Mabisang Gamot Sa Sakit Ng Ulo Mga Nobela at Kwento

Nang ganoon kabilis? I don’t think so. Gulong gulo pa rin ako at pakiramdam ko ay nagsisimula nang sumakit ang ulo ko. “Here, put it in your forehead or you can just simply smell it. Pampawala ng hilo at sakit ng ulo because I know that you’re starting having a lot of questions in your mind right now.” Hindi ko pa man nakukuha ang bagay na binibigay ni Migo ay mabilis na niyang nahila ang kamay ko at nilagay roon ang bagay na sinasabi niya.

Hindi naman siguro siya nilalagnat dahil nakainom na siya ng gamot pero bakit masakit pa rin ang kaniyang ulo? Ilang segundo siyang nakaupo bago nagdesisyon na pumunta ng banyo para maligo. Baka kulang lang ng cold shower ito. Tama, baka kailangan lang niyang ibabad ang sarili sa ilalim ng rumaragasang tubig at baka sakali dito, mawawala ang sakit ng kaniyang ulo.

Tinanong ni Maureen ang resulta, "Manang, anong resulta ng pagsusuri?" Malungkot na sinabi ng tagapag-alaga, "Senyorita, sinabi ng mga tao sa laboratoryo na may mga vasodilators na idinagdag sa gamot na karaniwang iniinom ng lola mo. Pagkatapos uminom ng ganitong gamot, madalas siyang magkakaroon ng pananakit ng ulo at magiging mas mahina, ngunit malinaw na wala namang problema sa mga ugat ng lola mo.." Pagkarinig nito, maraming beses nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Maureen.

Biglang nailang si Serena kaya… “Nakakahiya kaya sa mga doktor na pinatawag mo. Kunting hilo lang at pananakit ng ulo hindi ibig sabihin hahanapin mo kaagad doctor. Kaya naman ang mga mayayaman ang daming sakit, nagiging sensitive sa sarili at hindi na talaga ako magtataka kung bakit ganyan ka rin.” “… Tsk.” “Alam mo Gabriel, kaming mahihirap, lagnat lang, sakit ng lo, ubo at sipon, naku ang gamot niyan ay mabibili lang sa botika o kung hindi manghingi-hingi na lamang ng herbal sa kapitbahay. Saka alam namin kung ano ang maaring gamot sa nararamdaman namin. Eh kayo, nakagat lang ng lamok, umaray na.”

'Yon lang naman pala ang gamot sa mainit niyang ulo. KINABUKASAN masakit ang ulo ni Kalel nang magising siya. Hindi niya maalala ang mga ginawa niya kagabi, ang tanging naalala niya ay nang maglasing siya ng sobra kasama ang lima niyang kaibigan.

Kilala na nila si mommy dito kaya naman inasikaso agad nila ako. “Maliban sa pagkahilo at sakit ng ulo, ano pa ang iba mong nararamdaman?” tanong sa akin ni doktora. “May times po na nasusuka ako lalo na po sa gabi, sa umaga naman po ay nahihilo ako,” sagot ko sa kanya. “Use this,” nakangiti na sabi niya sa akin at may binigay siya sa akin. “Bakit po ito an–”

d***g nito sa kaniya at pagkatapos ay napasabunot ito sa buhok. “Kaya nga kailangan mo na munang kumain at uminom ka ng gamot para mawala.” sabi niya rito at pagkatapos ay naupo na sa tabi nito. Nagrereklamo ito sa kaniya na masakit ang ulo nito, not knowing na maging siya ay sumasakit din ang ulo at hindi lang ulo dahil maging ang kaniyang puso ay sumasakit din at hindi nito alam na ito ang dahilan. Sabagay hindi naman na niya kailangan sabihin pa rito iyon dahil wala naman siyang mapapala.

Inabot niya rin ang gamot na dapat nitong inumin. Umayos ito ng pwesto at sumandal sa headboard ng kama. Matalim siya nitong pinakatitigan bago kinuha ang gamot at baso. Suminghap ito at napailing na lang. "Kahit kailan ang tigas ng ulo mo," mahina pang bulong nito na narinig naman niya. Napangiti pa siya dahil doon.

“Ang mga sintomas na ito—pagkawala ng memorya, matinding sakit ng ulo—ay hindi karaniwan, dahil sa kalikasan ng iyong pinsala. Kailangan ng oras ng utak mo para gumaling.” Binuksan niya ang kanyang medical bag at kumuha ng ilang gamot. “Ito ay mga pampamanhid, dinisenyo upang mapawi ang sakit mo at bawasan ang pamamaga,” ipinaalam niya, iniabot sa akin ang mga pildoras na may nakakapagpakalma na tango. Nagpapasalamat akong tinanggap ang mga ito, ang simpleng paglunok sa mga ito ay nagbigay ng kaunting pag-asa. Ang posibilidad ng ginhawa, kahit pansamantala, mula sa walang tigil na sakit ay parang isang tagapagligtas sa maalong dagat ng aking pagdurusa.

Basta magmamadaling araw na noong hinila ako ng antok. Nagising ako kinaumagahan na medyo ramdam ko ang pananakit ng ulo ko. Umaatake na naman ang migraine ko. Siguro sa kaiisip na rin at kulang sa tulog. Naghanap ako ng gamot sa bag ko. Tumingin ako sa orasan. Past ten na. Wala ng breakfast buffet sa restaurant. Gusto ko sanang kumain muna bago uminom ng gamot pero nalipasan na ng oras. I still took the pain reliever dahil kailangan ko ng unahan ang pagtindi pa ng sakit ng ulo ko.