Romans & histoires Manoro Ang Guro Tauhan

Salubong ang kilay na sagot niya sa kanyang ama. " Yun ang totoo Gregory Grant!, bakit naman ako mag- sisinungaling sayo... Mas pinili na niya ang mamuhay sa malayo at tahimik. " Mariin ansabi ni Don Manuel at tumitig pa sa mata ng kanyang anak. "Daddy... Si Moira lang ang tinitibok ng puso ko hanggang ngayon, siya lang ang gusto kong makasama habang buhay." Madiing sabi ni Grant.

sabi ni Ruben kay Noah Mendoza tanong. "Hindi ko siya kalaban?" Sabi ni Noah Mendoza na may nakakainsultong ngiti, "Maliban kay Guro, sa mundong ito..." Bago matapos ang pagsasalita, biglang naisip ni Noah Mendoza ang matanda na humarap sa kanya noong araw na iyon, kahit si Master. Mabilis na binago ng kanyang kalaban ang kanyang mga salita at sinabing, "Maliban si Master at siya, walang iba na hindi ko kayang talunin." "

Tumingala na lang ako sa langit susubukan ko bang bigyan ng pagkakataon si Tyler sa buhay ko para maging masaya ulit ako? Magiging masaya nga ba talaga ako kapag siya pinili ko? Tumayo na si tito at lumakad na kaming dalawa palabas ng museo nakatanggap ako ng text mula sa secretary ko nang tumigil ako nang may nagmura sa unahan ko. "Tarantado!" pagmumura niya tatlong nationality ang mga kasama naming tauhan kaya tumawa ang nakaka-intindi ng pagmumura niya.

sagot ng lahat ng mananayaw na may halong pananabik. Samantala… Si Kei, Toru, at Yu—na mas kilala bilang MORSE—ay isa sa pinakasikat na boyband sa bansa. Papunta na sila sa Grand Theater para sa kanilang dance rehearsals at para makilala ang kanilang mga backup dancers sa unang pagkakataon. “Handa na ba kayong makilala ang mga mananayaw natin?” tanong ng leader na si Kei sa kanyang mga kasamahan.

Neri's Pov TUWANG-TUWA ako habang nakahiga kami ni Mama sa malambot na kama na dating hinihigaan ng ama ni Angela na si Don Manolo Dela Serna. Pakiramdam namin ay nanalo kami sa lotto at naging instant milyonarya kami.

"Guro, nasugatan ako sa Kaguluhan sa labas ng Ikalabing-dalawang Uniberso." Ang taong nakaupo sa pinakamataas na upuan ay ang Panginoon ng Unang Uniberso, na kilala rin bilang ang Makapangyarihang Panginoon. Tinanong ng Makapangyarihang Panginoon nang may pagdududa, "Sino ang may lakas ng loob na saktan ka?" May Macrocosm Ancestral God ba sa Ikalabing Dalawang Uniberso na hindi alam ang iyong pangalan? Kahit na hindi ka nila kilala, hindi mo ba sinabi sa kanila na ako ang iyong Guro?

Humarap muli ang guro at bahagyang inayos ang kanyang sarili at damit. “Magsimula tayo sa kahinaan at kalasakan ng bawat isa.” Tango-tango nitong nilibot ang kanyang mga mata hanggang sa mapadpad ito sa estudyanteng malapit sa harapan na ikinapwepwestuhan niya. And it was Dalo and Morriban.

Totoo ba talaga ang sinabi ni Manuelo sa akin na binaklas ang kaniyang titulo bilang heneral? "Huwag kang mag-alala binibini, wala akong kasamang na guardia civil dito sa Mindoro," aniya. Narinig ko naman ang pagpasok ni Ka Tiago sa loob ngunit nagulat ako ng kaswal siya nitong kinausap. "Ah, nandito ka na pala ginoo, mabuti naman at natagpuan mo itong kubo ko," "Nagpaturo din naman ako Ka Tiago, salamat po."

Sa kanya, dapat ‘Guro’ pa rin ang tawag niya rito. Para sa kanyang guro, ang ganitong paraan ng pagtawag ay tanda ng pagkilala at pagtanggap. Ano kaya ang ginawa ni Marco at bakit tila nakamit nito ang pabor ng kanyang guro?

Mabait ang matanda sa mga taong dating nasa ilalim ng kanyang pamumuno, at si Principal Mahumas naman ay hindi nakalimot sa utang na loob, kaya’t patuloy itong dumadalaw. Habang patuloy ang masiglang usapan, napansin ni Kyro na masyado nang maingay sa paligid. Tumayo siya at magalang na nagsabi, “Mr. Manzano, mukhang marami na pong dumalaw sa inyo. Mauna na po kami.”