Man Of His Word Novels & Stories

Kaya ganoon na lamang ang kabutihan ni Don Manolo; paraan pala ito ng pagbawi sa kasalanang nagawa. But he's a good man. Oh my God. He could not blame him, because it was unplanned and unintentional. Namalayan na lamang niya ang muling pagbuhos ng mga luha. Alexander cupped her face again. "He loves you like his own. He's not an ideal father but Manolo is a kind-hearted, dignified man and has a word of honor" he said.

gulat na tanong ni Katrice. "Ganito kasi. Noong pumunta si Mr. Manzano sa Mehan City, narinig niya ‘ata kami ni John na pinag-uusapan si TL Jonas. Nabanggit namin kung paanong pinapahirapan ka. Tapos, bigla niyang sinabi ang apat na salitang ito— ‘I don’t know whether to live or die.’ Grabe ‘yung tingin niya nun, parang may masamang balak."

Wala siyang mabasa ni anumang emosyon. Napahalakhak siya. “Ayos ka ring magdrama, parang totoo. You’re indeed a best actor, Mister Man-who-can’t-be-moved. A man who doesn’t believe in love,” tumatawa niyang wika, but deep inside ay natuliro siya sa iginawi nito. Tila gusto niyang magpadala at maniwala sa narinig niyang paghihirap sa tinig nito.

Ngunit tila malakas ang pang-amoy nito at nahalata nito iyon. "Maloko akong tao. Maari na ngang sabihin ng ibang tao na masama ako." He chuckled at sumandal sa sandalan ng mahabang upuan. "Tuso ako pagdating sa negosyo at and if it's business, it's pure business. Pero alam mo? May isang bagay ang hindi mo maiaalis saakin. Ang malakas na paniniwala ko sa salita ng Diyos at ito ang pinakamakapangyarihan sa lahat. Na ito lamang ang

"Ano bang sinasabi mo diyan? Kanina ka pa ha, mapapatay talaga kita!" Tumawa lamang dito sa naging saad ko. Subalit bigla itong sumeryoso at nagsalita. "I don't know what you're doing exactly, however try to consider the people that you might hurt in the end." Natameme ako sa naging saad ni Wayne. Nahintakutan ako sa mga salita na. Tagos 'yun hanggang buto. Mama. "Don't worry. I won't tell anyone about the two of you. Just be careful. Alalahanin niyong may masasaktan kayo." Saad nito at pagkatapos ay nagpatuloy sa pag-inom ng kanyang juice.

saad ni Manuela na ikinalingon ni Uno sa kaniya. "I'm glad to your father because he came at me to borrow a sum of money, if not then i won't meet you and be my wife and the mother of our two beautiful kids. But, if your father came at the other person to borrow money, then maybe i'm still the old Uno, maybe i'm dead because i have no reasin to live at all." pahayag na sagot ni Uno na ikinalapat ng noo niya sa noo ni Manuela na matamis na napangiti.

Pati ako ay parang ayokong kumausap dito dahil nakaka-intimidate yung accent niya. "Oh dats grit!" Sagot naman ni Manong Estong. Bilib din ako kay manong dahil kahit hindi maayos yung diction and pronunciation niya ay hindi naman siya wrong grammar. Verbally understandable pa rin naman siya at hindi naman siya sinisita ng lalaking kaharap ko at wala naman akong makitang pangungutya rito.

inis na Saad Kay Papa. Mina... Marami pang mga lalaki diyan bakit mo aaksayahin Ang buhay mo sa Walang kuwentang lalaki ha...Saad pa ni Papa. Oo...nga Naman Mina...sabat Ng kasamahan Kong si Janice... Marami pang mga lalaki diyan iyong mabait, aalagaan ka, at iyong Hindi ka iniiwan. Pero sa mga sinabi nito ay si Sir Lawrence Ang tinutukoy nito.

“I know what people say about him, po. I’ve seen it too, the man who speaks in edges, who carries silence sharp enough to wound. And yes, he can be ruthless. But…” My throat tightened, the words spilling out softer, rawer than I intended. “I’ve also seen the man who slows his steps so I won’t stumble… who checks the doors twice at night when he thinks no one notices. The man who doesn’t pretend, who never wastes a word he doesn’t mean. Ruthless, yes… but never careless. Never unjust.”

Magaan ang pagkakasabi niya ng nga salita, pero ramdam ko pa rin ang matinding gigil na meron siya. Tumingin ako sa kanya. Nakita ko ‘yung sakit sa mata niya, pero mas nangingibabaw pa rin ‘yung paninindigan. “This isn’t about just being your husband. It’s about being a man of my word. You went through hell, Chelsea. And I swore I’d never let anyone drag you back there again.” Napaluha ako. Hindi dahil sa lungkot, kundi dahil sa ginhawang naramdaman ko sa bawat salitang binitawan niya.