Magkaibang Mundo นิยาย & เรื่องราว

sagot ko "Yes tapos na pero, pwede namang tayong maging friends diba? Look, malaki ang naitulong mo sa lahat at kahit na hindi tayo magkakilala alam kong mabuti kang tao." seryoso nyang wika "I don't know. Yeah, maybe, pwede tayong maging friends. Regarding pala kay Maja, alam na ba niya ang tungkol sa shares na para sa anak niya?" tanong ko

dagdag ko "Eh para saan?" "Para sa nalalapit na armagedon! Doon talaga ang pagsasanay na ito!" "Bakit kasi hindi na lang magkasundo ang langit at impyerno?" wika niya Tangina ng babaeng to ang daming iniisip! Kailan pa magiging magkakampi ang masama at mabuti? "Alam mo napaka imposible ng nais mo...world peace? Hindi mangyayari yon! Lahat ng tao sakim!"

sabi, at tanung ni mark kay mae "oo pero, sa ngayon, pinalakas nya ang loob ko, at sa tingin ko, kahit wala si mom, makakaya kong mabuhay sa mundong to"sabi ni mae kay mark "oh really, maganda yan, at anong pagpapalakas ang sinabi nya sayo?"sabi, at tanung ni mark kay mae

Parang dalawang magkaibang mundo ang nagtatagpo—ang ningning ng yaman at ang dilim ng kasakiman. To be continued

aniya habang titig na titig sakin. F*ck! Tama ba ang narinig ko? Senyales na ba ito na magiging maayos na ang pagkakaibigan namin? Na babalik na kami sa dati? Sana nga, dahil kapag nagkataon ako na ang pinakamasayang tao sa buong mundo.

Ang buwan at dagat? "Opo.." Tumango ako at pinunasan ang luha. Ngumiti ito. "Tayong nga tao sa mundo ay binuhay para gampanan ang ibibigay na misyon ng panginoon. Isa lang ito sa mga trials ng panginoon. Naranasan ko na noon ang masaktan..magmahal..nasaktan ulit..hanggang sa nagdesisyon akong isara nalang ang aking puso.."

Kaming magkakaibigan ay nagmula sa mundo kung saan hindi laganap ang gera. Mapayapang namumuhay ang mga tao at ang teknolohiya ay patuloy na umuunlad kasabay ang ekonomiya. Simula ng mapunta kami sa mundo ng Aragona, hindi namin alam noong una kung paano kami makikiangkop sa kakaibang sistema ng mundong ito.

Napangiti akong lalo. "Pero siyempre mas masaya siguro ang mundo kung pagkatapos noong mga pangyayari ay magkaayos at magkabalikan din 'yong bawat tao na katulad noong napanuod natin 'yong nararanasan, Ma'am, 'no? Na sa bandang huli ay magkakapatawaran din, hatid ng second chance," umaasang sambit nito.

Seryoso ng mukha at di talaga oras para makipag biruan. Actually sarap nga niya asarin kapag ganito. Tipong parang pinasabog ko ulit yung natutulog na Mt. Pinatubo. At sabay-sabay na pagsabog ng mga bulkan. Edi sira ang mundo nito kapag nagkataon at wala nang Pilipinas. Kaya stop Zhia. Ma eendangered ang kababayan mo nasa Pacific Ring of Fire pa naman ang dakila mong bansa na ipinaglaban ng ninuno mo. Kaya please lang kung ano man iniisip mo ngayon. STOP!

Sige nga, sabihin mo sa akin kung magiging masaya ka pa rin ba kung kumakalam na ang sikmura mo dahil wala kang pambiling bigas? Magiging masaya ka ba kung ultimo pambili ng napkin wala ka? Masaya ka ba kung kahit pambili ng shampoo at sabon, zero balance ka? O kahit pambili na lang ng tira-tira(kendi) sa tindahan nga-ngá? Judge me all you want but I’m just telling the truth. Everything in this world revolves around money. If you have the money, you can do what you want. You can have what you want. Not all but at least.