Unang Guro Ni Jose Rizal นิยาย & เรื่องราว

Madudumihan pa tuloy ang kamay ko kapag binalik ko ang korona ko mula sa lupa. Huwag ako, Duncan. Andres din ang pangalan ng bayaning nakipaglaban para sa kalayaan ng Pilipinas. Baka ikaw ang palayain ko sa Pilipinas kung magtagal man. Naikuyom ko ang kamao ko. Bago pa lang siya rito pero ang tindi na agad nang pinakikita niya. Dinaig niya pa ang ibang estudyante na ganiyan din ang ugali. Sinungaling siya.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

Aigo! "Kailan po ang start? At ano po ang unang gagawin?" dagdag ko. "Ngayon na. At ang unang gagawin mo ay linisin ang buong bahay." wika ng isang katulong. What the hell! Buong bahay? Ang laki nito tapos... I want to die. Anong akala mo sa akin, Nicholas susuko agad? Mnagkakamali ka.

Tanong ko sa kanya. "S-sasaktan ka nila." "Tumba nga silang lahat sa akin." Sabi ko at marahan siyang hinila upang ipahinga niya ang ulo sa hita ko. "Tingin mo bayani o martyr ka dahil sa ginawa mo? For your f*cking information, ginarote ang GomBurZa dahil sa pagiging martyr nila at na-firing squad naman si Rizal sa pagpapakabayani niya.”

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

Sa iba maaring tawagin siyang kasambahay o housekeeper, pero sa kanila isa siyang overall assistant ng pamilya. "Buksan ang pintuan! Narito ang tunay na may-ari ng bahay!" pasigaw na utos ni Vicente sa dalawang guwardiyang sumilip nang bigla itong lumabas para yakapin siya. Ang lalaking iyon ang katulong ng Lolo niya na magpalaki sa kanya. Maagang naulila si Lorenzo at naiwan siya sa pangangalaga ng Lolong si Don Leandro Villaverde, ang pinakamayaman sa buong Pilipinas at Asya at pangalawa sa buong mundo. "Hindi ako magtatagal. May ipapakiusap lang sana 'ko sa'yo."

See you later, Doring. At hayon, buo na ulit ang araw ko. “Ano ang pangalan ng aso ni Dr. Jose Rizal?” Nakayuko lamang kaming apat, malas pa wala si Meling dumalo sa Student Supreme Government Council bilang President. Si Aning kung sino-sinong santo na ang tinatawag wag lang matawag pangalan niya.

sabi niya, may girlfriend siya? "tanga! wala kang girlfriend, fling nga wala ka yon pa kaya" sabi ni Russel. "Wag kami tol." sabi naman ni Jayden. mga loko! una kaming pumunta sa may old building na kung saan ang dating kulungan na pinagkulungan ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose Rizal. "Ang ganda" sabi ni Mika. "Imagine, dito kinulong si Rizal" sabi ni Kaithlyn.