Novel & Cerita Akala Ko In English

bigla n'yang tinakpan ang tainga n'ya. "Duh! Ikaw kaya ang namalo hindi naman kita inaano," ngiwi ko. "Hampasin kita sandok e hmp!" "Ang m*****a nito! Dapat ako lang m*****a psh," tinarayan pa ako. "Ang sarap mong ilampaso!" "Baklang toh!" "Will you please stop?!" ani Aki na kanina pa pala nanonood. Natigilan naman ako. Ang pogi talaga n'ya kapag nag-e-english. "Sorry," nahihiyang sabi ko.

"Akala ko second name mo kasunod ng Sierra." Napahinga ako ng maluwag. Kung ganoon, hindi niya talaga ako lubusang kilala. Ngunit hindi ako puwedeng makampante. Ngumiti ako. Kinuyom ko ang nanlalamig kong kamay. "Nagandahan lamang ako sa Catalina kung kaya't iyon ang nasabi ko." Ngumiti siya. "Sabagay, ayoko rin ng pangalan ko. Masyadong banal," biro pa niya.

Akala mo isang bata na inagawan ng masarap na candy. “Alin nga doon?” Aliw na aliw kong tanong sa pangti-trip sa kanya. “Iyong kanina nga!” “Ahh!” ungol ko. Kunwari nag-iisip. “’yong tanong kong, alin nga doon?”

inis ko namang wika sakaniya. “kapag hindi mo sasabihin kung nasaan siya hahalikan kita!” seryuso nitong wika kaya napalunok Naman ako kaagad ng laway, kinakabahan din ako at mukhang uminit bigla Ang Mukha ko. “U-umalis kana Wala Kang mapapala sakin” kinakabahan ko namang wika. “Are you trying to pissed me off!” inis nitong wika Sakin.

Kalma. Damn!

"Akala ko maintindihan ko na eh bigla na lang nag-Italian." Napangiti naman siya sa sinabi ko at di ko na lang sinabi ang narinig ko kanina na Mafia. Normal naman ang mga yan dito dahil Italy naman ito. Sana wag kaming makabangga ng ganun dito. "You like to study my language?" "Mukhang mahirap eh. Sige turuan mo ko ng basic words." "Just say, 'Ti Amo, Marito'. That word only."

"Baka nga 'pag nakita niya tayo, maiyak pa 'yon sa sobrang tuwa. Hindi mo pa nga siya kilala, hinuhusgahan mo na agad. Basta, kalmado lang at magalang tayo sa kanya ’yan ang bilin sa atin ni Mama, lalo na pag kaharap na natin ang ating the great Lolo." “Eh paano kung bigla siyang magsalita ng English tapos may accent, o kaya naman ibang lengwahe?” tanong ni Lyca, kunwa’y seryoso. “Tapos di tayo makasagot, nakakahiya!” Napailing si Eunice at natawa. “Kung ganon, mag-smile ka na lang. Sabi nga nila, smile is the universal language, nga daw ‘di ba?”

"Sino itong sinasabi ni Alu na nakilala niya sa park? Kabilin-bilinan ko sainyo na huwag makikipag-usap at tatanggap ng kung ano basta-basta sa hindi kilala!" My voice was loud and a little angry when I said that. Napapunta tuloy sa amin si Mommy na kunot ang noo. Hindi alam kung ano ang nangyayari. "What is happening here?" si Mommy. "Speak in english please, Mama. I don't understand anything..." sabi ni Alu at saka ay ngumunguya ulit.

Hindi katulad niya na halatang abala sa dami ng trabaho. "My name is Alexa Maltri Almandrez," bigla niyang pagpapakilala kahit di ko naman siya tinatanong. Ang alam ko lang, siya ang babaeng foreigner na magaling magsalita ng tagalog, kahit may pure accent siya sa lingwaheng English. Ang nakakatuwa lang sa kanya ay masigpag niyang pinag aralan ang lengwahe ko. "It would be only fair if I know your name," dagdag pa nya at narealize kong hindi ko pala nasabi sa kanya ang pangalan ko.

"Akala mo hindi ako marunong mag-english." "I don't understand you." "You not understanding? Yes, I standing at you tama ball sa-sa-sa," bumaling siya sa boyfriend nito. "Ano nga english ng ulo?" "Head," sagot nito. "Yon, nadali mo." Muli siyang humarap sa babae. "The ball you tama to my heads. Hindi manlang kayo nagsorry." "Why would I apologize?" Nagtataray pa rin ito.