Novel & Cerita Ulam Na Manok

May spam, corned beef, adobong manok, nilagang karne ng baboy, adobong sitaw, mainit na kanin, at may desert pa na leche flan. Napalunok siya nang sunod-sunod. Kailan ba siya huling nakatikim ng karne? Hindi na niya iyon maalala. Kahit naman kasi ang kaniyang mga magulang hindi masyadong nag-aalis ng isla. Kapag pupunta lang sa bayan, minsan bumibili ng karneng manok ang mga ito. “I hope you like it.” Ipinaghila siya ni Lucifer ng upuan.

Sa video, nakapalibot ang ilang tao sa lola ko, na ngayo’y kulay puti na ang buong buhok, at binabato siya ng bulok na dahon ng gulay at mabahong itlog. Rinig na rinig ang marurumi nilang pananalita sa video: "Walanghiya ang apo mo! Nakikihati sa may boyfriend na, ayaw pang humingi ng tawad. Ilabas mo siya dito!" "Maaga kasing namatay ang mga magulang niya, kaya pangit ang pagpapalaki sa kanya. Nakakadiri!" "Famous online ang apo mo ngayon. Tignan mo, binugbog siya ng girlfriend ng lalaking inakit niya—deserve naman niya!"

Papadilim na rin kasi. "Sigurado ka ikaw na dito?" sabi ng matanda. "Opo." "O sya. Maiwan na kita. May kanin naman na d'yan at nakainit na rin ako ng tubig. Ulam nalang kulang, may apoy pa naman sa kalan." dagdag nito bago umalis. Ang tinutukoy nito ay ang siga sa kalang de kahoy. Mayroon naman silang de gas. Nanguha sya para naman hindi mahirapan ang lola nya pag wala sya. Kaya lang hindi nito palagi ginagamit para makatipid rin daw sila.

tila inosenteng wika ni Samuel. “Napakapurol talaga ng utak mo, Samuel,” nakangising usal ng kakambal ni Samuel. “O, sadiyang nagmamaang-maangan kang animal ka?” “Simon, kung ano man yung nangyari noon, kalimutan mo na lamang,” kalmadong tugon ni Samuel.

"Tanggapin mo ang isang milyon apo. Kaya nga ako nandirito dahil nalaman ko ang sitwasyon mo. Alam ko rin kung sino ang may gawa niyan sa iyo, at nakahanda akong tulungan ka. Ilang buwan na lang at mamamatay na ako. Walang mapag-iiwanan ng kayamanan ko at tanging ikaw lamang," Adrian bit his bottom lips nang marinig niya ang mga iyon sa kaniyang Lolo. Kilala niya ito at alam niya na hindi ito basta-basta magbibigay nang walang kapalit at alam niya na kung bakit. "Masyadong magulo ang buhay na pinasok mo, Lolo. Gusto ko nang tahimik na buhay at malayo sa gulo kaya hindi bale na lang,"

Amoy usok at alat ng dagat ang sumasabay sa hangin habang nakaupo sila sa ilalim ng malaking payong. Nakahain sa gitna ng banig ang inihaw na manok, pritong isda, at simpleng kanin na binabalot sa dahon ng saging. “Daddy, I want the leg!” mabilis na sabi ni Anchali, halos tumayo na para abutin ang manok.

nakangiting dagdag niya. "Ganoon ba? Siya sige, magdala ka na lang ng ulam." "Ate h'wag ka nang mag–abala pa." Hindi ko siya pinakinggan at lumapit sa mesa kung saan naroon ang ulam na binili namin kanina ni Frank. Agad ko siyang pinagsalinan roon ng sasakto sa buong pamilya niya. "Ito kare–kare at pritong manok, marami ito at hindi namin mauubos dalawa ni Frank. Dalhin mo 'to," dagdag ko sabay abot sakaniya ng supot.

Q POV "I know this is a bit weird. Pero oopen ko ulit sayo iyong precious manok mo. After your chicken died, umayaw ka ng kumain ng manok hindi ba? Kahit anong klasing luto ng manok, kahit anong pagkain basta may manok inaayawan mong kainin." Tumango ako naalala nga iyon.

pagpatuloy niya. I didn't complain and just went along with her. I wasn't lying when I told her that I wasn't hungry because I was not. She cooked some chicken and it smells good. Kung hindi man manok ang ulam namin ay madalas isda, at hindi nawawala ang tuyo. "You should stop eating dried fish, love. It's too salty, and it's not good for you." Bahagyang napangiti si Manong na kumakain at tahimik lang din.

"Salamat ho, Manang." "Tinolang native na manok at adobong baboy pala ang ulam natin, Ate Ffion!" Napangiti siya sa masiglang boses na iyon na anak ni Manang. Ang babait ng mga ito sa kaniya. Pinaramdam talaga ng mga ito na welcome siya ro'n. "Ano ba ang gusto mong ulam, Ma'm Ffion? Ilalagay ko na sa plato mo." Si Manong Lito naman ang nagsalita.