Novel & Cerita Mabait Na Bata

sabi niya at napasulyap Kay Vladimir habang nakikinig ito sa kanilang usapan saka kinuha ang Bata upang makakain na ito. "Aw your so cute," sabi niya habang hinahaplos ang mukha ng baby. "Pareho sila ng mom mo ng situation noong ipinanganak ka," pabitin na Sabi ni Vladimir habang nakatingin sa mukha ng Bata. "Anong ibig mong sabihin,?" puno ng pagtataka niya'ng tanong Kay Vladimir. "You should ask your mom then," simpling sagot nito saka tumayo ito.

nahihiyang sabi ko. “Nagseselos po kung ganyan pa lang nagseselos ka na kuya paano pa kung maraming lumapit kay ate? Maganda, mabait at may kakaibang karisma s’ya kung ngayon palang nagkakasakitan na kayo ay mabuti pa habang maaga mag-agwat na para parehong hindi na masaktan pa ng malala”sabi ng bata na akala mo’y expert at may experience na.

Ang bawat bata sa ating mundo Ay may pangalan, may karapatan Tumatanda ngunit bata pa rin Ang bawat tao sa ating mundo … Hayaan mong maglaro ang bata sa araw Kapag umulan nama'y magtatampisaw Mahirap man o may-kaya Maputi, kayumanggi At kahit ano mang uri ka pa Sa 'yo ang mundo 'pag bata ka … Ang bawat bata sa ating mundo Ay may pangalan, may karapatan Tumatanda ngunit bata pa rin Ang bawat tao sa ating mundo … Ang bawat nilikha sa mundo'y Minamahal ng Panginoon

Kung ganito ka masiyahing bata si Rain noon, ano kaya ang dahilan at may marami siyang katauhan ngayon? Maya maya pa'y napansin niyang may batang katabi si Rain. Halos magkamukha lang ang mga ito pero mukhang mas matanda kay Rain ang babae. Napakagandang bata ang naroon sa larawan. Pareho din ang mata ng dalawa. Mas lalo lang iyong nakapukaw ng kanyang kuryusidad. "Nasaan na kaya ang batang babaeng ito ngayon?"

'Si Mama' Sinagot ko ang tawag "Hello Ma" bungad kong sagot. "Kamusta ka dyan?" Bungad na tanong ni Mama. "Ok naman po alam mo ba Mama mababait sila rito lalo na si Mam Lessandra saka yung mga anak niya ang babait" 'except lang sa isa" "Buti na lang mababait sila at di katulad ng mga ibang amo na minamaltrato yung mga katulong" sabi ni Mama.

Mabuti na lang at bago makatulog ang batang babae, ay nakapaglinis na ito ng katawan. Matapos niyang maayos ang damit ng mga bata, sumakay na siya sa kama para matulog. Mabuti na lang, malaki ang kamang iyon at sapat na para sa kanilang tatlo. Hindi na nagtagal.. hindi na rin niya nakayanan ang antok.. ************* MALALIM NA ANG GABI... Nag-vivibrate ang phone niya sa ilalim ng unan.

HINDI NAG TAGAL NAKARATING KAMI SA SIMBAHAN saktong nandun ulit yung mga bata at ang batang nakita ko kahapon. “Bata!” Tawag ko habang naka sandal ako sa sasakyan ko. Nasa labas din ang mga kasama ko. Malilim naman sa pwesto namin dahil sa malaking puno ng mangga. “Si kuyang bumili ng Sampaguita ko! Hello po!” Nakita ko na ngumiti ito, kaya napangiti din ako. Masarap maging bata dahil wala kang po-problemahin kahit pa sa pagkain dahil ang mga bata ngayon ay madiskarte sa buhay.

Makintab rin iyon at mukhang mabango. Which is, mabango nga. Bulong ng isip ko. Ang bath soap at shampoo ng mga bata ay sobrang mahal. Minsan nakita ko ang presyo, hindi bababa sa tatlong libo ang isang bottle nito. Natapos din kami sa wakas, kahit medyo naging pasaway si Snow dahil ayaw pa sanang umahon sa bathtub.

Parang may sampung bata na nakapasok sa katawan nito. “Sir!” “Ano na naman?” “Paano kung matumba ako?” “Tatayo ka.” “Paano kung umiyak ako?” “Titigil ka.” “Paano kung umuwi ako?” “Hindi tayo makakapag-bike.” Nag-isip ang bata. “Tama.” Napailing si Dylan. Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang logic ng batang ito.

Ano na naman kaya ang problema ng mga ito? Makahulugan ang tingin ni Mama. Gusto ko'ng magtanong kung ano'ng problema ng mga bata. Pero ngumiti lang si Mama. Sumulyap sa mga bata at nauna na sa sakyan. Sumunod naman kaagad si Maribel. Alam ko na rin kaagad ang ibig sabihin ng tingin ni Mama. Ang mga bata na lang ang tanungin ko kung ano na naman ang dahilan kung bakit malungkot sila.