Novel & Cerita Magkatapat Na Pintuan

Saan ako pupunta? Nagmamadaling mga hakbang na kaagad akong bumalik sa unang pasilyong dinaanan ko kanina. Naalala ko ang tatlo pang pintuan na 'di ko pa nasubukang buksan bago ako kumaripas ng takbo palabas sa kwartong napasukan kong may umuukupa pala. Dali-dali kong kaagad itong pinihit. Ngunit naka-lock din ang sumunod na pintuan nito. Hopeless na nagbabakasakaling nilapitan ko ang sumunod agad dito. Muntik pa akong mapatili ng mapagtantong bukas ito. Bahagya pang nakaawang.

At nakapagtatakang napakasarap ng kanyang pagkakahimbing kahit na walang kumot o kutson. Isang kapuna-puna ang pintong gawa sa kahoy. Hindi bumagay ang kulay nitong ginto sa kulay itim na pader, at may ukit iyon na kapareho ng mga ukit na nakita niya sa sahig. May ilang diretso, pakurba at paikot-ikot. Kung may pinto, isa lang ang pupuwedeng mangyari. Puwede siyang lumabas! Tuluyan siyang bumangon at naglakad agad papunta sa pinto. Nang marating niya iyon, natigilan siya. May napansin siya: wala itong bukasan!

Pagod na pagod, hinila niya ang maleta pauwi. Pagharap niya sa pintuan ng bahay, nanlambot ang katawan niya. Nakapinta sa pinto, gamit ang pulang pintura, ang salitang “MAMAMATAY-TAO.” May mga gasgas pa, parang sinadya talagang kudkurin ng matalim na bagay, tila kutsilyo. Huminga siya nang malalim. Pinilit niyang pakalmahin ang sarili bago kumatok. “Ma… umuwi na ’ko.”

ARMELLE LUNA Maya't maya ang silip ko sa kabilang pintuan habang nakaupo sa sofa sa sala. Nasa tapat ako ng pintuan ng housemate ko dahil hinihintay ko ang paglabas nito. Kailangan ko kasi sabihin sa kanya na may pasok ako sa school bukas. Baka kasi pagbalik ko ay hindi na ako makapasok dahil pinalitan na niya ang padlock ng main door.

Hindi kasi pwedeng pumasok sa entrance door dahil nahaharangan ito ng kahoy na para bang walang naka tira. Nang mabuksan nya ang pintuan ng bahay ay kaagad na syang pumasok. Bumungad sa kanya ang malinis na kaayusan ng bahay, una kasing makikita ang sala, kasunod ay kusina, at pangatlo ay ang nag iisang kwarto. Malawak ang kanyang ngiti ng pinihit nya ang pintuan ng kwarto. Nahulog nya ang hawak na hand bag ng hapitin sya ng kung sino sa kanyang baywang kasabay ng pag siil ng mainit na halik.

Kabanata 9: Scared Hindi ako lumabas ng kuwarto kahit nakailang katok na ang p*****a sa pintuan. Mamatay siya d'yan kahihintay sa labas! Ang kapal ng mukha niyang magtanong pa ng gano’n, gayong siya naman ’tong sumunog ng condo ko.

Makatulog na nga lang. Naalimpungatan ako sa mahihinang katok sa pintuan ko, kinukusot ko pa Ang mga mata habang binuboksan Ang Kung sino Mang kumakatok sa pintuan "ma'am bumaba na ho raw kayo at nang makapagtanghalian na, andun na po Ang mommy at Daddy nyo sa hapag naghihintay" tumango Naman ako dito at bagot na sinarado Ang pintuan ulit, pati pagsalita ay parang nakakapagod. Ano ba tong araw na to? Nakauwi na pala Sila di ko manlang namalayan.

Napairap pa ako bago iyon puntahan upang buksan. Kasi kaya ako umirap alam kong hindi iyon si Aaron. Alangan kakatok pa? Kung siya nga iyon kasi siya naman ang may-ari nitong kwarto. Pwede rin naman niya buksan gamit ang sarili niyang key kung alam nitong naka lock nga. Pagbukas ko nabungaran ko isang nakangiting babae. Masayang nakangiti at may paghanga sa mata nito nakatingin sa akin. Yumuko pa upang paggalang na binati niya ako.

Caline’s POV Pagbukas ng malalaking pintuan ng mansiyon, ramdam ko agad ang pagpasok ng malamig na hangin mula sa labas. Napatigil ako sa ginagawa, lumingon at nakita ko sina Mama Alina at Papa Corvus na naglalakad papasok mula sa pintuan. Pagod ang mga mata ni Mama, halatang matagal siyang nagtrabaho ngayong araw. Si Papa naman, katulad ng dati, matikas pa rin ang halatang pagod din. Pero sa pagkakataong ito, hindi ko hinayaang mauna pa silang magpahinga o magtanong. Kailangan ko silang kausapin. Kailangan kong sabihin agad ang nangyari.

Bilang kahalili, inirerekumenda kong magsimula mula sa punto ng iyong kasal. Damion darted galit na galit tumingin sa paligid ng silid, desperasyon tumataas. Sa wakas, nagtanong siya, "Maaari ba akong umatras? Ayoko na husgahan pa siya." Napangisi ako sa kaduwagan niya. Sumagot ang sistema: [Ang desisyong iyon ay nangangailangan ng pahintulot ng iyong asawa. Bilang panalo sa round na ito, maaari niyang piliin na laktawan ang isang pagsubok.]