Mabait Na Bata Novels & Stories

"Puwede ba akong umuwi? Please, pag pumayag ka... bati na tayo." Sa kabila ng nararamdaman kong pag-aalala sa Mama ko at pananakit ng mata at lalamunan ko ay napangiti ako ng bigla siyang tumawa. Hindi ko inaasahan 'yon at nakakagulat din talaga. Bukod sa ang cute ng tunog ng tawa niya, ngayon ko lang din siya nakitang tumawa. "I like the word bati na tayo," aniya habang nangingislap ang mga mata. "And yes, puwede kang umuwi basta kasama ako."

Buti nalang at labasan na ng mga bata Kaya Hindi na Siya naka rebat sakin. Tsk, Akala ata Niya magpapatalo ako no freaking way!!

Muling Maging Akin - SPECIAL CHAPTER 13 ❥SVEN DIONE TAN❥ “Bátúta? Yung mahaba na matigas at mataba?” Napalunok ako ng laway sa tanong ng lasing na 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐞𝐧𝐠 𝐢𝐭𝐨. 𝐈ba ang dating sa akin ng tinanong niya sabayan pa na parang nakakaakit niyang boses. Malumanay na nakakahalina. Kagagawan siguro ito ng alak, kung ano-ano na ang na i-imagine ko.

Ilang bata? Namula ako. Hindi pa ako nanganganak ‘pagbubuntis ko ulit ang iniisip nito. Tumatawang umakbay ito sa akin ng ngumuso ako. “Anong tingin mo sa akin baboy? Hindi pa nga ako nanganganak mga anak agad ang iniisip mo.”

'Si Mama' Sinagot ko ang tawag "Hello Ma" bungad kong sagot. "Kamusta ka dyan?" Bungad na tanong ni Mama. "Ok naman po alam mo ba Mama mababait sila rito lalo na si Mam Lessandra saka yung mga anak niya ang babait" 'except lang sa isa" "Buti na lang mababait sila at di katulad ng mga ibang amo na minamaltrato yung mga katulong" sabi ni Mama.

Mabuti na lang at bago makatulog ang batang babae, ay nakapaglinis na ito ng katawan. Matapos niyang maayos ang damit ng mga bata, sumakay na siya sa kama para matulog. Mabuti na lang, malaki ang kamang iyon at sapat na para sa kanilang tatlo. Hindi na nagtagal.. hindi na rin niya nakayanan ang antok.. ************* MALALIM NA ANG GABI... Nag-vivibrate ang phone niya sa ilalim ng unan.

HINDI NAG TAGAL NAKARATING KAMI SA SIMBAHAN saktong nandun ulit yung mga bata at ang batang nakita ko kahapon. “Bata!” Tawag ko habang naka sandal ako sa sasakyan ko. Nasa labas din ang mga kasama ko. Malilim naman sa pwesto namin dahil sa malaking puno ng mangga. “Si kuyang bumili ng Sampaguita ko! Hello po!” Nakita ko na ngumiti ito, kaya napangiti din ako. Masarap maging bata dahil wala kang po-problemahin kahit pa sa pagkain dahil ang mga bata ngayon ay madiskarte sa buhay.

Makintab rin iyon at mukhang mabango. Which is, mabango nga. Bulong ng isip ko. Ang bath soap at shampoo ng mga bata ay sobrang mahal. Minsan nakita ko ang presyo, hindi bababa sa tatlong libo ang isang bottle nito. Natapos din kami sa wakas, kahit medyo naging pasaway si Snow dahil ayaw pa sanang umahon sa bathtub.

Parang may sampung bata na nakapasok sa katawan nito. “Sir!” “Ano na naman?” “Paano kung matumba ako?” “Tatayo ka.” “Paano kung umiyak ako?” “Titigil ka.” “Paano kung umuwi ako?” “Hindi tayo makakapag-bike.” Nag-isip ang bata. “Tama.” Napailing si Dylan. Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang logic ng batang ito.

Ano na naman kaya ang problema ng mga ito? Makahulugan ang tingin ni Mama. Gusto ko'ng magtanong kung ano'ng problema ng mga bata. Pero ngumiti lang si Mama. Sumulyap sa mga bata at nauna na sa sakyan. Sumunod naman kaagad si Maribel. Alam ko na rin kaagad ang ibig sabihin ng tingin ni Mama. Ang mga bata na lang ang tanungin ko kung ano na naman ang dahilan kung bakit malungkot sila.