Maria Clara Monologue Novels & Stories

Jasmine "Ngayon mag uusap na tayo ng masinsinan." Mariing sabi nito sa akin. Napipilitan na tumango na lang ako dito. Hanggang ngayon kasi ay hindi ko pa rin mahamig ang aking sarili. "Unang una gusto ko muna mag pakilala sa iyo. Ako si Arturo Saint Claire. Ama ako ng babaeng sinaktan mo." Galit na pakilala nito sa akin.

Sa kahit anong mangyari, hindi siya papayag na gamitin ang katawan niya para akitin si Joaquin Araniego. Matagal na “typing…” ang nakalagay sa screen ni Clara. Hanggang sa dumating ang mahabang mensahe. “Nina, I can’t let you gamble your mother’s life.” “You suffered so much abroad just to reunite with her, right?” “If you trust me, listen to me.” “I’ll keep Master Araniego occupied.” “You can secretly enter his room wearing the pajamas and just take pictures.” “He won’t even appear in the photo.”

Napatigil ito sa pagsasalita. Padabog niyang inilapag ang baso. "Kung ayaw mong tumahimik, umalis ka na lang," pinakalma niya ang sarili gamit ang paghinga ng malalim. Malakas lang ang topak niyan, kalma. "Clara..." Napailing siya. "Jov. Hindi ako buntis, pwede ba?" Nagsimulang manginig ang kaniyang kamay at boses dahil sa kaba.

GABRIEL'S POV Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng lakas. Kahapon lang, parang hawak ko na ang mundo. Ngayon, parang ako na ang pinaka-tanga at pinaka-duwag na tao sa buong mansyon. Mariz told me to stop. To let her go. To focus on Clarisse. Pero paano ko gagawin ‘yon?

"I don't know how to cook this thing." "Papakuluan mo lang naman!" "Still." "May bayad." "How much?" "Hmm. Kiss na lang," sagot ko. Itatakwil ka na talaga ni Maria Clara sa team n’ya sa ginagawa mong 'yan, Tabitha! Maharot ka! Maharot! "Jowk–"

ang diretsa ng tanong ni Clara sa dalaga. Hindi naman agad nakasagot si Rada. Nanatiling walang imik ito. Ngunit bakas sa maganda nitong mukha ang pamumula. Napayuko ang dalaga sa kawalan ng masabi. Panandalian na pareho silang walang naging kibo na mag-ina. Ngunit Maya-maya ay tumikhim si Clara. "When I was your age. I had many crushes too. But only one man captivates my heart." simula Ng Senyora.

Halos mapa atras ako nang sabihin iyon ng mama ni Clara sa malungkot na tono habang naka titig sya sa akin ng diretso. Damn this manipulative bitch! "M-Mom? I'm too young for that-" "Please?Clara?, Kahit wag ka nang mag pakasal . Gusto ko lang talaga ng apo, please anak..." Nanlabo na ang paningin ko dahil sa luha na gusto nang kumawala sa mga mata ko. Natahimik ang linya ni Clara sa loob ng sampung segundo bago pa sya makapag salita.

Natitiyak niya, iyon kasi ang mangyayari kung malalaman nitong gising na siya. Mula nang ideklara kasi nitong nais siya nitong ligawan, daig pa niya si Maria Clara’ng pinung-pino kung tratuhin nito. Hindi na ito muling nagtangkang hagkan siya. Bagay na hindi niya maunawaan kung dapat niyang ikainis o ikatuwa dito. “I know you’re awake, babe. Your heart’s beating fast as a train,” ang anas nito sa tapat ng tainga niyang dinadampian ng mainit nitong mga labi.

Ako’y maglalaho sa ulap at luha. Ngunit sa panaginip, ikaw ay akin. Sa puso kong uhaw, ikaw ang hangin. Naitakip ni Jia sa bibig ang hawak na abaniko. Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula.

ang hirap na niyang basahin ngayon dahil bihira siyang magsalita. Mas naging refined din kumilos. Parang mas naging lady like tulad nung unang beses kaming nagkita. Nahiya na nga akong biru-biruin siya. Kakaiba din ang isang 'to. Pwedeng maging Maria Clara at the same time amasona. Wala sa sariling natawa ko nang maalala kong sinapak niya ko sa nguso. Ang tapang. Pero ngayon parang di makabasag pinggan.