Novel & Cerita Maling Akala

You can't fool us. "Artia hear me out. Don't get mad at me-" "Akala ko pa naman kapag nakausap kita maliliwanagan ako at maaawa sayo. Yes, naliwanagan nga ako. Maliwanag na sa akin na bagay sayo ang makulong." "What?!" He started panicking. HIndi mapakali ang mga mata niya at sinasabunutan ang sarili.

The man who she's been looking for until now. Malakas. Nagkakagulo. Nag-iiyakan. May nagmamakaawa, nakikiusap na bigyan ng t’yansang makaligtas, ngunit matinik, matindi, manhid ang mga ito. Wala silang pakialam, basta kunin ang mga batang paslit at paslangin ang dapat patayin.

"Ah mali.... ang gonggong na yun lang pala ang nakakaalam ng lahat dahil lasing siya. Marahil nanginginig din siya at ganito rin ang pakiramdam yun nga lang wala siyang maalala. Baka nga humahalinghing pa siya kaya kahit suplado ang gonggong na yun pinatos na siya. Alam kase ni Akesha na kapag nasasayaran ng alak ang sistema niya ay nagiging wild siya sabi ng mga kaibigan sa Maynila. Madalas nga ang mga ito na ang nagmamaneho ng car niya pauwi dahil makukit na siya. Naulit ang pagkatulala ni Berting ng makita ang alindog ni Akesha ng maibaba na niya ng tuluyan ang short nito.

Never. Akala ko ay wala na siyang iba pang gagawin. Kaya't ganoon na lamang ang gulat ko nang tumungo siya at binigyan ng banayad na pagdila ang aking mga dibdib. He gently licked the places that he slapped. Marahan niyang dinidilaan ang mga parte ko na namumula na at siya rin ang may kagagawan. After licking, he gently sucked my left nipple and it made me suck my own breath. The sucking he did was too gentle, tila ba natatakot siyang saktan ako ulit na alam kong hindi naman totoo. He did the same thing to my right nipple.

Akala yata matutuwa ako sa suhistyon niya. Mahinang tawa ang tugon niya. "Siguro, sira na nga yata ako. Kasi wala na namang maayos sa buhay ko, simula no'ng niloko ko kayo. Nasira na ang lahat, Anne ... maski ang anak ko, hindi ko malapitan. Hindi ko mahawakan. Kahit anong paki-usap ko, ayaw akong payagan ng Mama niya na lumapit ako sa kanila. Hanggang tanaw lang ako mula sa malayo." Pasemple niyang pinahid ang mga luha. "Karma is real, hindi ba?" pang-aasar ko sa drama niya.

Malaki, malawak at maaliwalas. Bigla parang gusto kong maiyak. Nasa parehas na silid nga ako pero ibang tao na ang mga kasama ko ngayon. Hindi na si Ate Chichay, Milagring at Mariposa. Nadako ang tingin ko dun sa sulok kung saan pasimpleng nagsasabunutan at naghahampasan si Milagring at Mariposa noon. Matagal nang nangyari yun pero parang nakikita ko silang dalawa doon, parang naririnig ko ang boses nilang impit na nagtatawanan.

Kabanata 64: MALING AKALA Hindi maintindihan ni Chellsey, "Di ba mayaman ka? Ang kotse mo ay nagkakahalaga ng sampu-sampung milyon, kaya siguradong maganda rin ang lugar na tinitirhan mo. Pero dito, parang iba ng inaakala ko." Walang emosyon na sumagot si Nigel, "Bankrupt na ako at wala na akong pera."

Kumunot ang noo ni Julia at sumigaw, “Muntik mo na naman akong malinlang!” “Nagmamakaawa ako. Gagawin ko ang lahat, huwag mo lang sirain iyan,” pagmamakaawa ko. Sa pagkakataong iyon, nag-isip ako ng hindi mabilang na paraan para pigilan ang baliw na ito. Nakalulungkot, tila wala sa kanila ang gumana.

Hinayaan niya akong maglasing dahil alam niyang kapag ganito ako, may problema akong dinadala. He’s not supposed to be my problem. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko? Hindi ko alam kung nakakailang baso o bote na ako ng alak hanggang sa idungo ko na lang ang ulo ko sa lamesa. Naramdaman ko ang paghagod ni Mali sa likuran ko, para pagaanin ang nararamdaman ko, pero gano’n pa rin. It was so heavy.

Ang gabing akala nila ay isang ordinaryong aksidente lamang. Ngunit hindi pala. Dahil minsan, ang pinakamalaking pagbabago sa buhay natin ay nagsisimula sa isang simpleng pagkakamali. Isang maling p***o. Isang maling unit. Isang maling kama. At isang taong hindi natin inaasahang magiging tahanan natin. Tumingala si Maeve kay Keiv. "Do you regret it?"