Novel & Cerita Maling Akala

MARTINA Ang buong akala ko ay sa isang simpleng restaurant lang kami pupunta para makakain ng hapunan pero nagkamali ako. Nagulat pa ako ng mapadpad kami sa isang mataas na parte ng Manila at talagang nakakamangha ang ganda ng mga kumikinang na mga ilaw sa ibaba namin. “Nasaan tayo?” inusente kong tanong kay Yohann.

he muttered as mellow as a whisper of the wind. Sandaling natigilan si Magenta at nang makaahon mula sa pagkagulat at matalim itong tiningnan. Kung nakakamatay lang ang tingin ay bumulagta na ito sa sahig. "Fuck you!" "Sure!" Malcolm answered blandly.

seryuso at malamig ko namang wika dito. May katahimikan namang namuo saming tatlo, tumikhim naman ulit ako bago ako nag salita. “Makakaalis na kayo” malamig ko namang tugon. Rinig ko naman ang pag buntong hininga ni Ma'am Fey at lumabas naman kaagad sila ni Thalia, ang kanina na pinipigilan kong luha ay isa isa ng pumatak sa aking mga mata.

he seductively whispered. Akala niya ay hindi ito gagalaw kaya nagulat siya nang hawakan nang dalawang kamay nito ang magkabilang side niya sa mismong garter ng brief niya at ibinaba ito. Dahil nga nasa tubig sila ay hanggang sa may binti niya lang naibaba nito pero sadyang nakasumpong ito dahil ginamit nito ang isang paa upang ibaba nang tuluyan ang kanyang brief. Hindi niya tuloy napigilan na tumaas ang sulok ng labi niya.

"Babe listen, I know malaki naging kasalanan sayo pero lahat 'yun pinagsisihan ko?" "Cael, hindi ganun kadali ang lahat alam mo 'yun. Hindi pa ako handa kaya please. Hayaan mo munang maghilom ang lahat

Hindi ko maiwasang maluha dahil sa labis na kasiyahang nararamdaman Naka ngiting hinaplos ko ang maliit na umbok sa aking tyan na dati ay Akala kong baby fats lang "Gagawin ko ang lahat para bigyan ka ng masayang buhay my little suman." "Aalagaan at Mamahalin ka namin ng sobra sobra.." ___ Ayieee may little mini na sila 🤣

Saka inabot ang gilid nang labi nito para tanggalin ang kaunting melted cheese na dumikit doon. Huli na ng mapagtanto ni Caleb na mali at awkward sa kanilang dalawa ang naging kilos niya. Nakita niya kasing parang napaigtad pa ang dalaga noong dumapat ang kanyang hinlalaki sa gilid nang mga labi nito. Tumikhim siya. "I'm sorry." hinging paumanhin niya. "May kaunting chesse kasi kanina."

Akala ni Leigh ay wala lang ‘yon ngunit nang dumikit iyon sa kanyang ilong ay bigla siyang nakaramdam nang kakaiba at habang tumatagal na nalalanghap niya iyon ay nakaramdam siya na unti-unting pagkahilo hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay. Ano na ba ‘tong nangyayari?

KABANATA 11 “PATAY na si Miana Devera.” Nilagok ko ang huling bote ng alak at tiningnan ang mga tao sa paligid na masayang sumasayaw sa gitna. Narito ako ngayon sa isang bar. Lasing na lasing na ako sa dami ng nainom kong alak. Gusto kong makalimot nang panandalian. Gusto kong takasan ang katotohanang patay na ang kapatid ko. Wala na si Miana. Pero mas lalong sumakit ang ulo ko, hindi dahil sa maingay na musikang naririnig ko o ng alak na ininom ko, kundi dahil naghalo-halo na ang mga iniisip ko at pakiramdam ko, sasabog ang ulo ko sa sobrang sakit.

Noong isang gabi pa kasi ang huling kain ng dalaga. Sa kanyang paglalakad ay unti-unti nang nakararamdam ng panghihina ang dalaga. Ang nakapapasong init na nagmumula sa katirikan ng araw ay nakadagdag rin sa hilo na kanyang nararamdaman. Subalit hindi huminto sa paglalakad si Malaya. Nagbabakasakali kasi ang dalaga na may masusumpungan masisilungan. Pawang maalikabok ma lupa lamang kasi ang dinaraanan niya at pilapil.