Maria Clara Full Name 소설 & 이야기

"Yes, Sir?" "I want everything. Gusto kong malaman ang lahat ng ginawa ni Clara Valderama sa Singapore sa loob ng limang taon. Sino ang mga nakasama niya, saan siya nagtrabaho, at higit sa lahat..." tumigil si Liam, ang kanyang kamao ay mahigpit na nakakuyom. "Gusto kong malaman kung sino ang ama ng batang kasama niya." "Sir, according to initial research, she was married to a Singaporean businessman who passed away four years ago—"

Deklara niya. Napangiwi si Aleyna. Sanay na siya sa madrasta niyang maingay na nga ay makapal pa ang mukha. Bukod sa wala itong ginawa na matino para sa kanila ay lagi pa itong lumalayas at bumabalik din naman kapag nakikita niyang may pera sina Aleyna. Hindi alam ni Aleyna kung bakit nga ba pinakasalan ng ama niya ang babae na iyon at hindi ang ina nila ni Ali. “Pasesnya na,” wika niya kay Maximillian. Kilala ni Maximillian si Belinda, at batay nga sa tinuran ng imbestigador niya ay totoo ngang makitid ang pag-uugali nang babae na iyon. “Tell her to keep her mouth shut if she wants to come.”

Seryoso at tapat ang pasasalamat ng bata. Tiningnan ni Jax ang musmos na mukha nito. Sa unang pagkakataon, lumambot ang kanyang boses. “What’s your name?” “Clarissa Luntian Alcantara po. But you can call me Clara.” Luntian? Green?

Lumingon siya nang diretso sa camera, na tila ba nakikita niya ako sa kabilang panig ng screen. "Clara..." tawag niya. Pabulong lang ito, pero sapat na para manginig ang buong katawan ko. "Please... just one sign. Tell me you're okay." Mabilis akong tumalikod at naglakad nang mabilis palayo sa mga telebisyon. Hindi ko na kailangang makita ang pagmamakaawa niya. Tapos na ang Clara Vergel. Si Maria Evangelista na ako ngayon.

“May sari – sarili kaming mga kwarto dito at puro malalaki. Kung makikita mo lamang ang bahay ay malulula ka sampung beses ang laki sa bahay namin sa maynila!” “Talaga! Patingin nga!” ani ni Clara sa akin na halata sa boses ang excitement. “Sige sandali, lalabas ako,” ani ko at tumayo sa aking kama. “Sino sino pala ang mga kasama mo riyan?” tanong ni Clara sa akin. “Si Lola Teresa saka si Maria,” sagot k okay Clara habang bumababa ng hagdan. “Sino si Maria?” tanong ni Clara. “Kapatid ng tatay mo?”

"Mahal na mahal ko ang iyong ina simula pa noong nakilala ko siya bago kami naging magkatipan. Ngunit mas pinili niya ang bastardo mong ama, at iniwan niya akong bigong-bigo kaya nabulag ako sa galit. Dahil dito pinakasalan ko kaagad si Clariza, ang ina ni Takio. At makalipas ng apat na buwan ay nalaman naming nagdadalang tao si Clariza. At sa sandaling iyon ay biglang naglaho ang aking pagkamuhi sa iyong ina at iyong ama. Ngunit hindi ito nagtagal dahil namatay sa ikalawang panganganak si Clariza, kasama ang aming ikalawang anak. Ako ay muling nagalit sa iyong mga magulang kaya nang malaman kong doon sa hacienda ng asawa ng aking kapatid nagtatrabaho ang iyong ama ay sinabihan ko sila na m

“Isa ka sa mga anino ni Pia, ‘di ba? Laging nasa tabi niya, laging nakikisawsaw sa mga intriga.” Napasinghap ang ilan sa mga nakarinig sa sinabi niya. Si Clarisse — ang bagong pangalan ng kakampi ni Pia — ay namutla. “Wala kang karapatang sabihin ‘yan! Hindi mo kami kilala!” mariing sagot ni Clarisse, pilit na ikinukubli ang kaba.

“Kaso naiwan ko?” “Then you don’t have one.. at the moment,” dismayado nyang tugon at bumaling doon sa babae. “Just inform him about me and my companion.” “Right away, Sir. Can I ask for the name of your companion?” “Claire— Claire Mariano-Navarro,” sagot ni Javi at nag-init ang tenga ko. Mabilis na tumango iyong babae at binanggit ang pangalan namin pareho doon sa kausap niya sa telepono.

napangisi si Clarisse, may halong galit sa mukha. “Lolo! Si Clarisse ang tagapagmana Aquino Emterprise. Siya ay role model ng mga kababaihan mula pagkabata pa. Gusto mo siya noon para sa akin. Paano mo napagsasalitaan ng ganyan dahil lang na sinabi ni Aurelia?” agad na paliwanag ni Matteo.

Ang kaniyang boses ay umaalingawngaw sa digital na kawalan. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig niya ay ang malamig na tawa ni Clara na tila nanggagaling sa lahat ng dako. “Kuya Javi, hindi mo ba nakikita?” ang boses ni Clara ay puno ng tagumpay. “Si Maria ay naging bahagi na ng aking pundasyon. Ang crystallization niya ang siyang nag-power sa dome na ito. Siya ang 'Glass Queen' ng aking bagong Pilipinas. Ang ganda niya ay mananatili habambuhay, pero hindi na siya makakapagsalita. Hindi na siya makakalaban.”