Malentendido の小説・ストーリー

ทยากรสวนกลับเพื่อนทั้งสองที่เอาความรู้สึกของผู้หญิงมาล้อเล่น “พวกมึงทำแบบนี้ทำไมวะ ไม่สงสารน้อง ๆ เขาบ้างเหรอ” วรวิชนั่งฟังมานานสองนานและเห็นการกระทำของเพื่อนทั้งหมดมาตั้งแต่ต้น ทั้งที่เตือนแล้วเตือนอีกว่าอย่าทำแบบนั้นคนที่เสียใจมันจะไม่ได้มีแค่คนเดียว ในเมื่อกูเสียใจมาหล ายปี อย่างน้อย ๆ มันก็ต้องเสียใจเหมือนกัน”

"ครับคุณมิ้น" เธอแอบรู้สึกผิดขึ้นมาเมื่อนึกถึงวันนั้น เขาไปช่วยคนมาแท้ๆ เธอกลับเข้าใจผิดคิดว่าเขาไปซ็อมโซ่แฟนเก่าเธอจนเลือดเปื้อนตัวกลับมา ที่จริงแล้วเขาก็แอบเป็นคนดีเหมือนกัน

เมธาพัฒน์ส่งแก้วคืนให้พวงชมพูพร้อมทั้งพูดอย่างเอาใจ แต่สีหน้าของสาวน้อยตรงหน้ากลับไม่สู้ดีนัก ทำให้เขาอดแปลกใจไม่ได้ “ชมพูเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมทำหน้าเหมือนทำผิดอะไรร้ายแรงมาอย่างนั้น” คำพูดของเมธาพัฒน์กระแทกใจสาวเข้าอย่างจัง เด็กสาวหน้าเสียรีบพูดปฏิเสธแทบจะไม่เป็นคำ “มะ..ไม่มีอะไร ชมพูไม่ได้ทำอะไร... ผิด...”

สร้างความตื่นตัวให้น้องหนูได้เป็นอย่างดี อะไรกัน บ้านเรารวยมาก แต่ทำไม ทำไมถึงมีคำว่าล้มละลาย คุณคู่หมั้นคงจะเข้าใจผิดไปเป็นแน่ บ้านฉันไม่มีทางล้มละลาย “เอ่อ…” หากเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง คุณแม่ทำไมทำหน้าลำบากใจล่ะ หรือมีอะไรที่ฉันไม่รู้อย่างนั้นเหรอ

ฮาโลยังคงเอ่ยถาม “โกรธจริงๆ ไม่โกรธดะ..ได้ไงล่ะ” “เสียงอึกๆอักๆ กาดเองก็เข้าใจพี่ผิดเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่พี่แค่คนเดียวมั้งที่เข้าใจผิด” ฮาโลเอ่ย “กาดก็ยังไม่ได้เข้าใจอะไรนิ ตอนนี้ก็ยังคงงอยู่ งงมากด้วย”

___________ อารมณ์อันขุ่นมัวยังตามติดสมัตถ์มาถึงที่ทำงาน เห็นได้จากใบหน้าบึ้งตึงมิคลายของเขา เลขาผู้แสนดีของอดีตท่านประธานนั้น มีความกระตือรือร้นอย่างยิ่งยวดในการให้คำแนะนำงานในส่วนที่ชายหนุ่มไม่เข้าใจ ทว่าแนวทางการบริหารงานบริษัทกับงานโรงแรม มันไม่ได้เหมือนกันเสียทีเดียว การแนะนำข องอเนกจึงไม่เป็นผลสักเท่าไหร่ สมัตถ์ยังมีความข้องใจในหลายจุด และเขาอยากทบทวนทุกอย่างด้วยตัวเอง มากกว่าขอคำแนะนำจากอเนกราวกับเด็กในชั้นเรียนของคุณเลขา “คุณต้องทำความเข้าใจใหม่ครับ มันไม่ใช่อย่างนั้น” อเนกว่า ขมวดคิ้วเป็นปมเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมเข้าใจรายงานในแฟ้ม

ในที่สุด ​งานวิวาห์ถูกจัดขึ้น โดยไม่สนใจคำครหาใดๆ ทั้งสองเองนั้นก้าวผ่านทุกสิ่งมาด้วยกัน ทั้งเรื่องความเข้าใจผิดจากอดีตอันแสนขม และเรื่องวัยที่ต่างกัน สถานะเด็กในปกครองและอาเลี้ยง ที่สุดแล้วมือของพวกเขาก็จะจับจูงกันไปไม่ยอมปล่อย... ​​​​​​​​​​​จบบริบูรณ์

ดุจดาวหันขวับมามองเขา “คุณอ่านออกเหรอ?” ธีร์พยักหน้า “ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันเข้าใจมัน” เขาเริ่มอ่าน “โครงการคลื่นความทรงจำ ระยะที่ 3 ผลการทดลองเป็นที่น่าพอใจ การถ่ายโอนความทรงจำสำเร็จ แต่มีผลข้างเคียงที่ไม่คาดคิด ผู้เข้าร่วมการทดลองแสดงอาการ...”

LONDON MAN Time: send picture (รูปผลตรวจ) Zer'VIA : -_-'! NAVA : หลานกูเยอะดี-_- Nawinzinn: มึงคิดว่าได้แฝดสาม แล้วจะจบง่ายๆเหรอไอ้ไทม์-_- TIME: why why why?^[]^

อีกฝ่ายเงียบ รอฟังสิ่งที่เขาจะพูด “ว่าโปรแกรมบำบัดนั่นไม่มีจริง” เขาสะกดความเจ็บปวดไว้ในอก “พวกเขาไม่ได้ถูกพาไปรักษา นั่นคือความจริง แม้เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่สิ่งที่รัฐพยายามจะให้เราเชื่อเป็นข้อมูลที่ผิด ยังมีโลกอีกโลกนอกจากนิวโฮป ผมเชื่อแบบนั้น ประวัติศาสต ร์ที่เรารู้จัก ยุคหายนะอะไรนั่น มันอาจไม่จริงบางส่วน หรืออาจไม่จริงทั้งหมด ความจริงที่เราเห็นอาจไม่ใช่ความเป็นจริง และคำพูดที่พวกเขากรอกหูเราอาจมีคำลวง เราไม่สามารถบอกได้ด้วยซ้ำว่าความจริงที่เราเห็นเป็นความเป็นจริง[1]”