Machinations Novels & Stories

Napakaarte. Nang makababa ay agad akong nagasikaso ng kape nilang dalawa ni Mr. Castalejo. Ayon sa napagalaman ko, si Mr. Castalejo ay isang owner ng maliit na kumpanyang malapit nang lumubog. Para maisalba ang kumpanyang binuo niya ay gusto niyang ibenta ang kalahati ng shares niya doon kay Mr. Jaranilla para maging isang bahagi ng Jaranilla Group. Si Max ang isa sa mga daan na pwedeng tahakin ni Mr. Castalejo para magawa iyon dahil sa relasyon ng FDA sa Jaranilla Group. Bukod doon ay interesado si Max sa kumpanya niya at pinagiisipan nitong mag-invest kung maganda ang magiging takbo ng usapan nila ni Mr. Castalejo.

Of course kailangan ko agad kumilos kung hindi mahuhuli nila ako. Habang tumatakbo ay rinig na rinig ko ang malakas na makina ng motor nila. Nang may makita akong pahabang kahoy na upuan ay mabilis ko itong iniharang sa daan at nakita kong napahinto sila. Ngumisi ako at nag-bad finger pero mukhang bad move dahil mas pinalakas nila ang harurot ng makina nila na para bang handang talunan ng mga motor nila ang upuan.

mababa at paos niyang bulong, ang baritonong boses ay may halong babala na nagpatibok nang mabilis sa aking dibdib. Iniyuko ko ang aking ulo sa kanyang malawak na leeg, ninanamnam ang kanyang nakalulunod na bango ng mamahaling tabako. "I'm just observing their movement, bilyonaryo. Ang mga metal boxes na 'yan, siguradong niyan ang mga digital archives at dummy shares na ninakaw nila sa mga ari-arian ko. I need to make sure na walang makakaalis na barko rito."

pagmamakaawa ni Vera habang sinisimulan na nilang pahirapan ang walang kalaban-laban na tigre. Lumapit ang isa sa mga tauhan ni Riley sa machine. Inikot niya ang dial. The machine hummed. Umingay ito nang mahina. Nag-blink ang ilaw sa makina. Red. Green. Red. Green. Then he flipped a switch. Ilya roared.

Ang aking buhok ay nakatirintas para hindi maging sagabal sa aking bawat galaw. Gumulong ako para dumapa sa lupa para asintahin ang mga targets na mabilis na gumagalaw n pailalim sa iba’t-ibang direksyon na agad kong binaril kaya’t nabasag ito mula sa gitna at napatumba ang mga bote. Kalkulado at mabilis ang aking bawat galaw hanggang sa mapatumba ko ang lahat ng aking mga targets. Biglang sumulpot ang mga maskuladong kalalakihan na mabilis na sumugod sa akin. Itinapon ko ang aking machine gun para sumugod at labanan sila.

Third Person’s POV Kung may isang bagay na bihira sa mundo ni Dr. Adrian Lenon iyon ay ang katahimikang may halong anticipation. Sanay siya sa katahimikang sterile na ang tunog ng machines sa ospital at mahihinang yabag ng nurses, at mabibigat na desisyong kailangang gawin sa loob ng ilang segundo. Ngunit ang katahimikan ngayon sa monitoring lounge ng Equinox ay iba. Hindi ito tahimik dahil walang nangyayari kundi tahimik dahil lahat ay naghihintay.

tanong ko, kinakabahan. "Because your father trusted my father, once upon a time. Bago naging ganid ang matanda. Sinabi ni Marcus sa akin na ibigay ko 'to sa'yo kapag 'wala na siya'. I think he meant kapag wala na siyang kapangyarihan," paliwanag ni Mateo. "Inside that box is the original source code para sa automation system na pinag-aagawan niyo sa New York. Without that code, the system will eventually glitch in five years. It’s a failsafe your father built."

Sunod-sunod din ang mga panalong nakamit ko. Ngunit hindi doon nagtapos ang mga ambisyon ko. Habang lumalaki ang pangalan ko sa larangan ng batas, tahimik ko ring binuo ang isang kompanyang matagal ko nang pinaplano. MAIC — Montenegro AI Company. Isang technology company na nakatuon sa artificial intelligence, automation, at software innovation. Maraming nagsabing imposible. Maraming nagsabing isa lamang itong luho ng isang mayamang tagapagmana.

Pagkapatay na pagkapatay ng makina, tuluyang binalot ng isang mabigat at nakabububinging katahimikan ang loob ng sasakyan, ngunit ang tensyong namuo sa pagitan nilang dalawa habang bumabyahe ay mas lalo lamang nag-alab. Walang imik na hinila ni Anne si Lauren palabas ng kotse. Mahigpit at halos bumaon ang kaniyang mga daliri sa pulso ng dalaga habang mabilis nilang tinatahak ang pribadong elevator patungo sa penthouse. Sa bawat palapag na itinataas ng elevator, bawat paghinga ni Lauren ay nagiging mababaw, mabigat, at gipit under Anne's dark, unwavering gaze. CLICK.

Sa pagtingin sa palaisipan, tinanong ni Thomas, "Bakit may mga karagdagang machanism?" Tumango si Simon at sinabing, “May tatlong mekanismo sa kabuuan. Isa itong palaisipan. Magbubukas lamang ang pinto kapag nalutas na natin ito. Hindi lang iyon, ang pintong ito ay ginawa gamit ang pinakamatigas na bato. Kakayanin nito ang pag-atake ng isang eighth-rank martial artist." "Bilisan mo na." Hindi na makapaghintay si Thomas.