Magalit Novels & Stories

Napansin nila kaming tatlo na tahimik lang. “Wow,” biro ni Jeriel, “parang nasa misa kayo ah.” “Mga bro!” lumapit si Ymilio, sabay turo sa ibaba. “May dalawang magaganda doon—wait, nasaan na—” “There!” si Jeriel. “Yung naka-backless na silver, tapos yung naka-blue na sexy terno!” Sabay-sabay kaming tumingin sa itinuturo niya.

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

Nakaupo siya nakatalikod sa pintuan at malayang pinagmamasdan ang magandang tanawin sa likod. Okay na sana eh. Okay na sana, kung hindi ko lang nakita iyong babaeng nakatayo sa harapan niya nakatukod ang dalawang kamay sa swivel chair at kitang kita ang malaman nitong dibdib. I mean nakadamit naman siya pero parang yong u***g na lang natatakpan sa damit na suot niya.

dagdag pa niya, kunwaring inosenteng anghel, napakatamis ng ekspresyon ng mukha. Tiningnan ako ni Felix, balot ng dugo at halos hindi na makilala. Ni hindi niya ako nakilala. Para sa kanya, isa lang akong nanghimasok na sinira ang lahat. Nagliliyab sa galit at pagkabaliw ang mga mata niya. "Iligpit niyo na siya. Siguraduhin niyong hindi kaagad siya mamamatay," malamig niyang utos.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

magalang na bati ni calix ng makalapit na sila. "nako magandang Umaga din sa Inyo mukang nahirapan kayo pumarito sa amin" naka ngiting bati sa Kanila "maupo muna kayo rito upang maipag timpla namin kayo ng kape" "maraming salamat po apo mulong" magalang na Sabi ni calix . "walang Anu man iho"

Chapter Seven Agad na nagmamadali si Sally na mapuntahan si Irish sa lugar na sinabi nito. Kung hindi lang siya tumawag ay hindi niya malalaman na hindi pala umuwi si Irish sa condo unit niya, sinabi nito na nasa isang club siya—sa Padis Point ng Taguig City. Nakita niya rin naman agad si Irish nang makapasok siya sa loob ng club lalo na wala pang masyadong tao dahil maaga pa iyon.

“Oh God… Luis…” Malakas niyang ungol saka hinila sa buhok ang binata kasabay ng panginginig ng kanyang mga hita. And with just Luis’s powerful tongue, she reached the verge of climax that she had never experienced before. “That was quick baby…” Maloko ang ngiti sa labing sabi ni Luis, “God’s teeth that was embarrassing but hell, that feels so good…” Paos ang tinig at namumungay pa ang mga matang sabi ni Kitana dahilan para matawa si Luis.

sabi ko, magalang at saka ako ngumiti rito, nang naninigurado. TO BE CONTINUE MISGORJUICE | M.J

"Mag-iingat ka." Nang makaalis na ito ay humiga siya at ipinikit ang mga mata. Hindi niya alam kung gaano siya katagal sa ganu'ng ayos hanggang sa 'di na niya namalayan na nakatulog na pala siya. MAGANDA ang pakiramdam ng magising si Anastasia ng umagang iyon. Bumangon siya at ininat ang kanyang mga braso.