Mabisang Gamot Sa Sakit Ng Ulo の小説・ストーリー

Hindi naman siguro siya nilalagnat dahil nakainom na siya ng gamot pero bakit masakit pa rin ang kaniyang ulo? Ilang segundo siyang nakaupo bago nagdesisyon na pumunta ng banyo para maligo. Baka kulang lang ng cold shower ito. Tama, baka kailangan lang niyang ibabad ang sarili sa ilalim ng rumaragasang tubig at baka sakali dito, mawawala ang sakit ng kaniyang ulo.

Tinanong ni Maureen ang resulta, "Manang, anong resulta ng pagsusuri?" Malungkot na sinabi ng tagapag-alaga, "Senyorita, sinabi ng mga tao sa laboratoryo na may mga vasodilators na idinagdag sa gamot na karaniwang iniinom ng lola mo. Pagkatapos uminom ng ganitong gamot, madalas siyang magkakaroon ng pananakit ng ulo at magiging mas mahina, ngunit malinaw na wala namang problema sa mga ugat ng lola mo.." Pagkarinig nito, maraming beses nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Maureen.

'Yon lang naman pala ang gamot sa mainit niyang ulo. KINABUKASAN masakit ang ulo ni Kalel nang magising siya. Hindi niya maalala ang mga ginawa niya kagabi, ang tanging naalala niya ay nang maglasing siya ng sobra kasama ang lima niyang kaibigan.

Pero may isang bagay na hindi pa nasasabi si Helbert kay Arniya. Kahit na nakaligtas si David, naiwan siyang may malubhang epekto — paminsan-minsang matinding sakit ng ulo. Lalo na kapag tensyonado ang mga nerbiyos at malaki ang pagbabago ng damdamin. Sabi ni Dr. Benedict, nasira ang mga nerbiyos dahil sa lason at baka hindi na ito gumaling habang buhay. Ang tanging paraan lang para maibsan ang sintomas ay ang pag-inom ng gamot.

Kilala na nila si mommy dito kaya naman inasikaso agad nila ako. “Maliban sa pagkahilo at sakit ng ulo, ano pa ang iba mong nararamdaman?” tanong sa akin ni doktora. “May times po na nasusuka ako lalo na po sa gabi, sa umaga naman po ay nahihilo ako,” sagot ko sa kanya. “Use this,” nakangiti na sabi niya sa akin at may binigay siya sa akin. “Bakit po ito an–”

Ipinikit ko ang aking mata at hinimas ang ulo ko dahil kumikirot ito at parang mabibiyak na. "Gising kana pala. Magsoup ka muna para mainitan ang sikmura mo at pagkatapos ay inumin mo itong gamot para gumaling ang sakit ng ulo mo," sabi ng isang babaeng hindi ko kilala. Inilapag niya ang isang bowl ng macaroni soup sa maliit na mesa at iniurong ang lamesa palapit sa pwesto ko.

d***g nito sa kaniya at pagkatapos ay napasabunot ito sa buhok. “Kaya nga kailangan mo na munang kumain at uminom ka ng gamot para mawala.” sabi niya rito at pagkatapos ay naupo na sa tabi nito. Nagrereklamo ito sa kaniya na masakit ang ulo nito, not knowing na maging siya ay sumasakit din ang ulo at hindi lang ulo dahil maging ang kaniyang puso ay sumasakit din at hindi nito alam na ito ang dahilan. Sabagay hindi naman na niya kailangan sabihin pa rito iyon dahil wala naman siyang mapapala.

Inabot niya rin ang gamot na dapat nitong inumin. Umayos ito ng pwesto at sumandal sa headboard ng kama. Matalim siya nitong pinakatitigan bago kinuha ang gamot at baso. Suminghap ito at napailing na lang. "Kahit kailan ang tigas ng ulo mo," mahina pang bulong nito na narinig naman niya. Napangiti pa siya dahil doon.

“Ang mga sintomas na ito—pagkawala ng memorya, matinding sakit ng ulo—ay hindi karaniwan, dahil sa kalikasan ng iyong pinsala. Kailangan ng oras ng utak mo para gumaling.” Binuksan niya ang kanyang medical bag at kumuha ng ilang gamot. “Ito ay mga pampamanhid, dinisenyo upang mapawi ang sakit mo at bawasan ang pamamaga,” ipinaalam niya, iniabot sa akin ang mga pildoras na may nakakapagpakalma na tango. Nagpapasalamat akong tinanggap ang mga ito, ang simpleng paglunok sa mga ito ay nagbigay ng kaunting pag-asa. Ang posibilidad ng ginhawa, kahit pansamantala, mula sa walang tigil na sakit ay parang isang tagapagligtas sa maalong dagat ng aking pagdurusa.

Basta magmamadaling araw na noong hinila ako ng antok. Nagising ako kinaumagahan na medyo ramdam ko ang pananakit ng ulo ko. Umaatake na naman ang migraine ko. Siguro sa kaiisip na rin at kulang sa tulog. Naghanap ako ng gamot sa bag ko. Tumingin ako sa orasan. Past ten na. Wala ng breakfast buffet sa restaurant. Gusto ko sanang kumain muna bago uminom ng gamot pero nalipasan na ng oras. I still took the pain reliever dahil kailangan ko ng unahan ang pagtindi pa ng sakit ng ulo ko.