Margot Frank Novels & Stories

Wika ko kay Mommy dahil pansin ko ang pag-aalala niya pati ang panginginig nang kanyang kamay habang may tinatawagan. Malakas namang nag-tawanan si Margot at Magie habang nakatingin sa amin sa baba. “Nanay! Hulaan mo sino ang unang makababa sa amin!?” malakas na sigaw ni Magie. Tsk mabuti na lang talaga at ‘di sila marehas nang damit at buhok. Makikilala kasi namin sila sa pamamagitan nang buhok at damit nila. Si Magie kasi ay straight ‘yong buhok habang si Margot ay kulot. ‘di ko rin maiwasang mapatingin lagi kay Margot dahil naalala ko sa kanya ang mga damit na isinusuot ko noon.

Ito ang paraan niya ng pagpapakita ng kanyang posisyon. Si Margot Patel, ang babaeng nagdadala ng payong, ay nalito habang nakatingin kay Harvey. Hindi niya naintindihan bakit ang mukhang ordinaryo at gwapong itsurang lalaki ay hinahangaan ni Marcel… Pero tutal sinusunod niya ang utos ng kanyang master, hindi siya nagsayang ng oras na magsabi ng kalokohan. “Masusunod!”

Magkakaanak pa yata ako ng walang asawa. Natigil ako pagmamarkulyo nang makita kong maghiwalay na ang dalawang magkasintahan. Papunta na sa gawi ko ang babaeng kanina ko pa hinahanap. Sinalubong ko siya saka itinapat sa mukha niya ang specimen cup na may lamang ihi. Naiiritang napabaling ito sa akin. Nang makita ako napataas ang kilay nito. Hindi kami close ng babaeng ito dahil magkaiba kami ng department. Kilala ito bilang mataray pero ni minsan hindi ko naman siya nakitang nagtaray kahit kanino.

Napatampal sa noo si Margaux bago siya sinamaan ng tingin. It was weird, pero mas nangibabaw kay Rome ang comfort nang magsimula na namang mag-ingay ang dalaga. Normal pa ba talaga siya? Bakit mas gusto niya pang ginugulpi siya nito ng sermon kaysa natatakot ito sa kanya? He wasn't like this at all! He was an elite hitman— sanay siyang iniilagan ng mga tao. "Naiintindihan mo ba ang ginawa mo? Akala mo ba hindi tayo hahabulin ng pamilya ni Greg at ng mga Scota oras na malaman nila na..."

"To be fair, I was also rude to you, wasn't I? You should have told me sooner that you're Zac's' friend." Her eyebrow twitched, she had a smug look on her face. "I was kinda rude, I'm sorry. My name's Margarette Danielle, but I prefer to be called Marga. Zaccheus is the only one who's allowed to call me by my full first name." Umupo siya sa tabi ko habang nakasiklop ang mga kamay sa taas ng kandungan niya. "So, what brings you here? Ba't sinama ka ng asawa ko pauwi?"

Habang nagliliyab ang poot sa mga mata niya, mala-demonyong ngiti naman ang sumilip sa sulok ng kaniyang labi. Isang linggo lang naman niyang niligawan noon si Margarett at napasagot niya agad ito. Kahit kilala itong woman of patience and integrity, mabilis itong bumigay sa karisma niya lalo at advocacy ng kompanya niya ang suportahan ang mga orphanage at foundations para sa mga bata. Margarett's weakness is the children. Nang makita nitong malapit siya sa mga bata, lumambot ito agad.

Di ba may meeting dapat ngayon? “What are you doing?” tanong niya. Mababa pero ramdam mo yung galit. Parang kino-control niya. “Anong ginagawa niyo kay Maya?” Tumahimik silang lahat. “Sinasabi lang naman namin yung bunga ng ginawa niya,” sagot ni Tita Margot. Nagbago ng kaunti yung tono niya kanina. Pero defensive. “Wala siyang karapatang maging parte ng pamilyang ‘to. Isa siyang manloloko. Gold digger. Slut.”

Mabuti na lang at wala pang kinababaliwan si Sven kaya hindi pa ako kinukulit ng isang ito. "Margarita is a strong woman. You may receive a lot of rejections from her in the future. She seems like someone who will be very careful when it comes to love," Sven said. He is always like that. He loves to watch other people and read their characters. Pero tama naman ito. Amasona si Margarita at lalo siyang gumaganda sa paningin ko kapag umuusok na ang ilong niya sa inis sa akin. Kaya nga minsan sinasadya ko nang asarin siya para lang magpapansin sa kaniya. Mas mabuti pang naiinis siya sa akin kaysa naman sa wala talaga siyang nararamdaman sa akin.

Galit iyon na nag-uugat sa inggit. “Hindi daya,” sagot ni Margarita. “Diskarte.” Napalingon si Margaux. “Anong ibig mong sabihin?” Tumayo si Margarita at pinatay ang TV. Biglang bumigat ang paligid. “May mga taong marunong pumasok sa eksena nang tahimik, pero lalabas na panalo.” “Hindi ko matanggap,” sabi ni Margaux. “Siya yung inapi dati. Siya yung laging minamaliit. Tapos ngayon—”

Sawa na akong ulitin ang parehong eksenang ito. Bumuntong-hininga ako. “Pasok mo siya. Pero five minutes. I’m counting.” Tumango si Margot, at ilang saglit pa, bumukas ang pinto. And there she was. Cassie Leigh Navarro. The woman I once thought I’d marry. Naka-white dress siya, halos bridal pa kung iisipin. Subtle makeup, pero halata ang eyebags. Sa unang tingin, siya ‘yung dating Cassie. Pero sa ilalim ng polished na postura, may halatang pagod, desperation.