Mabisang Gamot Sa Sakit Ng Ulo 소설 & 이야기

PAGKALIPAS ng dalawang buwan, nagtitipa ako ngayon sa keyboard ng aking gamit na desktop nang bigla kong nakaramdam ng hilo. Napahinto ako sa ‘king pagtatrabaho at saka sinapo ang aking ulo. Kanina pang umaga ko nararamdaman ang sakit ng aking ulo at nakalimutan ko namang uminom ng gamot. ‘Sh*t kang ulo ka, kapag hindi ka pa umayos ay tatanggalin kita, char!’

Nang pumunta si Carlo sa drawer niya upang kumuha sana ng panlunas sa sakit ng ulo, napabuntong hininga siya ng makitang wala na pala itong laman. Nagbukas si Carlo ng panibagong bote ng gamot. Napansin niyang sa nakaraang dalawang taon, palala ng palala ang sakit ng ulo niya, halos umaasa na lamang siya sa mga gamot para maibsan ang matinding sakit. Makalipas ang sampung minuto, ay hindi parin mawala ang sakit ng ulo niya. Ngayon, kahit pa ang pampaibsan ng sakit ay hindi na ito umi-epekto sa kanya.

nag -aalalang tanong ko,pero mukhang sumasakit Ang kanyang ulo kaya dali-dali Kong kinuha Ang gamot ng pain reliever at tubig Niya upang painomin ito Kaya lang tinabig Niya Ang gamot na iniaabot ko sa kanya. "aahh!!!sigaw Niya habang hawak-hawak Ang kanyang ulo. "inomin mo na Kasi Ang gamot mo para kumalma na."aniko pero muli niyang tinabig Ang binibigay Kong gamot. Wala Akong pagpipilian kundi piliting ipainom sa kanya Ang gamot upang kumalma na.

ANDREA DELA VEGA POINT OF VIEW Sa kulang dalawang buwan naming pagsasama ay ngayon ko lang siya nakitang ganito. Awang-awa ako sa kaniya kanina. Alam kong grabe yung sakit ng ulo niya at hindi ko alam kung paanong kalinga ang gagawin ko mabuti na lang at may nakahanda siyang gamot. "May gamot siya? ibig ba nitong sabihin matagal na niya itong nararamdaman? grabeng migraine yun, ah!" sa isip-isip ko. Ngayon lang ako nakakita ng ganoong migraine. Grabe!

Agad-agad siyang pumasok. "What happened, babe? May masakit ba sa'yo?" nag-aalalang tanong niya. Nasa kama ito, nakahiga pero nakahawak sa ulo nito. "Ang sakit ng ulo ko... parang mabibiyak!!!!..." "Ah, wait lang! Kunin ko ang gamot mo!" natatarantang wika niya saka hinalungkat ang bag na dala. Andoon lang yung gamot eh. Kung kailan naman kailangan, saka nawawala!

At mas lalo sumakit ang ulo ko sa nakita kong lakat sa'aking kwarto. Mukhang napasobra ata ako ng inom kagabi at nagkalat pa ako dito. Tss. Papalinis ko nalang mamaya buong condo ko dahil mukhang lalo sa kusina at sala ko ay makalat rin. Tumayo na ako saka dumiretso sa banyo sa kwarto ko para maligo. Para mabawasan ang sakit ng ulo ko. Mabilis lang ako naligo dahil sumakit naman ang ulo ko agad rin akong lumabas ng nakatapis lang. Walang kahit anong saplot basta pinaikot ko lang ang bath towel sa baywang ko.

Halatang hirap na hirap siya sa sakit ng ulo. "S-Sir, eto na po 'yung tsaa," mahina kong sabi habang dahan-dahang inilalapag ang tasa sa mesa, medyo malayo sa mga basang papel para umiwas sa isa pang trahedya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya. Tiningnan niya muna ako bago lumipat ang tingin niya sa umuusok na tasa. Kumunot ang noo niya nang maamoy ang kakaibang aroma ng luya, tanglad, at honey. Sa isang bilyonaryong sanay sa mga mamahaling tsaa at imported na gamot, mukhang napakabaduy at kakaiba ng inihanda ko.

Hindi maampat-ampat ang luha sa mga mata niya. " Apo, huwag ka nang umiyak diyan. Okay lang ako rito. May ibinigay na silang gamot para maibsan ang sakit kapag sumusumpong ang pananakit ng ulo ko. Matanda na ako at handa na ako sa ano mang mangyari. Ang nasa isip ko lang ay ikaw. Gusto ko maayos ang kalagayan mo kung sakali mang mawala akong bigla," malumanay na tugon ng matanda. Kaya pala...

kunwari'y pagalit nitong tanong. "Bakit naman ako magsasawa? Ang sarap-sarap kaya ng amoy mo," muling pambobola niya sa babae kahit na ang totoo ay naguguluhan siya kung para saan ang gamot nitong itinatago. Misoprostol ang pangalan ng gamot at balak niyang alamin kung para saan iyon. "Bolero! Sige na! Maliligo na ako!" Pumasok na muli ito sa banyo.

Sabi ni Cael, epektibo iyon para mawala ang sakit ng ulo ko. Ngayon, palaging umiinda ang sakit ng ulo ko. Gusto ko mang bumili ng maintenance pills ko, hindi ko naman alam kung saan. Si Cael lang rin ang nakakaalam. Maliban sa pangalan ang alaala ko, wala na akong maibubuga.