Machinations Novels & Stories

Ang makalimot. Ngunit sa sandaling iyon, ang Drive sa kanyang dibdib ay muling kumitit. Isang masakit na kuryente ang dinala nito sa kanyang puso. Hindi ito ang "Interface Mastery" na ginamit niya laban sa mga drone. Ito ay isang System Alert. WARNING: EXTREME DOPAMINE MANIPULATION DETECTED. NEURAL INTERFACE COMPROMISED.

Ngiting totoo, hindi ngiting negosyante. “Dalawa lang po ang arms nito pero yung totoong machine apat po yun. Pero dito ko po pinagbabasehan ang motion control ng joints ng totoong machine. Wala po kasi akong full-sized na unit na ginawa namin sa SIngapore. Bukod sa sobrang laki nun, kinalas na rin po namin bago kami umuwi. Kaya dito ko na lang pinag-aaralan yung mga angle, pressure at movement coordination. Ang importante lang naman po ay ang arms mismo at kung gaano ito kasensitive sa movements. Kung tama na ang kilos ng braso, kaya ko po itong kopyahin sa mas malaki pang machine.” mahabang paliwanag ko. “Bakit sa dinami-rami ng robot na pwede mong gawin bakit surgical machine pa?” curious

bulong niya habang pinagmamasdan ang detalyadong sketch na nasa papel. Ipinapakita ng guhit ang isang advanced mechanical arm, konektado hindi lang sa balikat kundi diretso sa mga ugat ng tao, kaya’t kayang gumalaw, kumapit, at gumana na parang totoong kamay.

’ Ngunit hindi nagtagal ang ilusyon na iyon. Pagdating nila sa itaas at halos bubuksan na ang kulay pilak na pinto, biglang nag-iba ang galaw ng mga robot sa likod nila. Nagsimulang maglabas ng tunog ang kanilang mga joints, at kasabay nito, umusli ang mga metal na braso. Mula roon, lumitaw ang tila mga baril, mga launchers na nakatutok sa kanila.

Pagkatapos noon, dahan-dahang bumukas ang backstage entrance. Isang robot ang lumabas sa entablado. Mabagal itong naglakad, ngunit ang bawat galaw nito ay napakakinis at eksakto. Napakaganda ng pagkakagawa nito. Mula sa malayo, halos mukhang isang tunay na tao ang robot. Biglang nagliwanag ang live chat. --- “Wow! Mukhang totoong tao ang robot!”

Nagmadaling itinaas ni Marvin ang dalawang kamay, “Pare, hindi ako 'yon! Hindi ko kayang gawin 'yan!” Pero hindi si Miro ang tipo ng madaling lokohin. Matalino siya, kaya nga naabot ng S. Makers Technology ang rurok nito sa Moss City. Ang naging problema lang, masyado siyang nagtiwala kay Marvin na matagal na niyang kaibigan. Kaya sa oras ng krisis, sa halip na mailigtas ang kompanya, tuluyang lumubog ito.

Sabi nya habang naglalakad, sinundan ko naman ito. "Please" "Tss. Oo na" "Yay! Talaga YiPee!" "thank you Zeki" Sabi ko ulit dito. "Sino ba ang Mission mo?" Kinuha ko naman yung C.M.T (Cupid Match tablet) "Eto, tignan mo" sabi ko dito. "Si Miyaka Sy, At si Mark Cruz" Tumango naman ako dito. "Ok, sige Tutulungan kita"

The city lights below were a constellation of tiny, insignificant fires, each one a testament to the fragile ambitions of men. From his perch high above the world, "M" watched them all, a phantom in his own meticulously constructed empire. He watched Aiden, his old friend and greatest rival, and the two hapless souls who were now his unwitting pawns. Nakita niya itong pumunta sa bahay ni Isabel, a move that was both predictable and necessary for his game. He had orchestrated the entire thing, a master puppeteer pulling strings no one else could see.