Manila Galleons Novels & Stories

Everything was green and gold. Malapad na pinto ang sumalubong sa amin. Maging ang sahig ay gawa sa mamahaling marble na may mga unique paints. Hindi ko akalaing makakaapak ako sa ganito. I never knew that this guy in front of me was fucking wealthy.

​ANG PAGHARAP SA MGA HIGANTE ​Ang executive boardroom ng Valderama Empire ay isang napakalawak na kwarto na gawa sa pinakamahal na marmol at kahoy. Sa gitna nito ay may isang mahabang mesa na pinapalibutan ng mga itim na silyang gawa sa balat. Nakaupo doon ang anim na matatandang lalaki na kilala bilang mga pinakamakapangyarihang bangkero sa bansa. Sila ang nagkokontrol sa daloy ng pera ng Pilipinas. Pero kahit gaano pa sila kayaman hindi nila maiwasang makaramdam ng kaba dahil alam nilang ang Valderama Empire ang kanilang pinakamalaking kliyente. Isang maling galaw lang ay pwede silang mawalan ng bilyun bilyong pisong pondo.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

Bagama’t may mga taong nainggit sa kalagayang ng mga mortal na nakapag-asawa ng mga engkantado, hindi nila masita o maipamalas ang kanilang opinyon sa takot na balikan sila ng mga ito. Dalawang daang taon matapos ang pagdaong ng mga barko ng Espanya sa pamumuno ni Ferdinand Magellan, nagkaroon ng lakas ng loob ang isang Boholano na maghimagsik. Siya si Francisco Dagohoy. Dahil sa angking yaman ng Talumpit, naisipan ng ilang taga-suporta ni Dagohoy na humingi ng mga ani at iba pang mapapakinabangan ng mga rebolusyonista. Sa panahong ito ay naging sunud-sunuran ang mga engkantado sa mga rebolusyonista dahil nalaman ng isa sa mga ito ang kahinaan ng mga engkantado. Kapag nagmamatigas ang mga en

turo nito sa Isa sa pinakamalaking barko na meron ang kompanya nila Ellwood. He simply nod, "Actually, may mga karga yang crude oil na patungong Manila, sa makalawa na nga ang due date nyan but I'm stock here with this beautiful lady.." Tukoy ito nang lumingon saakin. Tumawa lang din ito ng bahagya na parang balewala nag kompormiso na trabaho. "That was a very unprofessional, Mr. Echeverrii, pwedeng malaking pera ang mawala saiyo kung mahuhuli ka sa due date mo." Gabriel states.

Tumambad sa amin ang isang kulay ginto na pinto kung saan nakaaukit ang Golden Statue na ipinakita sa akin ni Aqueros noon. Golden Statue is one of the rarest things in the world under Aqueros's care. "Another piece of shit," Slice hissed as we saw a statue holding a scroll. Earth pick it up for us and open it. "Yeah, it's another piece of shit." Our faces crumpled when we saw the content of the scroll. "Welcome to the final stage of this Pavillion Quest. Here's the final question," PQ Q10: What goes up but never comes down?

sa purong bakal, iniluklok tiglima sa dalawang magkabilang gilid ng katawan ng galyon, na ipinapalabas lamang sakaling may darating na anumang banta o panganib sa barko. Mula naman sa pangatlong bahaging ito ay may paibaba pa ulit kung saan mararating naman ang pinakahuli at ang pinakadulong bahagi ng galyon na siyang ginawa namang sadlakan at kulungan para sa mga hayop o mga bilanggo. Masasabing, hindi isang pangkaraniwang sasakyang pandagat lamang ang lumalayag na galyong ito. Hindi ito tulad sa ibang mga galyon na makikita sa karagatan na ginagamit sa paghatid-kuha ng mga kalakal o mga tao sa pagitan ng magkakaibang lugar o mga malalayong isla. Ito ay isang malayang galyon. Malaya na ito

"Bakit ba ako napapalibutan ng mga gaya n'yo? Anong meron ang hacienda para pag-interesan n'yo?" "Dahil sa hacienda nakabaon ang kayamanan ng Mondragon, Agatha." sabad ni Tristan. "Ang kayamanang tinatamasa mo ay kayang triplehin o higit pa ng mga toneladang ginto na ibinaon ng mga hapones sa panahon ng giyera at ang Lolo Sylverio ang pinagkatiwalaan na magtago ng mga iyon, sa mismong lupain niya."

At hindi lang ito basta maliit na tindahan; isa itong marangyang building na may limang palapag. Sa katunayan, walang kaalam-alam ang mga Gatchalian o ang mga Villacorta na may ganitong negosyo si Ophelia. Para sa kanila, ang ganitong klaseng negosyo ay barya lamang at hindi man lang nila pag-aaksayahan ng pansin.

Kumaway ang isa sa kanila sa cargo ship, at isang maliit na loader na nasa isang bakal na kahon na may bigat na anim na raang kilo ang ibinaba mula sa cargo ship. Umabante agad ang taong namamahala sa pagbabantay ng mga container truck, binuksan ang bakal na kahon, at nadiskubre na puno ito ng mga gold bar. Sumenyas siya sa mga tao sa paligid niya, at ilang tao ang lumapit dala-dala ang mga gamit nila, isa-isang nilabas ang mga gold bar, sinuri sila, at tinimbang bago binalot para buhatin.