Magkaibang Mundo の小説・ストーリー

"Anak, ang ibig sabihin ba nito ay patay ka na rin?" "Ha?! Ano ang ibig mong sabihin, Mama?" "Sa Dipsa chupar vampire world kasi ay isa sa mga tapunan ng mga patay na tao. Sa mundo na ito ay mabibigyan ulit sila ng bagong buhay. Alam mo ba na hindi lang ito basta tapunan ng mga patay na tao? Maaari kasi na tumawid ang isang makapangyarihan na bampira sa mundo ng mga tao at sila mismo ang kumuha ng bangkay sa sementeryo. Ang ibig kong sabihin ay sa mundong ito, ang mga nakakapasok o mga nakakapunta lang ay mga patay na. At kaya sila napunta rito ay dahil sila ay may nagawa na mali habang nabubuhay pa."

Tss. Tumalikod na ako sa kanya. Baka hindi ako makapagpigil, ano pa ang magawa ko dito. Hindi maganda na ang baliw na babaing ito masali sa magulo kong mundo. Hindi rin magandang ideya na ang babaing ‘to na bukod tanging kilala kong masaya sa mundong to, ay madadala lang sa malungkot kong buhay.

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

'"Hello? Chloe? Bakit napatawag ka? Matagal na tayong hindi nagkakausap ah ,,himala at nakaalala ka '' natawa naman ang kausap nito sa kabilang linya .Kilala na niya kung paano magsalita si Beatriz. "Hello, pinsan! Kumusta ka na? Matagal na nga, marami sana akong ikukuwento sa’yo. Pero tinawagan kita para sa isang magandang balita uuwi na ako diyan sa Pilipinas! Bukas na ang lipad ko, makalipas ang ilang taon na pananatili sa ibang bansa, babalik na ako nang tuluyan ,,nasabi kona rin kay Lolo at masaya ito ;;

Paano niya iniisip na sakupin niya ang mundo? Nagkibit-balikat si 1Norman “Tama ka. Ang mataas na antas ng lipunan ay umaasa sa panloob na impormasyon at networking sa isang eksklusibong grupo ng mga tao. Gaano man siya kalakas, limitado ang mga pagkakataon ni Alex. Hindi madaling magsisiksikan lang sa taas, pero hindi niya lang makuha. Hinding-hindi siya tatanggapin ng mga Thornton. “

Matalino bang itanong ito sa isang tipikal na mundo o lubhang malikot lamang ang pag-iisip ko. Ganito ako sa bawat pagkakataon na magkakaroon ng pagtila sa pagkilos. Mapag-isip. Mapagtanong kasi hindi naman ako nabiyayaan ng magarbong pamumuhay at hitsurang kababaliwan ng buong mundo. Mapagtanong sa imahinasyon na kung minsa'y bunga ng gutom o di kaya'y kapaguran.

Nakita niya ang pag-aalinlangan sa mga mata ni Ginnie, pagkatapos ay kalmado niyang tinitigan si Ginnie at ipinaliwanag, “Huwag kang magduda, tama ang pagkakaintindi mo. “Natural disasters, man-made disasters, kung ano man ang maisip mo. “Pati na ang mga bagay na hindi mo maisip. “Maaksidente ang sasakyan, malaglag mula sa isang building, malunog, mamatay mula sa sakit, sunog, kidnapping…”

biglang may nag salita sa harap namin. "Ija, can I talk to you?" isang boses pa.

: PAGBABALIK SA MUNDO NG PANGANIB Tatlong araw kaming nanatili sa Palawan—at iyon ang pinakamagandang tatlong araw ng aking buhay. Gumigising kami ng maaga para tingnan ang pagsikat ng araw sa dagat, kumakain ng masasarap na isda at prutas, at naglalakad sa dalampasigan hanggang sa gabi. Minsan, naglakbay kami sa isang malaking bukid na puno ng bulaklak, at si Zeus ay kumuha ng isang pulang bulaklak at ibinigay sa akin. “Para sa pinakamagandang babae sa mundo,” sabi niya—at sa sandaling iyon, naramdaman ko na ako ang pinakamasayang tao sa buong daigdig.

Para sa mga tao roon, isa siyang tunay na diyos, bagamat iba ito sa konseptong naiintindihan ng mga tao sa mundo. “Baka nga,” ani Esteban, “pero balang araw, ipapakita ko sa’yo ang ibang mundo kung mabibigyan tayo ng pagkakataon.” Ang "ibang mundo" na naiisip ni Andres ay ang pagitan ng mahihirap at mayayaman sa lipunan. Ang hindi niya alam, ang tinutukoy ni Esteban ay literal na ibang mundo. “Boss, gusto mo bang pumasok at silipin ang lugar?” tanong ni Andres. Dahil ito na ang magiging pinakamalaking kumpanya nila, naisip niyang mainam na makilala muna ang paligid.