Mahabang Kwento Mga Nobela at Kwento

Parang nakalunok ito ng hindi magandang pagkain. Sandaling huminto ang paghinga niya sa sinabi nito. “S-Sila naman kasi talagang ang para sa isa’t-isa.” “Pero kinasal ka’yo.” Tumbok nito. “M-Mahabang kwento.” Tinignan nito ang relong pambisig. “I have all morning to hear your story.” “Mabo-bore ka lang.” “I bet not.” May mapaglarong ngiti ito.

Haha Sana na-inspire pa rin ka sa kwento nila. But... mayro'n pa... Short story ni Emalyn.

bigkas nito mula sa kabilang linya “Malay ko ba na mas matanda yon hindi naman halata tyaka sabi ko roy nalang masyadong mahaba ang alexander ganito kasi iyon blah blah blah blah blah” pag dedepensa ko sa kanya at kwento ko na nga sa kanya una ang hanggang dulo

ANG STORY NA ITO AY SUPER RATED SPG‼️ MAY MGA SCENE NA HINDI PWEDE SA MGA MASESELAN‼️ READ AT YOUR RISK!!! SOBRANG HALAY AT MALASWA! WALANG FILTERED ANG MGA SALITA! UNEDITED! Ito ay kwento ng OBSESSION at KABALIWAN na pagmamahal! Halata naman dahil sa title nito✅

"Lahat ng tao ay may dalawang klase ng kwento: the story of their goodness and the story of their pain, struggles and wickedness." Wade Xynon's POV NANG tumama sa aking gwapong mukha ang sinag ng araw ay dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Sobrang sakit ng aking ulo, linawin ko lang yung ulo sa taas ha. (wink) Nagulat ako ng bumungad sa akin ang pagmumukha ni Papa na ngayon ay halos halikan na ako sa sobrang lapit. Naitulak ko siya sa sobrang pagkagitla ko sa kanya.

Sa wakas ay aniya. Nagpatuloy sya sa pagtatawag hanggang matapos ang kwento. Ikinwento niya iyon ng buod para sa mga nagreklamong hindi nakaintindi dahil masyado daw itong mahaba at malalim ang mga salita. Naaamaze kaming lahat na nakinig kahit pa nabasa na naman namin iyon. Kung magkwento kasi sya ay para bang nandoon talaga sya sa scene.

mahabang kuwento ni Kuya Donato. Nung tignan ko si Uncle River, nakatitig ito sa akin habang duguan ang ulo, kamay, braso at mga binti. Tila tinitignan kung maaawa ba ako sa kaniya. Ang hindi niya alam, naiinis ako. Alam naman niyang marami ‘yung kaaway niya, nilabanan pa niya. Ang malala, alam din niyang lasing siya, sumugod pa.

Ako’y manunulat ng mga kwentong hindi laging perpekto, ngunit totoo dahil doon sila humihinga, sa gitna ng mga sugat, sa pagitan ng mga pangarap, at sa mga pahinang puno ng mga tanong na walang tiyak na sagot. May mga pagkakataong ako’y napapahinto, hindi dahil wala nang kwento, kundi dahil ang kwento ay masyadong mabigat dalhin, parang mundong nakapatong sa balikat ng isang pagod na kaluluwa. Ngunit sa bawat pagod, may dahilan para bumangon, sa bawat katahimikan, may bulong ng panibagong simula,

“At gusto kitang matikman yang pula mong labi.” Ilang segundo pa lang ang lumilipas pero parang isang buong siglo na siyang natitigilan. Pinigilan niyang huminga nang lumapit pa lalo si Noah. Ang labi nito ilang pulgada na lang mula sa kanya. “Hindi ko dapat ginagawa ’to,” bulong niya. Pero bago pa siya makapagdesisyon, naglapat na ang kanilang mga labi.

"Nabagsakan po?" "Basta." Bahagya siyang ngumiti. "Mahabang kuwento." "At huwag mo nang usisain." Parang may itinatago siya. Hindi ko alam kung bakit. Pero ramdam kong hindi iyon simpleng aksidente. May kung ano sa paraan ng pagsagot niya. Parang katulad ng pagsisinungaling ko kanina. Pareho kaming may sekretong pilit na ikinukubli.