Mabuting Mamamayan Novels & Stories

Lahat ng iyun kailangan kong sumangayon dahil mabait ako, kapag hindi doon ka ma judge. Parang ninakawan ako ng karapatan na mag hindi sa mga gusto nila. Ninakawan ako ng salita para pigilan sila. Kaya nga sabi nila madalas talaga itake advantage ang mga mababait dahil hindi sila marunong humindi pero ang totoo hindi nila hinayaan na iexpress iyun opinion ng isang tao na tinawag nilang 'mabait' Inisip talaga kasi ng lahat na lahat nalang ay okay lang dahil mabait sila.

"Mabuti, mabuting bata!" "Mabuting bata talaga si Adelaide, mahal na mahal ko siya. Napakabait at napakatino niya, may kakayahan pero mapagkumbaba, at napakahusay makitungo sa mga nakatatanda—magalang, magiliw, may kumpiyansa, at pino ang kilos. Sa huli, lahat ng ito ay salamat sa mahusay mong pagpapalaki; napakaswerte ng pamilya namin na magkaroon ng ganito kagandang manugang."

bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na "ineng alam naming Mayaman ka, Pero sana Matuto ka namang bumati muna ng magandang tanghali " sabi ng babaeng nakaupo sa lapag .Seriously kailangan yun? Tiningnan ko ang paligid sakin na pala nakatingin ang halos lahat na tao dito hinihintay nila ang sasabihin ko dyoskopo ano ba Itong napasok ko hindi ako sanay dito .Eh kung kainin na Lang kaya Ako ng lupa

Malumanay na nagpatuloy si Monette, "Gagawin ko. Nais ko lang na maging masaya ang aking kuya, pati na ang mga taong nakapaligid sa kanya. Kaya sana, ganoon ka rin ate. Mahalin mo siya ng buong puso pati na ang mga taong nakapaligid sa kanya." "Pasensya na, hindi ako magaling makitungo sa mga tao. Sa tingin ko, mas mabuti kung mas kaunti ang ating pakikisamahan. Ang pakikipagkaibigan ay parang tubig sa dagat, sumagwan sagwan ka lang, hindi ka aanurin. Saka hindi masamang mamili ng pakikisamahan. Depende iyon sa klase ng tao." litanya niya dito.

mariin at maawtoridad na wika ni Kapitan Klaus. “Plano kong pagtibayin ang depensa at kaalaman ng mga mamamayan ng sitio sa tulong nilang tatlo upang sa ganoon ay may kakayahang ipagtanggol nila ang kanilang mga pamilya at sarili sa kapahamakan na dulot nitong mga halimaw. Tama kayo, hindi natin alam ang maaring mangyari ngunit para sa akin, mas mainam nang simulan ito sa ating mga sarili at pamilya,

‘Nakatakas? Kumunot dito ang napakagandang noo ni Samara sa sobrang pagkairita. Masyadong walang awa ang mga mamamatay taong iyon. Nagawa nilang dumating at umalis kung kailan man nila gustuhin…

I’m not the type to give up on someone like that. Napabuntonghininga si Iwatani sa tabi ko bago nagsalita. “Don’t waste your time with people like that. Sobrang daming tao sa mundo na willing maging kaibigan ka. Marami kang makikilala na gagamitin ka lang para sa sarili nilang kagustuhan. Kaysa masaktan ka sa huli, mas mainam nang maging mapili ka sa mga magiging kaibigan mo magmula ngayon.”

Saka ka na raw bumalik sa tamang sched kapag nakauwi na ang parents mo sa probinsya. Napangiti ang dalaga sa nabasa niya. Walang kasing bait si Senyora Carmen. Hindi lang yun sa harap ng camera mabait, mas lalong mabait kahit na walang nakakakitang tao. Ganun ang totoong tao, na may mabuting puso, hindi iyong kapag may nakakakita lang nagpapanggap na mabuting tao.

Pinilit kong maging casual, kahit ramdam kong may mga matang nakatutok sa amin mula sa likuran. “Sana makahanap ka ng katulad ni Mom,” dagdag ko. “’Yung mamahalin ka talaga. Hindi dahil mapera ka o mayaman. Mamahalin ka kung sino ka iintindihin ka, tutulungan, aalagaan, tatanggapin ka nang buo. ’Yung tipong wala siyang pakialam sa kung anong estado mo sa buhay kasi para sa kanya mas mahalaga na mahal niyo ang isa’t isa. You get my point, kuya?”

Tumango si Morgan. "Kung gusto ng ate ko magrenta, tutulungan natin siyang humanap ng apartment na may magandang kapaligiran at mahigpit ang seguridad. Mas maganda kung malapit sa atin para madali namin siyang mabisita at maalalayan. Mas panatag din ang loob ko."