Novel & Cerita Maria Makiling Story Summary

Ngumiti lang si Maria. "Alam mo bang ang naiisip ko ay sa kalsada ka lang natutulog? Pero ang alam ko noong una nagtatago ka lang sa kalapit- bayan natin. Hindi ko alam na nakarating ka na pala dito sa Manila," sabi pa ni Heidi. Napalunok si Maria saka napatikhim. "Mahabang kwento," malungkot niyang sabi. "Kahit gaano pa 'yan kahaba na kwento Maria, makikinig ako." Giit naman ni Heidi sa seryoso nitong mukha.

Pero nanatili siyang tahimik at hinayaan itong magkuwento. Diumano, taga-Maynila si Carlo. Palibhasa’y mabuting tao, marami Igorota ang nagkakagusto. At isa na doon ang ina ni Kibaweg. Dangan nga lamang at ipinagkasundo na ito sa iba. Kaya palihim ang ginawa nilang pagkikita, ang pagtatagpo sa mga tagong lugar. Ganoon nang ganoon hanggang sa mabuntis ito. Nagalit ang buong tribo dahil sa kahihiyang idinulot ng relasyong iyon kaya minabuti nilang tumakas. Lumayo. Takbo, lakad, tago. Malapit na sila sa naghihintay na sasakyan na gagamitin nila paluwas ng Maynila nang abutan sila ng panganganak sa daan. At dahil may mga humahabol sa kanila, minabuti ng ina na magpaiwan na lang upang iligt

sagot pang muli ni Kuya Kiko. "Ganoon po ba, naku po baka mga goons yun na humahanting kay mama Maleyna sa Manila kasi sa pagkakaalam ko... may pinagtataguan si Mama Maleyna galing Manila eh. Ahmmmm... pwede mo po ba ako samahan papunta roon sa bahay namin?" Nagsimula ng mag alala at maghinala si Marietta.

Hindi niya alam kung bakit nagsisimula ng mangilid ang luha niya habang pinakikinggan ang sinasabi ng pari na nasa harapan nila. "Arisson, do you take Joana Mei to be your lawfully wedded wife, to love and to cherish her, in sickness and in health, to support her when in need until death do you part?" Tanong ng pare kay Arisson. "I do father," sagot ni Arisson. Masyado ang kabog ng dibdib niya ng siya na ang harapin ng pari. "Maria Joana Mei, do you take Arisson Brando to be your lawfully wedded husband, to stay with him when times in need, to support him and love him, in sickness and in health until death do you part?"

Nagkataon pang sinubukan ko ang bagong makeup look kay Mariel, at nang tumayo siya sa hagdan habang nakatingin pababa, para siyang isang napakaganda at marangal na babae. Dati, isa lang hamak na nurse si Mariel. Mahinhin at mahiyain siya, ni hindi siya makatingin nang diretso sa asawa niya, at sa loob ng tatlong taon sa pamilya Santiago, halos wala siyang pinagkaiba sa isang katulong.

"Will you sign that contract, or do I have to carry you back to the room and convince you for another three rounds?” Marahas akong napasinghap. Sa tindi ng inis ko ay padabog akong tumayo upang harapin siya nang mata sa mata. "Hindi ko pipirmahan ito! Alam mo na ang totoo, 'di ba? The mission is over! Aalis na kami ni Tobi rito ngayon din. Uuwi na kami!" Bigla niyang hinawakan ang batok ko at marahas na hinila palapit sa kaniya hanggang sa magdikit ang aming mga noo.

I'm just minutes away from being his wife. Nagsimula nang magsalita ang pari. He had a humor that piqued our guests' attention, but not me. Kahit anong pagpapasaya o pagpapatawa niya ay hindi ako makangiti. "Do you Mikhail De Luca, take Seah Alexandra Garcia, as your lawfully wedded wife?" Walang pag-aalinlangang sumagot si Mikhael, "I do, father." "Do you Seah Alexandra Garcia, take Mikhail De Luca, as your lawfully wedded husband?"

deretsyo niyang sabi. Napahinto ako, para bang may mabigat na batong biglang bumagsak sa dibdib ko. “Police station? Bakit? Where’s Mariz?” Sandali siyang natahimik bago siya tuluyang magsalita ulit. “K-kanina… habang nasa mall kami, may van na biglang huminto. M-mga naka-maskarang lalaki… h-hinila si Mariz… kinuha nila siya.” utal utal na sabi ni Ate Liza, dinig ang kaba sa dibdib niya.

dagdag ko. "Makikinig po ako. Susundin ko po ang mga payo niyo Ma'am. Ang totoo po niyan, wala po talaga akong matirahan sa ngayon. Wala na rin po akong budget. Last month lang po, namatay na ang lolo ko. Sa buong pamilya namin, siya lang ang tanggap ang buong pagkatao ko. Pagkatapos ng libing niya, pinalayas po ako ni papa. Sabi niya, huwag na huwag daw akong babalik hanggat hindi ko naitutuwid ang baluktot kong paniniwala," halos pabulong na kwento ni Marimar sa tonong punong-puno ng hinanakit.

She never expected that loving Seventh Castillion is more painful than death. Tumango ito, hirap na hirap ding magsalita. Umiwas siya nang tingin ng lumuhod ito na naman ito, niyakap ang kanyang mga tiyan. Pinapakinggan nito ang kanilang anak. Nagmamakaawa. Bumubulong. "Ha-Handa akong makulong, pananagutan ko ang kasalanang ginawa ko. I will surrender myself to the police and accept all of the punishment they will give to me, but please don't leave me. Be my wife forever, Maria."