Lunas Journey Novels & Stories

Parang apoy na dumadaloy ang kapangyarihang bigay ng buwan sa aking mga dugo. Glowing threads of light came out of the moons' hands and travelled towards me. My body absorbed the lights. After some time, Luna and the other moons stopped glowing. They look normal. "Luna, what is happening?" tanong ko. "Fight, Vera. Fight." she said at nagmamadaling bumalik sa puwesto nila kanina. The moons are now in front of us. "No one was permitted to lay even a finger on Vera or her friends. Dadaan muna kayo sa bangkay namin." saad ni Luna. All of the moons prepared for a fight. I tried to call Luna and stopped her, but she is unstoppable. Hindi niya pinakinggan ang mga tawag ko. Luna, why are you risking

Isang taon na ang lumipas mula nang matagumpay na maisilang si Luna, at ramdam ni Selene ang pagbabago sa buhay nila. Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan nila—mula sa panganib, takot, at pagkabahala sa kanilang pamilya—ngayon ay masaya at payapa na ang kanilang mundo. Ngayong araw, may naka-schedule silang munting bakasyon sa isla na pag-aari ni Selene—akala nila simpleng getaway lang ito, para sa pamilya, para makapag-relax at magsaya kasama si Levi, si Kiel, at syempre, si baby Luna.

Nais kong malaman kung bakit ang aking nakababatang kapatid na babae, ang taong tinawag kong kasintahan, ay ipagkanulo ako sa ganitong paraan. "Hindi ba malinaw? Gusto kong maging Luna." Ngumiti siya. "Palagi kong kinamumuhian ang katotohanan na ang isang mahina tulad ng nangyari sa una at nagkaroon ng mas mahusay na pagbaril kaysa sa ginawa ko sa pagiging susunod na Luna." "Ako si Luna dito. Paano ako makaya ni Damon sa Damon?" Pinupukaw ko ang aking mga browser.

No humor, nothing at all. Umuna nang lumakad si Enid habang ako naman ay pasunod na sana nang matigilan dahil sa amoy na naman. Mabilis kong nahanap kung saan nagmumula iyon kaya lumingon ako sa may gilid ko. I saw Lily. With a guy. My eyes widened when I familiarized him! Siya iyong nakita ko sa labas ng bintana.

Una, natapilok siya kaya sinalo siya nito noon tapos nawalan naman siya ng balanse kanina kaya aksidenteng naglapat ang kanilang mga labi. “Ang lampa-lampa mo, Luna. Baka iniisip na ngayon ng lalaking ‘yon na sinasadya mo ang lahat para lang maka the moves ka sa kaniya. Bakit ba kasi ako natataranta kapag nasa harapan ko na siya? Bakit ang hina-hina ko kapag nasa paligid siya? Hindi naman ako ganito." Tumakar si Luna bago naupo. "Nasaan na ba siya? May pa twenty minutes pa siyang nalalaman tapos ang kupad-kupad naman niya.”

Hunter 29: Howl of Happiness Hades Rashid Davidson I did not talk nor dare to look at them because I am in my deep thoughts. I don’t know what to do right now and my mind is in turmoil again but one thing is for sure, I have to protect my Luna no matter what happens. “I think so,” pagsang-ayon naman ni Luke na tila nag-iisip siya ng malalim patungkol aa bagay na ‘to.

Napabuntong-hiningang muli si Luna at kinuha ang bag niya. “Okay,” nasabi na lamang niya sa sobrang manhid ng ulo niya. Magkasabay silang lumabas ng café. Sa labas, mas maingay ulit—ang mga sasakyan, ang mga ilaw, at mga tao na paroo’t parito. Sandaling huminto si Luna sa gilid ng kalsada, napatingin sa dumadaang jeep, sa mga taong nag-aabang. Hindi pa rin siya sigurado kung saan siya papunta.

Ilang araw ko na rin siyang hindi nakikita dahil naroon siya sa nirentahan niyang condo malapit sa pinagtatrabahuan niya. Rinig ko ang ugong ng sasakyan hudyat na dumating na si Luna mula sa kan'yang trabaho. Weekend ngayon kaya alam kong hindi sila magkasama ni Daniel. "Hi Gali!" masiglang bati ni Luna sa akin. Humalik pa ito sa aking pisngi na animo'y close na close kaming dalawa. "Where have you been?" tanong ko sa kan'ya.

tutol ni Luna. Ngunit wala silang ibang pagpipilian. Mula sa likod nila, papalapit na ang mga tauhan ni Cara. "Hawak ka sa akin," utos ni Alexus kay Luna bago ito tumalon. Sumunod si Luna at si Arturo ang huling tumalon. Sumalpok sila sa tubig, napakalakas ng alon. Halos mawalan ng malay si Luna, ngunit naramdaman niyang hawak pa rin siya ni Alexus.