Novel & Cerita Maikling Alamat Tagalog

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Uhm, ano nga bang tamang tawag doon? Ano na ngang Ingles sa bata? Ahh, kid. Magiging kidrunner ako. Pero, bakit ako? Mukha na ba akong nanay sa paningin nila? Saka, ayos pa naman ang benta ko sa pagtitinda ng ice candy. Kanina lang nagpapraktis pa ako ng jingle ko tapos ngayon nandito na ako sa, med'yo malaking bahay na ito. Med'yo lang kasi wala namang second floor. Mga kasinlaki lang ito ng bahay ng panganay na anak ni aling Marites na kapitbahay namin noon sa Bicol.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Manang, alam niya po ba ang lugar na ito?" Ipinakita ko kay Manang ang pangalan ng isang lugar na hindi pamilyar sa akin. Nagtagpo ang kilay niya, at parang nahihirapan itong basahin. Kinuha ang salamin at isinuot niya ito, at saka binasa ang nakasulat na address sa papel. "El Black Santo Domingo?" She looked at me with a creeping look in her eyes. "Hala, dong. M-Malayo ang lugar na iyan at nasa tuktok ng islang ito. Pero ang likod ng bundok na iyan ay ang tabi na ng dagat."

Napabuntong-hininga ako. “Galing ba sa yo ‘to?” balik kong tanong. Umiling siya. “Kung ganon, hindi importante.” “Bakit mo naman nasabi ‘yan?” tanong niya, halatang hindi pa rin kuntento. “Hindi ko ginagamit ang address na ‘to bilang home address ko. Ang tanging nakakaalam na nandito ako ay sina Mommy Claire, Ingrid, ikaw, at mga kasambahay. Sabi mo na hindi galing sayo ‘yan. Sigurado akong hindi rin magpapadala sina Mommy Claire at Ingrid nang walang pangalan. Alam nilang masama para sa kalusugan ko ang mga sorpresa.”

"Alice!Alice!!nasa loob ka ba? Nang akma akong tatayo upang tingnan kong sino ang tumatawag sa akin, ngunit pinigilan ako ni Adan. "ako na ang gagawa,baby."sabi niya.Pagkatapos,naglakad siya papunta sa pinto at binuksan ito. "Aliiicceeee!!!!!malakas na tili ng boses babae,kaya napalingon ako.Nagulat ako ng makilala ko ito—si Mae pala ang kaibigan ko mula ng high school kami.Pero ngayon,sa Maynila na sila nakatira dahil naruon ang negosyo ng pamilya niya.

Bahagyang tumalim ang tingin nito nang marinig iyon. “Nasaan siya?” “Nasa kuwarto po,” mabilis na sagot ni Aling Lydia. “At mukhang balak umalis.” Hindi na nagsalita pa si Mikael at diretsong umakyat sa second floor. Tahimik namang napaatras si Aling Lydia habang pinapanood ang lalaki. ---

Hanggang sa dumiretso sa aking leeg at hinalikan roon. "Ano ba! Hindi ba nanliligaw ka pa lang." Nakita kong napailing 'to. "Sorry, hindi ko lang mapigilan, ang ganda mo eh," Pigil na sumilay ang aking ngiti. "Saan ba tayo pupunta?" "Sa bayan ng Algao," Sabay kabig sa aking bewang. ______ Namangha ako ng makita ang yate. "Saiyo ito?" Simple lang itong tumango.

magalang na sabi ni Mikael Nakinanlaki ng mata niya, akmang magsasalita siya nang... "Ang sweet mo naman iho, kung gano'n mauna na kayo, doon muna kayo sa kwartong inukupahan ni Lhalhaine ng narito siya, pag pasensyahan niyo na, wala kaming aircon rito at malambot na kama, tanging banig lang at kulumbo para 'di kayo lamukin."

“Saan tayo magkikita?” “Nasaan ka ngayon?” “Sa Rising Sun District.” “Sakto! Nasa lugar din ako. Ipadala mo na lang sa akin ang eksaktong address, at ipapahatid ko ang sarili ko roon.” Sa kabila ng kanyang alinlangan, nakaramdam siya ng kaunting ginhawa sa malumanay nitong tono.