Maria Clara Monologue Novels & Stories

Na sa ilalim ng lahat ng yaman at kapangyarihan niya, isa lang siyang lalaking naghahanap ng tunay na koneksyon. Pagpasok ko sa loob ng mansyon, nakita ko si Clara na nakatayo sa may hagdan. Nakatingin siya sa akin nang masama. "Don't think that just because he defended you tonight, you're special," bulong niya nang dumaan ako sa tabi niya. "You're nothing but a maid. And he will always choose me."

mariin niyang sigaw habang hinila ang anak palabas. "Pa!" umiiyak na sigaw ni Clara, pero hindi na siya pinakinggan. “Ito ang unang beses sa buhay ko na nalagay ako sa ganitong kahihiyan! Tara na!" mariin na sambit ng kanyang ama habang pilit siyang kinakaladkad palabas ng restaurant.

Tatanaw sa naggagandahang bituin sa kalangitan at paminsan-minsang kumakanta habang sapo ang kanyang tiyan. Isang dapit-hapon, habang pinagmamasdan nila ang papalubog na araw, nilingon siya ni Clara na katabi niyang nakaupo sa kawayang upuan. "Alam mong hindi gano'n kamapagpatawad ang iyong ama na katulad ng iyong inaakala," sambit nito sa malamyos na boses. "Kailangan mo nang ipaalam sa kanya ang tungkol diyan sa lalong madaling panahon. Karapatan niya ring malaman na magkakaroon na siya ng apo."

At aaminin ko rin na hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may hatid iyon ng kung anong kirot sa aking puso na hindi ko na lamang binibigyan pa ng pansin. "Ah-- eh kasi, napag isip isip ko lang na magbagong buhay Claire. Kumbaga, maging kagaya ni Maria Clara ganern!" Wika ko pero hinampas lang nito ng malakas ang braso ko saka ito humalakhak.

Baka ilaglag niya ako at matsugi agada ko dito. Hindi pa man ako nagsisimula, mamamatay agad ako sa eksena. “May dinaramdam ka ba?” bulong ni Clara sa tabi ko. “Kanina ka pa parang nawawala sa iyong sarili.” Huminga ako ng malalim. Wala akong choice kundi sabihin sa kanya ang totoo. Wala akong ideya sa lahat ng ito! Kailangan ko ng taong magbibigay sakin ng clue kahit papaano.

hamon ko. Dito niya ako nilingon. Ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng misteryo. "Kung gusto kitang ikulong, Clara, hindi kita dadalhin sa site ngayon. I am giving you the chance to prove that you are more than just a name in a marriage contract. Huwag mong sayangin." --- ### Ang Tensyon sa Alcantara Heights

"What is it? " malamig kong saad ng pagbuksan ko ng pinto si Monsor. "Sir, may naghahanap po sa inyo sa labas. Yung kasama nyo po one time. " My so-called fiancee who betrayed me. Sinabihan ko nalang ito na hindi na muna magpapasok ng kung sino. "Sino daw yun? " tanong ni Clara. "Useless woman. "

Yung sinabi niyang… “You matter.” Hanggang sa pagtulog ko, yun ang paulit-ulit sa isip ko. At ngayon, pagising ko, yun pa rin. Pero kailangan kong mag-normal. Hindi ako pwedeng magmukhang… affected. ⸻ Pagpasok ko, biglang sumalubong agad si Mara. “Clara. GIRL. Come here!” “Bakit?” “Si—” she lowered her voice dramatically,

energy ay dahan-dahang kumakalat sa kaniyang mga ugat, handang sumabog anumang oras. Tumawa nang mahina si Clara, isang tunog na parang mga kampanilya sa gitna ng kagubatan. “Ate Maria, bakit palagi kang nag-iisip ng masama? Ako ang paborito mong bayaw noon, hindi ba? Ako ang tanging nagtatanggol sa iyo sa mansyon nang tratuhin ka ni Kuya Javi na parang basahan.”

"Mahal na mahal ko ang iyong ina simula pa noong nakilala ko siya bago kami naging magkatipan. Ngunit mas pinili niya ang bastardo mong ama, at iniwan niya akong bigong-bigo kaya nabulag ako sa galit. Dahil dito pinakasalan ko kaagad si Clariza, ang ina ni Takio. At makalipas ng apat na buwan ay nalaman naming nagdadalang tao si Clariza. At sa sandaling iyon ay biglang naglaho ang aking pagkamuhi sa iyong ina at iyong ama. Ngunit hindi ito nagtagal dahil namatay sa ikalawang panganganak si Clariza, kasama ang aming ikalawang anak. Ako ay muling nagalit sa iyong mga magulang kaya nang malaman kong doon sa hacienda ng asawa ng aking kapatid nagtatrabaho ang iyong ama ay sinabihan ko sila na m