-hindi ko makakalimutan. May halong saya at lungkot tuwing naaalala ko ang mukha niya, sobrang saya dahil minsan ko siyang nakilala at nakasama. Malungkot dahil hanggang ngayon, hindi ko pa rin siya natatagpuan. Muli kong inalala ang una at huli naming pagkikita... Flashback Naglalakad ako sa kalsada, kasama ang barkada ko. Ngayong araw ay valentine's day. Gusto kong bigyan ng bulaklak si Bunso at Mommy.

Different Cartellés, from the most powerful to the average ones. The party already started when we came. The members of black society was already infront, together with the celebrant. Sinenyasan ko si Valentine na ibigay na ang regalo sa bunsong babae ng mga Suarez. Valentine is not Valentine if he's not being naughty. He's holding a red rose while walking towards the lady. Naupo naman kami sa nakalaan sa aming table at agad na pinagsilbihan ng mga waiter. We are eating when I saw an interesting figure walked just infront of us.

Pagkababa ng tawag, napansin pa ni Mark ang isang malinaw na ngiti sa labi ng lalaki. “Sir… ang iskedyul po bukas—” “Anong araw ba bukas?” tila hindi narinig ni Julian ang paalala at sa halip ay nagtanong. “Bukas…” saglit na nag-isip si Mark, saka agad inilabas ang cellphone at tumingin sa petsa. “Ay, sir! Bukas po ay Valentine’s Day!” Habang sinasabi iyon, tila may biglang naunawaan siya.

Ang Roxiel na kilala ng lahat… ay nawala. At ang nilalang sa likod ng maskara… ang siyang nabuhay. SAMANTALA, SA CITY OF MOLAVE… Isang engrandeng Valentine’s Celebration ang ginaganap sa loob ng Bulwagan ng Molave. Makukulay na ilaw ang umiikot sa kisame. Ang sahig ay kumikislap sa repleksyon ng mga chandelier. Ang hangin ay puno ng halakhakan, musika, at mga bulungan ng matataas na tao sa lipunan.

Unti-unting namuo ang luha sa mga mata ni Valentine. Sa sandaling iyon, gusto niya lamang yakapin si Tanya at umiyak. Hinila ni Tanya nang marahan ang kanyang kamay. Senyales iyon para yumuko siya. Nang yumuko si Valentine, agad na inabot ni Tanya ang kanyang mukha at pinunasan ang mga luhang nagbabadyang pumatak.

I swallowed my conscience several times and tries to calm myself. "Thank you," bulong ko na lamang at binuga ang mabigat na hininga. Ramdam ko ang pagtaas ng kanyang mga mata at ang unti-unting pagliwanag ng kanyang mukha. "Even if you won't give me flowers or any gift this Valentines, you still makes me happy. Every single day." I bit my lower lip after saying those words and avoided my gaze.