Makasaysayang Lugar Sa Cavite Novels & Stories

“Hindi ka nanaman umuwi ano?’ Mahina niyang sabi na hindi na nag abala pang kumilos para maka bangon. “Yeah, I looovveeee Cavite talaga.” Maloko ang ngiting sabi nito at alam niya na kung bakit. Mula kasi noong malipat siya sa Cavite ay kasabay rin niyon ang higit pang pagkaka mabutihan nina Leah at ng pinsan niyang si Domenic. Alam niyang may namamagitan sa mga ito ngunit bilang respeto na rin sa privacy ng dalawa ay hindi na lamang siya nag tatanong,

Nag tagpo ulit ang landas nila sa mismong araw ng Selebrasyon sa Mansion ng mga Quindara. "Bitch! Hindi ko akalaing dadayo ka pa talaga ng Cavite." saad ni Elsa. Pinsan ito ni Beverly at malaki ang inggit nito kay Kassandra noon pa man, dahil madalas si Kass ang nagiging Muse at napapansin ng mga guro maging mga estudyante ng Cavite Highschool kung saan sila nag aaral mula Primary hanggang secondary. Bago pa kasi mapadpad si Kass sa Pampanga ay dati na silang nag stay sa Cavite dahil sa proyekto ng kanyang ama bilang Engineer rito. Kaya kakilala niya rin sila Beverly.

“Elisia, miss ko na ‘yong mga panahong nasa Cavite pa tayo noon.” Sa Cavite ang lugar kung saan sila lumaki. “Miss ko na rin ang mga araw na nakikipag-away tayo sa mga batang inaapi tayo.” Napatawa si Elisia sa sinabi niya. “Miss ko na rin ‘yon,” saad ni Danica, “Matapos ang lahat, wala namang ibang makakatalo sa'tin. Pero mas na-mi-miss ko ‘yong mga araw na nagluluto tayo sa likod bahay at pinapanood ang mga bituin habang nag-iingay.”

“Saan sila nag-stay ngayon?” “May binili po na property si Timothy bandang Cavite at Boracay. Pero ssa tingin ko po, sa Cavite sila ngayon. Nag-chat po kasi si Ma’am na kararating lang nila. Tinantiya ko ang oras ng biyahe, kaya baka sa Cavite po sila ngayon.” Tumango ako. Napatitig ako mayamaya kay Santino. “Matagal na kayo ng asawa mo, ’di ba?”

“Not now!” Sa labas ng windshield, unti-unting lumilinaw ang signage na may nakasulat, “Welcome to Cavite.” At habang binabagtas nila ang madilim na kalsada at ang mga pulangtail lights ng mga sasakyang nauuna sa kanila, isang lalaki ang ilalamon ng takot, galit, at pag-aalala. Sa bawat segundo ng biyahe, isa lang ang nasa isip ni Caden ng mga sandaling iyon.

napangiti naman ako sa sinabi niya. Sana..sana nga tuluyan ng makabangon ang Marawi. "Good to hear that, Taga saan ka ba?" tanong ko dahil mukhang hindi naman siya taga dito. "I have Condo in Lesmiades but my hometown is in the Cavite." napangiwi ako sa sobrang layo nun. "Oh ang layo, So bumisita ka na sainyo?" tanong ko sabay kagat ng labi ko.

Halos isang oras ata kami bumiyahe, at alam ko na kung saan kami pupunta. We're at Albay. Isa sa lalawigan na matatagpuan sa Bicol. "Don't tell me we're heading to Cagsawa Park?" natatawang tanong ko and he just smiled. I knew it! Ewan ko ba sa kanilang magkakapatid, eto talaga ang paborito nilang puntahan. They all love to see and witness the beauty of the Cagsawa Ruins. Nakarating kami sa Cagsawa Park. The last time we went here was when I was sixteen, kasama family niya.

Mariing bilin ko saka unti unting humakbang papalabas ng bahay. "Ikaw na ang bahala kay lola. I'll go ahead." Tugon ko pa bago tuloy tuloy na tinungo ang nakaparadang sasakyan ko. Malayo layo ang bayan na ito na nasa probinsiyang Cavite pa kaya alam kong safe na safe si Lola Greta rito kaya kampante akong aalis. Besides, wala ni isa ang nakakaalam na buhay na buhay pa pala ito.

Today we will have a three-day vacation for the kite competition in Cavite, at napag-usapan namin na maagang umalis para mamasyal pa kami sa Tagaytay ngayong umaga. Gavril settled everything. He said that I don’t need to worry. I don’t know if I should call this a date, but yes, maybe it is a date. And besides, this is the only time again that I will visit Tagaytay because the last time I’ve been there was when I was a kid when my parents took me there for my 8th birthday. Gusto ko ring makalanghap ng malamig at sariwang hangin.

Jack ay nagmaneho patungo sa Cavite. Pagod na rin si Maureen at wala nang lakas para makipagtalo pa. Alam niyang maiuuwi rin siya sa Cavite sa huli. Wala na siyang ibang pupuntahan, kaya’t walang saysay ang magpatuloy sa gulo. Habang nasa daan, wala ni isa sa kanilang nagsalita. Nakatingin siya sa malayo, habang si Zeus ay may seryosong ekspresyon. Pareho silang hindi maganda ang pakiramdam.