Mabuting Mamamayan Novels & Stories

"Okay sige salamat sa pagsagot sa mga katanungan ko. Naghahanap pa kasi kami ng magiging kasambahay rito. Hindi naman kasi puwede si Maribel dahil may trabaho siya kaya kapag may oras lang siya nagpupunta rito. Kung sakali sana, kung gusto mo lang naman ay puwede kang pumasok rito. Wala kang poproblemahin dahil libre naman lahat rito. Maaari ka ring dito mag-stay in dahil may mga kuwarto naman para sa mga kasambahay. Napakabait pa na amo nila Mr. at Mrs. Montenegro. Ang anak lang naman nila na si Rain Tyler ang pasaway pero hindi ito madalas nagpupunta rito dahil may sarili itong condo na inuuwian. Kung may mga katanungan ka, magtanong ka kay Maribel at kung sakaling papasok ka ay sabihan mo

Suporta naman ni mama. "Naku! Wala hong problema ma, kung hindi po kayo busy rito ay pwedeng pwede naman po kayo dumalaw roon , mababait po talaga sila kabit ubod ng yaman. " Pagmamalaki ko sana nang may biglang maalala.

Pilit na nagkunwaring abala sa pagkain ng banana que. Tumango si Mama, halatang natutuwa. “Hindi lahat ng tao may malasakit na gano’n. Mabuti at may isang tulad niya na handang tumulong. Amo mo pa. Sobrang yaman at ang guwapo. Kaya nagpapasalamat talaga ako sa kanya.”

Hindi ba't dapat mag-aalala ito sa asawa at hihingi ng tulong para tingnan kung nasa maayos itong kalagayan? "Hindi. Hindi pwede. Kailangan kong tingnan ang kaligtasan ng mga mamamayan dito. Kayo ang manatili dito sa loob ng barangay. Mas ligtas kayo dito. Wag na wag kayong lalabas," may diin nitong bigkas at lumabas na ng barangay.

Let me spell and define the word Revenge for you. Pumalakpak ang lahat bago pa man umalis at pumasok sa isang building. Nakabibingi ang ingay. I can't stop turning my head and estimate the people. Kung floating city lang ito, tumba na ito dahil sa dami nila. Mahigit kumulang 100,000 Mahar people are here. Parang maliliit na langgam ang nandito na ang sarap paulanan ng apoy.

sabat ng kanayng mama Ngumiti siya. Simula nang dumating sina Mama at Tito Felix galing Paris, ngayon lang sila nagkaroon ng pagkakataong mag-usap nang harap-harapan tungkol sa kanilang relasyon. Nakagaan ng pakiramdam na tanggap na niya ang relasyon ng dalawa. Everybody deserves to be happy — especially her mama.

Ramdam niya ang kalungkutan sa boses ng kaniyang amo. "Wag niyong pababayaan ang mga mamamayan ng bansang ito. At magpakilala kayo bilang tao ng Rising Sun. Baka mapagkamalan kayong tao ng gobyerno ng bansang ito." Talagang hindi mawawala kay Andromeda ang kaniyang kabutihan. Kahit pa sinakop niya ang bansang iyun ay kapakanan pa rin ng mga mamamayan ang kaniyang iniisip. Pero syempre, kailangan ding makilala ng mga tao kung sino ang nagbibigay sa kanila ng kanilang mga pangangailangan. "Nagpapakilala kami sir."

hindi napigilang komento ni Billy hinggil sa sinabi ni Ramona. “Ganoon ba? If that’s the case ay mas lalo pa akong napapahanga sa kanila. Sana lamang ay madagdagan pa ang mga mabubuting tao kagaya ng kanilang pamilya. Makki is such a lucky child, and I am positive that he will also grow up with deep love and concern for other people.”

Ayokong masaktan. Napakaswerte ni Mama sa mapapangasawa nya. Mabait, maalaga at kitang-kita kong mahal na mahal sya ni Tito Miguel. Dama ko kung gaano na kasaya si Mama ngayon. Sana lang hindi magbago. Mahirap pa ring magpakampante masyado. +++++

Pang iinsultong sabi ng kapit bahay. "Mabuti nga yon eh para umalis na sila dito hindi bagay ang pangit nilang bahay dito, aba tignan mo naman ang gaganda na ng mga nakatayo dito yung sakanila na lang ang pangit. Buti na lang at inalis at pinatayuan ng maganda. Tignan mo ngayon yan ang pinakamagandang bahay na nakatayo sa lugar natin" mahabang salaysay ng isa pang kapit bahay nila Mama.