Akala English Mga Nobela at Kwento

Akala ko ba kaya ko na, akala ko ba okay na ako pero bakit nasasaktan parin ako. I had the impression that I was fully aware of my strength. Up until life decided it was time to test me even more and try to break me once more, but fortunately I was able to withstand it. I no longer chase and beg people. I allowed people to go if they desired to leave. I chose those people who chose me. I've stopped pressuring people. I can't expect them to accept me as I am. I no longer make changes to satisfy others since I am aware enough to believe that I am deserving of more than just a petty forced acceptance.

AKALA ko madali lang na tulungan ang katulad niya. Akala ko kasi ang gusto ng mga tulad niya ay isang panalangin lang at huling mensahe para sa mga magulang niya. Hindi ba't ganoon naman talaga ang mga kaluluwa? Ganoon ang napanood ko sa isang Kdrama. Hindi kasi sila matatahimik hangga't hindi pa nila nasasabi ang mga gusto nila.

Akala ko ay nasa loob na siya ng piitan at nahaharap sa patong-patong na kaso. "Anong kailangan mo?" nanginginig kong tanong habang mahigpit na hinawakan ang gilid ng counter. "Wala ka nang makukuha sa amin! Tapos na tayo!" Isang nakakapanindig-balahibong tawa ang pinakawalan niya sa kabilang linya. "Wala pang tapos hangga't hindi ko nakukuha ang gusto ko, Clara. At ngayon, hindi lang basta pera ang kabayaran. Sisiguraduhin kong mawawalan ng saysay ang lahat ng ipinagmamalaki ng asawa mong si Alexander Ross. Enjoy your little peace while it lasts. Dahil ang susunod naming hakbang, hinding-hindi na kayo makakaligtas."

Akala ko noong una ay isa ako sa mga dadalhin niya sa likod ng buildings para doon halikan. But I was wrong. He was so naughty, but he is very gentle. Kaya lang, parang maniniwala na nga ako na kapag binasted niya ako ay hihilahin niya ako patungong altar. “Sino ka?” tanong ni Kuya Angelo noong minsang makita niya si River na inihatid ako papunta sa'min. “River Lennox Costales po.” River lent out his hand for a hand shake pero tumaas lang ang kilay ni Kuya Angelo at tumingin sakin.

AMALIAH Sumalubong ang ganda ng umaga nang magising ako. Masarap sa pakiramdam ang init na nagmumula sa bintanang krystal. “Window open,” wika ko. Kahit na parang napahiya ako nang araw na maraming babaeng dumating sa palasyo at pinag-aagawan si Zek at ako ang naging taya sa dramang ‘yon, nakakahiya sabihing bobo ako sa wikang Ingles. Ngayon araw ay may gaganaping pagdiriwang sa palasyo. Hindi ko alam pero may pakiramdam akong hindi ito magiging maganda.

Akala yata ni mommy ay wala akong karagdagang plano kaya nag aalala ito. “Relax, mommy… kahit hindi ko makuha ang kumpanya ngayon ay makakagawa parin ako ng paraan para makuha ito kay Elijah. Marami na akong connection ngayon, so don’t worry. Trust me!”

giit nito at bago pa ako makasagot ay sumingit na si Kayla. “English na naman. English ka ng english,” sita niya sa anak ko kaya mas lalo dumaan ang inis sa mukha ng bata. “It’s not my problem if you can’t understand!” “Aba! Tatlong taon lang ba talaga ‘to? Wow, lumalabas na talaga ang namanang ugali—” sabi ni Kayla kaya kaagad ko siyang pinatigil bago pa siya may masabing mga bagay na hindi dapat sabihin sa anak ko.

Akala siguro nito ay napakaganda na nito sa ganoong hitsura, hindi lang nito alam na nagmumukha itong makamandag na ahas sa paningin niya. Humarap siya rito nang nakataas ang isang kilay at ipinagkrus pa niya ang dalawang braso sa kanyang dibdib. “Huwag mo nga akong matawag-tawag sa ganyang pangalan! Ngayon ko lang na-realize, kapag binibigkas mo ang salitang ‘yan ay nagmumukha kang ahas na makapal ang kaliskis at walang kahit na anumang gamot ang makapagpapagaling sa kamandag kung may matuklaw ka mang tao! Ang pangit ding pakinggan! Pati boses mo para na ring tunog ahas! Hindi kaya, dati ka talagang ahas at nagkatawang tao ka lang para maghasik ng kalandian at kasamaan?” wika niya sa mapang

Naaalala niya tuloy si Boknoy dito, ang tuta ng landlady niyang si Aling Petra. “Hmm . . . Kalerke. It means crazy by the way. And Kerebells . . . It means you can do it!” masigla niyang pagpapasikat na sinabayan pa ng sipa sa hangin gamit ang dakot na kamao. “Wow! Kerebells!” pakikisabay naman ni Amanda na halatang bilib na bilib. Ginanahan tuloy siya at hindi na maawat pa ang sarili para tumigil na sana sa kahibangan.

Idinagdag kasunod na baka naisip ko nang ilagay sa ampunan ang mga kapatid nilang lalaki kaya doon kami pupunta. Napailing na lang ako lalo na at nakitawa na rin si Ebony. Kasunod ay nag-uusap na sila sa salitang Kalaallisut, the Greenlandic language used by Eskimos, na natutunan nila sa orphanage sa Greenland kung saan sila dinala ng triplets at iniwan noon. They kept talking in that language. Hindi naman umiimik sina Anghel at Axel na parehong nakatingin lang sa nadadaanan naming mga puno at tanawin.