Lunar Deities Novels & Stories

Hindi ko pa man nabibigyan ng kasagutan ang aking tanong ay biglang lumaki ang buwan at mas lalong tumingkad ang liwanag na para bang araw. "Ang moon goddess! Dumating na siya!" halos sabay-sabay na bulalas ng mga taong-lobo na narito sa pagtitipon. Lahat kami ay lumuhod, pagkatapos pagkatapos ay unti-unting naging katawan ng isang lobo ang aming mga katawang tao. Tumingala kami sa napakaliwanag na buwan at sabay-sabay na umalulong bilang pagbati sa pagdating ng aming moon goddess.

In my case, it was an accident—or perhaps, a cruel jest of fate. When I died on Earth, I expected the afterlife to be a quiet void, a place of eternal rest. Instead, I found myself standing before a goddess—or at least, a being who claimed to be one. She was breathtaking, with hair like drifting clouds and eyes that sparkled like twin stars, but her smile carried a hint of mischief. She called herself Lunaria, the deity who governed the planets of her universe. According to her, she was far too busy sending heroes to various worlds to bother with a proper selection process for me. So, she decided to make things “fun.”

Indeed, Luna is a deity. After the moon's grand entrance, may dalawang bola ng liwanag ang bumulusok pababa mula sa kalangitan. Then, as those ball of lights touched the ground, it had revealed two deities that looks exactly like Luna but wearing distinct colors of dresses. We saw again the Luna that had appeared few minutes ago who was wearing a crimson gown while the other one was covered with a black and white combination. Hindi ko alam kung anong nagaganap but surely, this is very confusing. Tatlo ang katauhan ni Luna? What on earth! Ito siguro aang ibig sabihin ni Rebecca.

"Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko" "Ako naman si Lunar Makabajo, kakambal ni Solar" pakilala niya. "Lunar and Solar eclipse.." mukhang hindi niya rin napansin na napalakas ang bulong niya sa kanyang sarili. "I-I mean, nice name guys"

Makikita ang pag-aalala sa ibang naroon at ang iba naman ay bumagsik ang itsura. "Explain to us, Alpha Rome," matapang ngunit may galang na sambit ng isa sa mga naroon. "They called on the goddess of the moon, Selene. Meaning, they sacrificed one of their newborns. Para lang makahingi ng tulong kay Selene. Isang hakbang na makasarili. Na hindi dapat nila ginawa dahil una sa lahat, kinakalaban nila ang hinaharap, ang kapalarang itinakda sa atin at sa kanila," paliwanag ni Rome.

Ngunit alam niyang oras na para tumayo… at harapin ang mundo bilang Loba Luna — reyna ng mga nilalang sa ilalim ng buwan. Mabilis na dumating ang pitong miyembro ng Moon Council. Pawang matatangkad, matatikas, at suot ang itim at pilak na balabal na may simbolo ng buwan sa kaliwang dibdib. Lahat sila ay may dala-dalang kapangyarihan na agad na nagpabigat sa hangin sa paligid. Si Kael ay agad na lumapit upang salubungin sila habang si Amara naman ay nanatiling nakaupo sa isang tabi, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib.

Ang mga ito ay walang iba kundi sina Goddess Apollo at Goddess Selene. Naiba sina Goddess Apollo at Goddess Selene sa mga diyosa ng Godly Region. Ang mga ito, sina Nine Heavens Emperor at ang diyosang si Nuwa ay mga disipulo ni Ancient Ancestor. “Sila?” Napatigil si Darryl nang makita niya ang mga diyosa.

Tumingin ng matilim si Hades kay Luna, agad naman itong tinago ng Alpha sa kaniyang likoran. "Hindi mo siya pweding saktan, Kamahalan. Ang dalaga na iyon, siya ay may basbas ng Inang Diyos ng Buwan. Kaya lamang niya iyon nagawa dahil nais niya lang iligtas ang kanyang sarili." Pagiintindi ng Alpha.

Napakagwapo nitong makita sa ganoong ayos, tumatawa at halatang masaya. "I understand, anyway bagay sa iyo ang pangalang Venus. The goddess of love, beauty, fertility, prosperity, victory, desire, and sex," anitong binigyan pa ng diin ang dalawang salita na huli nitong binanggit. Mabilis na namula ang mukha ni Lara sa sinabing iyon ng lalaki. Lalo na nang titigan niya at bigla ay nakita niya ang tila ba maliliit na apoy ng paghahangad sa mga mata nito. Dahil doon ay muli siyang nagyuko ng ulo.

Sa kisame ng kastilyo ay may mga painting ng mga diyos at diyosa ng Greece, at ang pinakamalaki ay si Cupid, na malinaw na nakikita. “Paraiso siguro ang ganito,” bulong ni Luna. Ngumiti si Thomas, “Kung ganoon, binabati kita, nakapasok ka na sa paraiso.” Mahinang tumawa si Luna. Nakakita rin sila ng mga katulong na naglalakad na nakataas ang baba, at wala man lang nag-alok sa kanila ng maiinom. Katulad ni Ruby, hindi rin nila itinuturing na dapat igalang ang mga kaibigan ng dalaga.