Romans & histoires Maldita Tagalog

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Napasigaw nalang ako ng malakas dahil sa pagbuhat niya sa akin na para akong isang sakong bigas. “Ang bigat mo. 'Wag kang malikot,” sabi niya sa akin kaya napa sipa sipa ako. “Hindi ako baboy!” Pagtanggi ko sa sinabi niya. “I didn't say anything.” — —Helliry being Helliry

Abot-langit na saya? “Bakit mo pinapalayas Mama namin?” May galit na namuo sa musmos na tinig ni Aragon. Nabigla si April doon, dahilan para hindi siya makakibo kaagad. “Ang bad po ng ugali ninyo, mamang pogi. Masama po ikaw! Pinapagalitan mo Mama namin. Titiradurin ka po namin ni Alamo dahil sinigawan mo Mama namin.” Naiiyak si Aragon habang patuloy sa pagbigkas.

pang-aasar na sagot ko sa kanya. Minsan dahil sa kamalditahan ng babaeng ito parang ayaw ko ng itago na muna namin ni Alejandro kung ano man meron sa amin. Parang gusto kong isampal sa kanya na akin na ang lalaking pinapantasya nila ni Maliya. Umismid ito. "Malandi talaga," komento nito.

Biglang singit ni Mart. Nataranta ako bigla ng hindi ko alam. Mataray na hinarap ni Mahinhin si Mart. "Ang galing mong magsalita. Huwag diktahan? Hayaan? Then why not let me do what I want to do? Let me date someone I want. Hindi yung nandiyan ka para diktahan at sirain ang araw ko!" Singhal ni Mahinhin kay Mart. "I'm not dictating you, I'm just concern. Sinisira mo ang sarili mo..."

"It's you whom I wanted to be with for the rest of my life. Alam kong hindi naging maganda ang umpisa natin, but I promise to make things right this time, just give us a try.." I pursed my lips. Pakiramdam ay natuyo ang aking lalamunan sa sunod pa niyang sinabi. "Marry me Margaux.." Napasinghap ako, iyon ang katagang labis kong kinakatakotang marinig muli. Ang katagang labis na nabigay sa akin ng hapdi at kirot. I fall in love once, but unfortunately I fell for the wrong one. I gave my all, halos wala na akong tinira para sa sarili pero hindi pala iyon sapat para suklian.

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

Sita niya sa kaibigan. “Mariz, baka nakakalimutan mo kung bakit tayo nandito?” Paalala nito sa kanya. Inirapan niya ang kaibigan, “Bahala ka. Basta sa ngayon, kakalimutan ko munang anak ako ng isang katulong. Gusto ko lang maramdaman kung paano iyong pakiramdam na bisita ka dito sa mansion instead na naninilbihan, okay? Magalit na si Nanay kung magagalit! Minsan lang naman ito!”

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.