Malakas Na Kabog Ng Dibdib Mga Nobela at Kwento

malakas kong sabi. "Can you stop shouting," sagot nito habang nakahawak sa tainga na akala mo naman nabingi na sa lakas ng boses ko. "Aba at ikaw pa ang may ganang magalit ganon," kako dito. Nawala na ang takot ko sa kanya na kanyang pinapakita kagabi at nung isang araw.

Malakas na kumabog ang dibdib ko sa posibleng nakaatang na kapahamakan. ‘May kalaban?’

Bagkus ay pinabagal pa niya ang takbo ng sasakyan at pinakita sa mga matatandang lalaki na nagbibilad ng palay kung paano niya lamasin ang dibdib ko. Tumalikod lang ako sa mga ito para hindi nila makita ang hitsura ko. Pero wala na, huli na. Nakita na nila kung paano laruin at lamutakin ng mga kamay ni Marco ang aking dalawang dibdib. “Babe, glance at them. Look how thrilling it is.” Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. I know Marco is just joking. O baka para sa kaniya ay nakakatuwa itong ginagawa niya. Pero natatakot ako na kinakabahan. This is not what I want.

mahinang bulong ko sa aking sarili. Tinatawag na “king of serpents” ang basilisk. Isa itong dambuhalang ahas na parang gawa sa matigas na bakal ang mga kaliskis sa katawan. May mahahaba itong mga pangil at nagbubuga ng nakalalasong usok at likido.

Malakas s'yang napabungisngis dahil nakakatawa naman talaga ang pagmumukha nito habang nagrereklamo na palagi na lang naapi sa kan'ya. "Ganon talaga yan mahal ko, pag mahal mo ang isang tao lahat ay kakayanin mo kaya hiyaaaa! Akyat na," sabi n'ya sabay hataw ng puwet ni Nile na parang humahataw ng kabayo.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.

Malakas na kalabog. Parang kinuryente ang katawan ko sa gulat. Napa-atras ako, hawak ang dibdib. “Sino ‘yan?!” sigaw ko, pilit pinatapang ang boses ko kahit nanginginig na ang tuhod ko. Tahimik. Walang sagot. Ilang minuto akong nakatayo roon, halos hindi humihinga. Dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata, sinusubukang pakalmahin ang sarili.

Pak! Malakas lang naman ang pagkakasampal niya rito nang humarap ito bigla kaya pati tunog, dumagundong din sa pandinig niya. Nakuyom niya nang mariin ang kamao nang animo matuod ito sa harap niya. Isang bigwas ang ginawa niya sa mukha nito pero nakaiwas agad ito. Namimilog ang mata niya nang makita ang mukha nito.

masungit nitong saad, matikas ito actually lahat sila matitikas ang tindig at pangangatawan at matatangkad din ang pinagkaiba lang nilang lahat ay si Makas ay may asul na mga mata, habang si Kit ay may berdeng mga mata, si Dillion naman ay may pilat sa kilay, si Raza ay may mga matang walang buhay at ang pinakahuli si Kibou the one and only Kalbo. "Kaano-ano mo ba iyang bansot na iyan Papa?" Kibou asked. Makabansot naman 'tong kalbong 'to. "Nagsalita ang kalbo," inirapan ko pa ito dahil talagang umiinit na ang ulo ko sa mga lalaking ito. "Aba kalbo daw ako mga pare oh." "Kibou wag ka sana mao-offend pero pare kalbo ka talaga tanggapin mo na sa sarili mo," Dillion said that makes everyone lau