Novel & Cerita Manila Galleons

Sa labas ng bahay ay naghihintay ang kalesa ng kanilang pamilya at naroon na nga sa loob sina don Gonzalo at doña Vivian, sa tabi ay naroon din ang isa pang kalesa na siyang sasakyan nina Vahlia, Estrella at Stella. Kalahating oras naman ang itinagal ng kanilang byahe upang makarating sa simbahan ng Isla Oriente. Hindi naman naiwasang hindi mamangha ni Vahlia sa itsura ng simbahan sa panahong ito. Maihahambing sa simbahan ng San Agustin sa Maynila, gawa ang mga dingding nito sa mga bato ng adobe (isang tuyong putik na ladrilyo, na pinagsasama ang mga likas na elemento ng lupa, tubig, at araw).

A clan that owned the famous and biggest sugarcane from Hacienda Rosario, Manapla. Yes. The owner of Gaston Ancestral House was my Uncle. Minana naman ng papá ni Lola ang sikat na The Ruins. Formally known as the Taj Mahal of the Philippines. "Uncle Demi, I'm looking forward to seeing everyone," I replied with a smile. Calix chimed in, "You're in for a wonderful time, Margaret. Mas lumaki pa ang angkan, at may mga bagong mukha na mamemeet mo pagdating sa Lacson."

Everything was green and gold. Malapad na pinto ang sumalubong sa amin. Maging ang sahig ay gawa sa mamahaling marble na may mga unique paints. Hindi ko akalaing makakaapak ako sa ganito. I never knew that this guy in front of me was fucking wealthy.

​ANG PAGHARAP SA MGA HIGANTE ​Ang executive boardroom ng Valderama Empire ay isang napakalawak na kwarto na gawa sa pinakamahal na marmol at kahoy. Sa gitna nito ay may isang mahabang mesa na pinapalibutan ng mga itim na silyang gawa sa balat. Nakaupo doon ang anim na matatandang lalaki na kilala bilang mga pinakamakapangyarihang bangkero sa bansa. Sila ang nagkokontrol sa daloy ng pera ng Pilipinas. Pero kahit gaano pa sila kayaman hindi nila maiwasang makaramdam ng kaba dahil alam nilang ang Valderama Empire ang kanilang pinakamalaking kliyente. Isang maling galaw lang ay pwede silang mawalan ng bilyun bilyong pisong pondo.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en

Tumambad sa amin ang isang kulay ginto na pinto kung saan nakaaukit ang Golden Statue na ipinakita sa akin ni Aqueros noon. Golden Statue is one of the rarest things in the world under Aqueros's care. "Another piece of shit," Slice hissed as we saw a statue holding a scroll. Earth pick it up for us and open it. "Yeah, it's another piece of shit." Our faces crumpled when we saw the content of the scroll. "Welcome to the final stage of this Pavillion Quest. Here's the final question," PQ Q10: What goes up but never comes down?

sa purong bakal, iniluklok tiglima sa dalawang magkabilang gilid ng katawan ng galyon, na ipinapalabas lamang sakaling may darating na anumang banta o panganib sa barko. Mula naman sa pangatlong bahaging ito ay may paibaba pa ulit kung saan mararating naman ang pinakahuli at ang pinakadulong bahagi ng galyon na siyang ginawa namang sadlakan at kulungan para sa mga hayop o mga bilanggo. Masasabing, hindi isang pangkaraniwang sasakyang pandagat lamang ang lumalayag na galyong ito. Hindi ito tulad sa ibang mga galyon na makikita sa karagatan na ginagamit sa paghatid-kuha ng mga kalakal o mga tao sa pagitan ng magkakaibang lugar o mga malalayong isla. Ito ay isang malayang galyon. Malaya na ito

"Bakit ba ako napapalibutan ng mga gaya n'yo? Anong meron ang hacienda para pag-interesan n'yo?" "Dahil sa hacienda nakabaon ang kayamanan ng Mondragon, Agatha." sabad ni Tristan. "Ang kayamanang tinatamasa mo ay kayang triplehin o higit pa ng mga toneladang ginto na ibinaon ng mga hapones sa panahon ng giyera at ang Lolo Sylverio ang pinagkatiwalaan na magtago ng mga iyon, sa mismong lupain niya."