Maritime Southeast Asia Mga Nobela at Kwento

Gusto n'yang malaman kung saang parti ito ng bansa naroon. "Malapit sa pacific ocean," sagot ni Goldy na ikinaigting ng kan'yang mga panga. Malayo pala talaga ang kinaroroonan nito at alam n'ya ang base ng marines na kinaroroonan nito ngayon. Ito ang pinakamalaking marine base sa apat na base na mayroon sa bansa.

Ibinaba ni Sebastian ang sunglasses na suot niya bago naka-dekwatro at nakatingin kay Psikh na nakaupo naman sa harap niya. "Sila rin ang sumasabotahe sa mga byahe ng barko natin, Psikh. They have mens inside, at mukhang nakapasok ang mga 'yon dahil halos ilang taon tayong hindi bumisita rito sa Pinas." dugtong pa ni Sebastian. "They're still at it?" tanong niya na tinanguan naman ni "Yep, we recovered five boxes of illegal drugs in one of our ship's cargo—it's a ship that's destined to sail to Japan." sunod na sabi Sebastian.

Tama nga naman kasi, sinabi nga pala nila kanina. Pamilyar na ako sa lugar na sinabi ni Sia. Sea wall. Sakop ito ng Barangay Old Poblacion, ang barangay sa bayan namin na malapit sa dagat. Para itong port pero hindi talaga siya port. Ah basta, mahirap ipaliwanag. Basta ang alam ko lang kung bakit sea wall ang tawag dito kasi ‘yong sementong inilagay sa may dagat ay parang pader na siyang nagpo-protekta sa malaking alon kung may bagyo o kung ano pa. Ganoon daw kasi. At natawag ko siyang port kasi ang desinyo nito ay parang daungan ng barko pero mga maliliit na bangka lang ang mayroon dito at sakayan lang ito papunta sa nag-iisang isla na ginawang resort ng bayan namin na Jomabo Island. Ewan k

Sa kanyang mga kamay, ang mga lumang mapa ay isinalin sa mas madaling intindihin na gabay, kasama ang mga paalala tungkol sa daloy ng tubig, pagbabago ng panahon, at mga lugar kung saan maaaring magtago ang mga hindi kilalang barko. “May napansin kaming kakaibang galaw sa malalalim na bahagi ng karagatan sa hilaga,” balita niya sa akin isang hapon. “Ayon sa mga mandaragat, may mga hindi pamilyar na sasakyang madalas dumaan sa mga hangganan ng ating sakop. Hindi sila pumaparada, ngunit nananatili sa malayo, tila nagmamasid at kumukuha ng impormasyon. Malamang ay mga tauhan ito ng Samahang Silangan‑Kanluran na naghahanda para sa kanilang susunod na hakbang.”

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

At nakakagaan ng pakiramdam. ___________________________________________________________________________ Thailand Flag ng Russia ang makikita sa mga barkong lumulutang sa Andaman sea. Nangangamba na ang ilang mga opisyal sa bansa dahil sa pagdating ng mga barkong pandigma ng mga Ruso. Higit isang daang barko ang nakahilera sa Andaman sea at marami pa ang paparating. Isang general ang pilit na pinapakalma ang kaniyang kapwa general. "Walang pag-atake at wala ring pananakop." Nakaupo ang general sa harapan ng kaniyang mga subordinates.

Bago kami makaalis ng lugar papuntang Mapun Island, nagkaroon pa kami ng mabilis pero seryosong meeting kasama ang mga team leaders at ilang tauhan ng Palanjal Kam Air Force. A large map of the Sulu Sea was spread across the table, with red markers pinpointing known Syndicate routes. “Intelligence reports say they’ve been moving supplies in this area,” paliwanag ng isa sa mga opisyal, his finger tracing a thin line along the northern approach. “If they’re aware of our movement, they might try to intercept before you reach Mapun.”

“Sige.” “Sinusuportahan ko ang desisyon mo.” “Sangayon ako.” Hindi kumontra ang tatlo. “Bumalik na tayo sa East Sea sa ngayon.” Tumalikod si James at umalis. Sa isang kisapmata, ilang libong metro na ang layo niya. Mabilis nilang tatlo na nilisan ang karagatan. Hindi nagtagal, nakarating sila sa daungan ng barko sa East Sea.

Iniabot ni BN ang ilang dollars at may kalakip na calling card. "Salamat din, Sir. Hope to see you some other time in the port or anywhere that you used to stop. We'll get going on our way, Sir," sagot ng leader. Wala na itong nagawa kundi tanggapin ang pera at calling card na iniabot ng may-ari sa higanteng barko na nasa 'di kalayuan. MARGARITA INTERNATIONAL CRUISE SHIP. Kadalasang routa nito ay European countries. Unless na uuwi ito ng bansa ay madadaanan ang iba pang Asian countries

Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kawalan ng dagat, iniisip ang lalaking tanging gusto niya na ngayon ay nawawala sa malawak na kadiliman. ​Malayo sa ingay, sirena, at gulo ng lungsod ng Maynila, isang itim na speedboat ang mabilis at marahas na bumabagtas sa malalaking alon ng West Philippine Sea. Sa loob nito, sa ilalim ng isang maalingasaw na itim na tarpaulin na amoy krudo, unti-unting nagkamalay si Sirius. Ang bawat matinding pintig ng kanyang sugatang ulo ay sinasabayan ng nakabibinging dagundong ng makina at ang malamig na alat ng tubig-dagat na tumatalsik sa kanyang mukha.