Novel & Cerita Mag-hapon

kibit-balikat kong tugon na ikinakunot ng noo niya. “Hapon na hapon ay jogging? Puwede ba iyon?” Hindi ko siya sinagot at tinaasan ko lang siya ng kilay. “Ano ka ba naman, Ma! Siyempre puwedeng mag-jogging ng palubog na ang araw. Mas maganda nga iyon, e. Ikaw naman kasi kapag nagpapaalam ako’ng magj-jogging ng hapon ay hindi mo ako pinapaniwalaan. Ayan tuloy ay hindi mo alam na puwedeng mag-jogging ng hapon.”

Maagap niya iyong pinahid at taas-noong lumabas ng hotel. She is Margaux Samonte. Margaux doesn’t cry. Taas-noo siyang naglakad. She looked okay pero sa totoo lang, nagpupuyos ang damdamin niya. Dala ng matinding emosyon, ‘di na niya namalayan pa ang malaking bulto ng katawan na nakakasalubong niya sa gilid ng daan. Naramdaman niya na lang ang pagbunggo niya sa isang matigas na bagay. Tumilapon sa semento ang hawak niyang phone at bag pati na ang panyo dala ng malakas na impact. Nasundan niya na lang ng tingin ang pag-landing ng mga gamit sa semento. Kita niya ang pagkabasag ng tempered glass. Parang umakyat ang lahat ng galit niya sa dibdib.

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

Pinahi nito ang kaniyang luha gamit ang hinlalaki na daliri. May kung anong mga bagay ang tila nagliparan sa kaniyang sikmura nang magdampi ang kanilang mga balat. Mistula iyong isang boltahe ng kuryente na dumaloy sa kaniyang buong katawan. Isang taon na rin ang lumipas nang huling maghalik ang kanilang mga balat. "Huwag ka nang umiyak . . . Simula ngayon ay magiging okay na ang lahat. Narito na ako . . . H-Hinding hindi ko na ulit kayo iiwan. Patawarin mo ako kung nasaktan kita."

hinging-paumanhin ni Maggy sa kaniya habang panay ang subo nito ng maja blanca. Si Maggy ang tipo ng babaeng malakas kumain pero hindi naman tumataba. Nakaka-two cups kasi ito ng rice ‘pag kumakain. Bukod pa roon, lagi pa itong may dessert na talagang mabigat sa tiyan gaya ng malagkit na biko o kaya naman ay cake.

Chapter 220 Habang bumababa ako sa hagdan papunta sa kumedor kung saan naghihintay sina Mommy at Daddy, hindi ko mapigilang mapabulong, "Shit… ang daming abs!" Napahinto ako sandali sa gitna ng hagdan habang sariwa pa sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina — si Adrian, walang pang-itaas, may tuwalya lang sa bewang, at yung katawan niya… parang hinulma ng mga anghel sa langit.

Halos manginig naman si Hope sa sarap. "Ahhhh! Ahhhh! Ahhhh! Sige pa ugh! Ibaon mo pa. Ugh! Bilisan mo pa ahhh!!" paulit ulit na hiyaw ni Hope sa sarap. Napangisi si Yuan roon at kahit pinagpapawisan na ay panay pa rin ang pag bayo nita kay Hope ng mabilis at mas malakas. Panay naman ang paghampas ni Yuan sa pang upo ni Hope na mas lalong nakapagpadagdag sa init na nararamdaman nila. He moves faster, harder and deeper hanggang sa pareho silang manginig sa sarap. Ipinutok ni Yuan sa loob ni Hope ang kanyang puting likido. Pareho silang nahiga sa kama ng pagod na pagod.

"Hoy, Xorxell Diaz!" Expected niyang hindi siya maririnig ng lalaki pero biglang humarap ito sa kanyang direksyon. Hawak ang renda ng kabayo ay mabilis nitong pinatakbo iyon. Mabilis na mabilis at kung hindi nito patitigilin ang kabayo ay tiyak madadaganan siya nito. Ilang pulgada nalang kakabigin na siya nito. Habol ni Lexi ang sariling hininga ng sa isang iglap lang. Kumambyo ang kabayo, naglikha ng malakas na ingay. Samantalang ang mga paa ay tumingkayad sa ere while Xorxell made his soft swindle na parang babagsak pero malakas ang kapit nito sa renda. Nang makabawi si Lexi ay agad niyang sininghalan ang binata. Subalit mukhang nagulat ang kabayo dahil naging agresibo iyon at nakahandang

Nabaling lang atensyon nila ng biglang dumating si maggie na humahangos pa. "Wow golden bugatti sport car!!!!" Humihingal na sabi nito at halos luluwa ang mga mata nitong nakatingin sa sasakyan parang ngayon lang ito naka kita ng ganoong kagandang sasakyan, kahit PA ito ni ashen hindi pa nito nakita ang sasakyan kasi ni minsan hindi ito ginagamit ni ashen ibang bansa.

pero ang lalake busy ito sa kanyang ginagawa. natapos ang hapon nayon na sumasakit ang leeg ko dahil sa kakamasid ko sa dalawa..ikaw ba naman baling dito baling doon.. Pagkatapos naming kumain ni chi chi ng hapunan ay lumabas na kami.... Para bumili ng panghimagas... habang bumili kami ay may isang katawan na dumampi sa likuran ko kaya napalingon ako.. pero ang mukha ni Kuya Ronnie ang bumungad sakin na nakangiti..