Manila Galleons นิยาย & เรื่องราว

At hindi lang ito basta maliit na tindahan; isa itong marangyang building na may limang palapag. Sa katunayan, walang kaalam-alam ang mga Gatchalian o ang mga Villacorta na may ganitong negosyo si Ophelia. Para sa kanila, ang ganitong klaseng negosyo ay barya lamang at hindi man lang nila pag-aaksayahan ng pansin.

Nagtanong si Charlie, "May inventory ba? Cargo manifests?" "Oo," tumango si Merlin. "Beef at iba ibang US meat products: 120 tons. Dairy products: 40 tons, imported grains… at iba pa. Ayon sa customs clearance form, ang natitirang karamihan ay industrial at mining equipment, multi-precision instruments, at security equipment." "Security equipment?" kinagat ni Charlie ang labi niya. "Sa isang base na punong-puno ng mga Armed Cavalry Guard at dead soldier?"

Pero hindi lang basta vault—para itong museum ng kayamanan. Maraming ginto. Hindi yung tipong kwintas o hikaw, kundi buong gold bars na tinatakpan lang ng tela. May mga kahong puno ng salapi—dollar, euro, yen, peso. Parang international bank. Sa isang sulok naman, may display ng mga armas—rifle, handgun, shotgun, may grenade launcher pa. Lahat nakaayos, may sariling lalagyan at label. “Tangina, Nolan…” napabulong ako. “You really are a mafia prince.”

It’s legal actually, and it was clean… ngunit ginawa ko itong illegal dahil sa mga mapangahas na nagnakaw ng kayamanan sa pamilya namin. “May leads ka na, Matthew?” tanong ko kay Matthew dahil pina-imbestigahan ko ulit ang tungkol sa ilan pang nawawalang gold bars. I hate this thing. Para tuloy akong isang pirate na naghahanap ng kayamanan. “Yes Boss, there’s this Chinese Mafia in Beijing and they smuggled some of the gold bars.” “Chinese Mafia?” “Yes and meron din sa Hawaii. Mukhang pinaghati-hatian talaga nila Boss. Nakita ko rin na may transaction si Don Rafael sa Russia at naroon ang karamihan sa mga gold bars. 50% palang ang nababawi natin.”

Binubusisi ni Selena ang mga lumang gamit niya sa storage room ng kanilang mansion. Hinahanap niya ang mga gamit niya noon na nanggaling pa sa Havilland. Ito ay ang mga pala at pana na ginawa ng kanilang auntie Moira noon. They were all made out of jades and golds, and were preserved for more than a thousand years. Ang iba rito ay kagamitan ng kaniyang kapatid ngunit karamihan ay sa kaniya lahat.

"Uy, parang antigong Buddha ‘to, ha! Ano ‘to, vintage?" "Mukhang ganun na nga." Walang interes na sagot ni Lito habang binubuksan ang isa pang kahon. "Sabi ng nanay ni Skylar, ‘yan daw ay bronse mula pa noong panahon ng Tang Dynasty na napunta rito sa Pilipinas."

Sabay isang hithit mula sa dilaw niyang inumin. "Si Giovanni ngayon ang mainit na pangalan sa Manila. Isa siyang 'hot commodity' isang potensyal na bituin sa larangan ng batas, at bagong umuusbong na negosyante. Kagabi lang, lumabas siya sa listahan ng pinakamayaman."

kalmadong sabi ni Jaxen, “may jewelry auction sa Alchemist Merchants Association. Kung gagamit tayo ng private transport, we can get there immediately.” Ang Alchemist, sa may Alabang, isang coastal city na kilala sa marangyang kalakalan. Halos lahat ng shipping at import-export ng bansa, doon dumadaan. Pero bukod doon, sikat din ito sa mga high-end auctions, lalo na sa alahas at sining.

The beautiful white and gold walls were ruined. ​Ngunit ang pinakamasaklap sa lahat ay ang malaking butas sa dulo ng pasilyo. The massive titanium doors of the Feldway Global Vault which weighed several tons were forced open using military grade explosives. ​Pumasok kami sa loob ng vault. The room was the size of a grand ballroom completely lined with solid gold bars stacks of physical bearer bonds and endless rows of highly encrypted servers. This is the very heart of the Feldway Enterprises. Dito nakatago ang buong yaman ng pamilya.

turo nito sa Isa sa pinakamalaking barko na meron ang kompanya nila Ellwood. He simply nod, "Actually, may mga karga yang crude oil na patungong Manila, sa makalawa na nga ang due date nyan but I'm stock here with this beautiful lady.." Tukoy ito nang lumingon saakin. Tumawa lang din ito ng bahagya na parang balewala nag kompormiso na trabaho. "That was a very unprofessional, Mr. Echeverrii, pwedeng malaking pera ang mawala saiyo kung mahuhuli ka sa due date mo." Gabriel states.