Novel & Cerita Mabait Na Bata

I want to cry bahala na isipin nilang baliw ako I don't care Haybuhay napakadaya ng mundo "Ate huwag kana po umiyak,papanget ka niyan po" sabi ng isang bata at tumabi sa akin habang dinidilaan niya ang isang ice cream "Hindi naman ako umiiyak e, tsaka hindi ako panget" masungit na sabi ko "Haynaku ate huwag kana po magsungit hindi po bagay sa inyo" sabi niya ulit

nanlulumo na sambit niya. Naalala tuloy niya noon si Mae noong bata pa sila at naglalaro ng tagu-taguan. Kinapitan din ng caterpillar ang kaibigan niya sa likod. Hindi no'n alam kung saan tatakbo. Ngayon, alam na niya ang pakiramdam. Hindi rin niya alam ang gagawin kanina. Alanganin niyang barilin dahil sarili niyang kamay ang mababaril niya.

“Bakit?” “Babs, baka duguin ka pa. Tumigil ka na alam kong masakit at nasasaktan ka pero wala eh! Marami pang darating at magiging baby nyo.” Imbis na pakinggang ay tinabig ko pa ang kamay nito kung kaya nanahimik na lamang ito sa isang sulok.

Tumatawa pa na sabi ni Rob. Tumingin siya rito at saka umirap. "Tsismosong manghuhula ka pala." "Gwapo naman." Tumatawa pa ito kaya naman lalo siyang napairap. "M-Mama!" Napatayo siya sa kinauupuan ng makakita ng isang batang babae na nadapa. Agad na nilapitan niya ang bata at itinayo. "Shh, tahan na." Pinahid niya ang luha ng bata.

takang tanong niya. “You know what? You’re the perfect example of maginoo pero medyo bastos. Oh, scratch that—bastos na medyo maginoo,” sagot ni Maya sa gitna ng pagtawa. “Tsk! Ubusin mo na iyang pagkain mo, bata. Ihahatid na rin kita. Bawal magpagabi sa daan ang mga bata.” “Makasabi ka ng bata. Bakit ikaw?!”

depensa pa niya. "Pero huwag ka mag-alala anak, mabait naman iyan si Gabo. Kahit minsan maloko." Maloko talaga. Manyak pa. Bata pa lang maharot, kung sino-sino na hinahalikan, paano pa kaya nung tumanda na. Pati tuloy ako nahawa na.

"Bata!" Masaya namang bumalik ang bata sa akin. Wala naman ako sa Ordinary City kaya siguro naman puwede akong lumabag sa batas namin? Nginitian ko 'yung bata at binigay ko muli sa kaniya 'yung 100. "Pambili mo pagkain. Ingat ka, bata! Salamat sa bulaklak."

Baka sabihin pa na kidnaper tayo '' Bigla naman nataranta si Zilux dahil sa usapan ng dalawa .Kusa na siyang bumaba sa sasakyan at tinignan ang paligid . '' Where am I and are we not at the mall '' napamulagat si Mabele ng marinig ang boses ng bata at ang pananalita nito .Englisero ang bata at mukhang mayaman ang pamilya nito .

Sumunod si Kaia. "‘Yung bata na tinatawag kang mama, ‘di ba? Maputi siya, malalaki ang mata, may dimples kapag ngumingiti." Naalala ni Bastian na may batang nakatira sa kabilang kwarto nang huli siyang pumunta dito. "Ang tinutukoy mo ba ‘yung batang babae sa tabi? Ang swerte naman, dinala siya ng mga magulang niya sa probinsya kaninang umaga—"

Ang amoy ng bata ay nagpakalma sa kanya. "Mama, are you okay?" tanong ni Gabby. "Okay lang si Mama," hikbi ni Mia. "Okay lang tayo." Hindi sila aalis. Hindi sila babalik sa Manila. Pero ang "Bad Man" ay dito na titira. At sa pagkakataong ito, hindi lang puso niya ang kukunin nito. Kukunin nito ang lahat ng lakas na naipon niya.