Mabait Na Bata Novels & Stories

wika niya sabay kamot ng ulo. Sumeryoso ang mukha ng kaniyang ama saka lumapit sa kaniya. "Matanda na kami ng Mama mo. At ikaw ay nasa tamang edad na rin Rain. You're already twenty seven years old! Hindi ko alam kung gaano pa kahaba ang itatagal ng buhay ko. Hindi namin hawak ang oras at panahon. Alam mong matagal na naming gustong magkaroon ng apo bago kami mawala sa mundong ito. You're our only son. Ikaw ang magpapakalat ng pamilya natin. Kaya sa lalong madaling panahon ay maghanap ka na ng babaeng mapapangasawa mo."

seryosong sambit ko “Ano ka ba? Ano ba iyang mga sinasabi mo? Barbara, maraming mga babae diyan na nabubuntis na walang ama. Uso na iyan ngayun kaya huwag kang matakot. Tsaka, ang bata ay blessings galing kay Lord kaya dapat lang na matuwa ka.” Nakangiti nitong wika.

MAYUMI Mabilis na lumipas ang maghapon na puro pag-aalaga at pakikipaglaro lang kay Baste ang ginawa ko. Mabait naman pala talaga ang bata, kailangan lang ng tutok na atensyon at lambing. Pagdating ng alas-siyete ng gabi, mahimbing na siyang natutulog sa kaniyang kwarto matapos kong basahan ng kwento tungkol sa mga superhero.

Nanlaki ang mga mata ko sa aking nabasa. Ang dalawang BATAS na dapat kong sundin para makasama kong muli ang mga bata. 1. Paglalaba, paglilinis ng buong mansyon at pagluluto ng pagkain. 2. Ibibigay mo sa akin ang katawan mo. Paliligayahin mo ako kapag ginusto, bawal tumanggi dahil hindi mona ulit makakasama pa ang mga bata. "Bakit ganito ang nakasulat? Wala ka bang katulong dito kaya ako lahat ang gagawa nito saiyo?" Nakakunot noo kong tanong sa kanya.

ABIGAIL Umupo siya sa kama sa tabi ng mga bata. Gabi na pero hindi pa niya nakitang umuwe si Seb. Sigurado na magugulat ito kapag nakita sila na naririto sa dating bahay nila.

malambing na aniya. Bahagya akong napangiti dahil sa sinabi ni Nala. Malambing si Nala at talagang napaka-bait na bata. Siya 'yong tipo ng tao na masarap maging kaibigan o kamag-anak dahil hangga't kaya niyang umintindi, magmahal, at magpatawad ay gagawin niya. Kung tutuusin ay nakikita ko ang sarili ko sa kaniya, bagay na ikinakatakot ko. Ikinakatakot dahil maaari rin siyang maabuso at mapagsamantalahan.

Mahinahon kong sabi "Ano po 'yon?" "H'wag na sana ulit 'yon mangyari sa inyong dalawa. Mga bata pa kayo, hindi niyo pa dapat ginagawa ang mga ganyang bagay. H'wag kayong mapusok at pinaiiral ang bugso ng damdamin baka may mangyari na hindi maganda 'pag nagkataon. Naiintindihan mo ba ako?" Tumango siya at ngumiti, "Naiintindihan ko po."

'' Ehhh' Nasaan po kayo nun? Nasa malayong lugar kami nun kasama ang lolo mo,At shaka apo,Bata kapa para maintindihan ang mga bagay-bagay. Dapat mag-injoy ka bilang isang bata ,hindi yung napapaisip kana sa mga hindi mo naman dapat isipin.. Ganun po ba.Sagot lang niya. Nang may marinig silang sunod-sunod na Doorbell na ikinabalingkwas ng maglola.

sabi ng bata, “kapag daw may ka-hawak-kamay ka, hindi ka matatakot kahit marami kang pinturang nagkakamali!” Napatingin si Mia kay Liam, at doon, tumama ang tingin nila sa isa’t isa. Isang ngiti lang, pero puno ng damdamin. Hindi kailangang magsalita. Alam nila kung gaano katotoo ‘yung sinabi ng bata.

Fresh from batya ang mukong. Bigla tuloy siya nahiya sa sarili niya. Shocks! bakit ba hindi man lang muna siya naligo bago bumaba? May ibang tao nga pala dito, at wala siya sa bahay nila sa Australia. Naka pantulog pa siya, at wala man lang suot na bra! Dang! Agad na dinampot ni Zam ang laptop at cellphone na nasa table. Pero, nahihirapan ata siya dahil may yogurt at fresh milk din siyang hawak. Ano ba 'yan!