Maikling Alamat Pambata นิยาย & เรื่องราว

Pagod siya sa nangyari. “Nasaan tayo pupunta?” tanong ko. “Bahay niyo sa Batangas,” sagot ni Luke. “Magpapahinga muna kayo. Wala ng takot. Promise ko yan.” Tumingin ako sa labas. Araw. Maliwanag. Walang usok. “Luke,” tawag ko. “Ano?” “Salamat,” sabi ko. “Hindi mo kailangan magpasalamat,” sagot niya. Hinawakan niya kamay ko sa manibela.

Kaya naman, mahal na mahal ni Ato ang buong lugar na ito sapagkat ito ay isang alaala niya sa kanyang yumaong ama. Sa paglalakad ay narating ni Ato ang isang maliit na batis, na siyang unang palatandaan sa pupuntahang kuta. Tumawid siya sa batis na ito, nagpatuloy sa paglakad at matapos ang ilang mga sandali ay narating naman ni Ato ang isang malaking puno ng acacia. Kumanan siya rito at muling nagpatuloy sa paglakad hanggang sa narating niya ang dalawang magkatabing burol na may nagkauntugang dalawang malalaking bato sa kalagitnaan ng mga ito. Sa gitna naman ng mga batong ito ay may isang maliit na lagusan, pumasok siya sa makitid na lagusang ito hanggang sa dulo ay narating na niya ang kan

He must've noticed na nanlamig lalo ang kamay ko nang makita ang mga mata niyang yon kaya't saglit niya itong iniwas at kumurap ng ilang beses bago muling ibinalik ang tingin sa akin. “I will just surprise you then kapag naayos ko na ang mga dapat ayusin dito. Where is that place again...Poble...Pob...oh god...i should've jotted it down.” Natawa naman ako ng bahagya habang pilit niyang inaalala ang pangalan ng lugar na pupuntahan ko. “It's Poblacion, Masbate." “Yeah,” he rubs his forehead while smiling to himself. His charming side is back. “That place is so unpopular to the point na lagi kong nakakalimutan ang pangalan ng lugar. Are you sure that place is safe for you?”

“May inuutos po ba kayo?” Umismid si Aling Poring. “Oo. Bumaba ka sa basement.” Napatigil si Lyka. “Basement po?” “Oo, basement,” inulit niya, tila naiirita sa simpleng tanong. “Doon nakalagay ang lahat ng pormula ng paglalaba—‘yung hindi basta-basta hinahawakan ng kung sino. Kailangan ko ‘yon ngayon din.”