Lunas Journey Novels & Stories

Ayokong idamay siya sa mga gulong pumapasok sa buhay ko. Napangisi iyong lalaki. "So can I talk to you for a second?" Muli pa akong napatingin kay Leo bago ako pumayag sa gusto ng lalaki. Lumabas kami sa resto. Hindi talaga maganda ang kutob ko sa taong 'to. "You're Luna, if I'm not mistaken," aniya na ngayon ay nakangisi na naman. "You're the one who ruined his life," dagdag niya na kinaseryoso ng mukha niya.

Ngunit wala naman mawawala kung susubukan iyon—no, there will be a huge loss if we try it without guarantee. "The moon in total darkness? Do you mean an eclipse?" Kumpirma ko sa kanya ngunit umiling lang si Sushi. Pero dahil sinabi niya na hindi iyon, isa lamang ang maaaring sagot. "New Moon." Hindi umiling si Sushi pero hindi din siya tumango pero alam ko na ang reaksyon na ito. Tama ako, ngunit ayaw ni Sushi na kumpirmahin iyon. Natatakot ito na sumama ako sa paglalakbay na walang kasiguraduhan ang kaligtasan.

Mahabang sabi ni Luis na lalo lamang nag palito kay Kitana, ang tanging alam niya lamang ay hindi lamang ang hudas na hari ang kalaban niya ngayon kung hind imaging ang mga lapulisan na rin. Kitana wasn’t sure whether or not Luis was still a threat, either way she still need to be more careful, hanga’t maari ay kailangan niya nang lumipad patungo sa Jalil sa lalong madaling panahon, bago pa man siya maunahan ng mga kapulisan at lalo pang hindi matuloy ang balak niyang pag bawi sa Nostalgia. “You are no longer a part of my pursuit then?”

I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in his arms. Sinandal niya ang noo sa akin kaya napapikit ako. I felt him kiss my forehead and hugged me. "Promise me, when all the people around us started to separate us. Don't leave me, promise me," he whispered and I opened my eyes. I showed him my sincere and happy smile. "I promise to the moon and back that I won't listen to them, I'll only listen to you and I won't leave you." Maybe the moon is not with us, but the stars will always lead their light to us.

Ani niya at hinaplos ang kanyang buhok. Muling gumawa ng isang black portal ang Luna, ang natatanging portal patungo sa Underworld. Bago sila pumasok, tiningnan ni Andromeda ang mga naging kasama niya sa loob ng mansion. "Babalik ako. Panganko." Nakangiting saad niya dito. Sabay silang pumasok sa portal habang naka alalay ang Alpha sa Luna habang nakakapit naman si Andromeda si braso nito at tuluyan na nga silang nilamon ng portal.

Sa mismong segundong pumasok ang mapait na isiping iyon sa kanyang utak, ang matatag na boses ni Hunter ay bumasag sa dilim. Three thousand, three hundred and thirty-six days." Alam nito ang eksaktong bilang... Tuluyang napatigil si Luna sa kanyang mga bisig. "Luna," bulong ni Hunter, na ayaw siyang bigyan ng kahit isang pagkakataon na magtago muli sa kanyang sariling mundo. Tinawag niya ito sa paborito nitong palayaw na binibigkas lang niya sa dilim, at ang kanyang boses ay naging seryoso.

“Himbis na sabihin ko sa iyo, ipapakita ko na lang.” Napasunod ako sa kaniya. “Paano?” Himbis na sumagot nagpatuloy sa paglalakad si Luna sa madilim na mga pasilyo. Hindi siya nakakakita pero sigurado ang bawat hakbang niya. Kabisado na ang buong kabahayan. Sa isang pasilyo ang dulo ay isang makipot na hagdan. Umakyat kami doon. Isang pinto lang ang nasa tuktok niyon.

Una, natapilok siya kaya sinalo siya nito noon tapos nawalan naman siya ng balanse kanina kaya aksidenteng naglapat ang kanilang mga labi. “Ang lampa-lampa mo, Luna. Baka iniisip na ngayon ng lalaking ‘yon na sinasadya mo ang lahat para lang maka the moves ka sa kaniya. Bakit ba kasi ako natataranta kapag nasa harapan ko na siya? Bakit ang hina-hina ko kapag nasa paligid siya? Hindi naman ako ganito." Tumakar si Luna bago naupo. "Nasaan na ba siya? May pa twenty minutes pa siyang nalalaman tapos ang kupad-kupad naman niya.”

Sa isang bangka ay siya, si Professor Ricafort, Ador at tatlo pa nitong tauhan ang mga sakay samantalang sa isa ay ang tatlo niyang kaibigan, si Alex at tatlo ring tauhan ng professor naman ang nakasakay. Halos isang oras din silang nagpaikot-ikot sa ilog na iyon bago nial natagpuan ang nakatago sa mga matataas na damo ang isng underground water cave nakatulad sa nakasaad sa code. Lahat sila ay napahanga pagkapasok ng sinasakyan nilang bangkang de-motor sa loob ng underground water cave. Sa halip kasi na magdilim ang buong paligid dahil hindi na naaabot ng sinag ng araw ang loob ng kuweba ay nagliliwanag iyon dahil sa mga yellow green color luminous algae na nakadikit sa pader at ceiling ng

Hindi ko hahayaang may maghirap pa sa aming lahi. Ako si Dea Southheil, ay sumusumpang gagawin ang lahat para tapusin ang sumpa ng nakaraang ipinataw sa aming nasa kasalukuyan. Sa kapangyarihang ibinigay sa akin ng Luna bilang isang Lunar Deity, ililigtas ko ang aking lahi mula sa pagkawasak. Gabayan nawa ako ng aking mga ninuno. Umilaw ang aking katawan at isang malaking gintong harang ang sumakop sa buong kaharian.