Bienvenido Manalo Novels & Stories

Mukha namang maasahan talaga ito. “Oho, Mang Berto.” Sagot nito sa matanda. Tiningnan itong mabuti ni Sebastian, pagkakuwa'y inilahad ang sariling kamay. Napatitig naman doon si Lando, sabay baling kay Mang Berto na may pag-aalangan. “Huwag ka ng mahiya Lando. Ganyan talaga si Señorito,” nakangiting sabi ng matanda.

Lumaki ang kaniyang ngiti at parang batang nasasabik makilala ang isang bagong kaibigan. "Ah! Heneral, si Manuelo po ang aking kaibigan. Taga amin rin siya," tinitigan niya muna simula sa mukha hanggang paa at pabalik sa mukha ang kaharap. "Manuelo, ang heneral, si Heneral Eustaquio.... Eustaquio Marino Miguel Ponce dela Pena," pagpapakilala ko sa dalawa. At napansin ko ang kaniyang parang nangliliit na ekspresiyon. Ngumisi siya ng bahagya bago bumalik sa seryoso ang mukha.

"Marketing specialist on team B. I want him on my team. He needs to be on team A with me." "At sino nga ang lalaki na ito?" Dismayado na tanong pa ulit ni Manolo habang patuloy na sumusulyap sa kan'yang relo. Alam ni Serenity na nagmamadali na ang kan’yang ama na naman na tapusin ang kanilang usapan, kaya ito rin ang tamang oportunidad para makuha niya ang nais niya na wala nang masyado na tanong pa.

SPECIAL CHAPTER 3 “Mine. In Every Lifetime.” Umulan nang gabing iyon. Hindi malakas. Hindi marahas. Parang ang langit ay marahang nagpapaalala na may mga kwentong hindi kailangang sumigaw para marinig. Sa loob ng master’s bedroom ng Calderon Mansion, nakatayo si Angeline sa harap ng salamin. Nakasuot siya ng simpleng silk robe, basa pa ang kanyang buhok mula sa paliligo.

Tinuro ko ang tinapay na nasa basket. "Iyong tinapay? Marunong ka magsalita ng Espanyol?" "Mi pan sususum sususum." Kumunot ang noo ni Manuel. "Ano?" "Mi pan sususum sususum." Ginaya ko ang sayaw ng Alpaca na napapanood ko sa isang social media. "Mi pan yakakus, nan nan nan! Mi paaaaaan! Su su susum!" Napangiwi ako dahil ang seryoso ng mukha ni Tandang Manuel.

Ani ni manang Perla, ang namumuo sa lahat ng katulong at tagapamahala sa mansyon nila. "Maraming salamat, Perla. Nga pala, honey. Siya si Perla o manang Perla pero puwede mo namang tawagin na lang siyang Perla. Dahil ayaw niyang masyadong pinapahalata ang katandaan niya." Pabirong turan ng asawa sa kaniya. Ngumiti na lamang sa labi si Alona at pasimple namang natawa ang manang sa sinabi nito.

maikling sagot nito. Nag-isip ako kung sino ang tinutukoy nito. Narinig ko na ang pangalang iyon, pero hindi ko matandaan kung saan nang biglang may maalala ako. Menandro din ang pangalan ng mayor ng San Bartolome. Is he going to… No… Franco said we will plan for it after our graduation. Nagtatalong sabi ng isip ko.

Sadyang napakatotoong tingna. "Carmela," isang tinig ang tumawag sa akin sa loob ng aking cuarto. Tinig ito ni Manuela, ang aking pagkilala, habang umiiyak ako. Nang marinig ang nangingiyak na pagtawag ni Manuela sa akin, agad ko siyang tinungo upang malaman kung bakit siya umiiyak. At upang tugunan ang anumang kailangan niya. “Kung may kailangan po kayo, senyorito. Patunugin niyo po lamang ang maliit na kampanilyang iyan at may tutugon agad para sa inyo,” pagbibigay alam ng lalaki sa akin at ipinakita niya ang isang maliit na kampanilyang nasa gawing maliit na mesa sa may unahan ng kama.

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Tumingala na lang ako sa langit susubukan ko bang bigyan ng pagkakataon si Tyler sa buhay ko para maging masaya ulit ako? Magiging masaya nga ba talaga ako kapag siya pinili ko? Tumayo na si tito at lumakad na kaming dalawa palabas ng museo nakatanggap ako ng text mula sa secretary ko nang tumigil ako nang may nagmura sa unahan ko. "Tarantado!" pagmumura niya tatlong nationality ang mga kasama naming tauhan kaya tumawa ang nakaka-intindi ng pagmumura niya.