Marry Tagalog Novels & Stories

excited na excited ang boses ko. Binaklas nya ang isang braso mula sa akin at pinindot nya ang tungki ng ilong ko. "Baby, wag mo akong pangunahan. What if Rosie and I are only meant to be friends? Na hindi pala kami bagay para mas higit pa doon? At ang tungkol naman sa pagpapakasal, the only reason why I marry someone is LOVE. Papakasalan ko lang isang babae pag mahal ko sya, at sigurado ako na sya na ang gusto kong makasama habang buhay, kasama ng binuo naming pamilya. I want a big happy family with the only woman that I love."

Kahit pa hindi ko siya gusto, marahil ay kaya ko siyang igalang bilang asawa, kahit sa papel lang. “Mom, gusto ko lang sana na simple lang ang kasal namin,” sabi ko habang tinititigan siya, naghihintay ng reaksyon. Napatingin siya sa akin, bahagyang nagtaas ng kilay. “Hindi na kailangan ng seremonya. Kailangan nyo lang pumirma at irehistro ang kasal. ‘Yun lang. Walang engrandeng handaan o programa,” tugon niya na tila ba napaka-normal lang ng lahat ng iyon.

naiiyak Kong Sabi sa kanya at sinuot na Ang sing sing sa kanyang kamay. "I presently articulate you as a husband and Wife, you will presently kiss your bride" Sabi ng Pari Kaya naman unti unti siyang lumapit sakin at nang magkakalapit na ang mga labi namin ay biglang bumukas Ang pintuan ng simbahan kaya napatingin lahat don pati na ako.

pigil pa rin ang emosyon sabi ni Calyx. “Im sorry,”humihikbi sabi ni Margaux. “Please, marry me sweetheart.Hindi ko na kasi kakayanin kung mawawala pa kayo sa akin ng mga anak natin.” “Hindi kami mawawala sa’yo, Calyx.” “Will you Marry me, Margaux Dela torre?” Tumango si Margaux. “Yes, Calyx, I Will marry you.” Kinuha ni Calyx ang singsing at isinuot sa daliri ni Margaux. Pagkatapos ay hinalikan nito ang daliri ni Margaux na may singsing.

(Baby your my destiny, You and I were meant to be With all my heart and soul, I give my love to have and hold And as far as I can see, From now until eternity You were always meant to be, My destiny Your my destiny) Nang huminto Ang tugtog ay kumalas siya sa pagkakahawak niya sa akin. At may kinuha ito sa kanyang bulsa. Nang matapos niyang kunin iyon ay bigla siya lumuhod at sabay abot Ang maliit na kahon sa akin. Louisse... will you marry me? Saad sa akin ni Eman. Parang tumahinik Ang paligid sa na rinig ko at Pang kami lang dalawa Ang naroon.

sabi ni Mariano kay Hector na tumango naman kaagad pagkasabi niya. "We became husband and wife because..." "Because of me, Hector. Naging mag-asawa kayong dalawa ng anak ko dahil 'yon sa akin. Tama ba ako sa sinasabi ko?" sabi ni Mariano sa kanya na mismong tumapos ng sasabihin sana ni Hector sa kanya. Wala namang nagawa si Hector kundi ang tumango at magsalita, "Yeah, tama ka po sa sinasabi mo sa akin. We became husband and wife because of you po."

“Is that how you see me?” “Hindi na importante kung paano kita nakikita,” sagot ko, umiwas ng tingin. “Wala namang magagawa ‘yon kung balak mo talaga akong traydurin.” Tumikhim siya. “We’re married. Maayos ang naging pag-uusap natin. Wala akong dahilan para traydurin ka. Hindi mo na lang sana tinanggap ang kasal na ‘to kung wala ka naman palang balak magtiwala kahit kaunti.”

Aniya na idiniin ang salitang legal. Tumango tango ang babae ng may ngiti habang itinaas nito ang kamay para ipakita ang singsing sa daliri. “Yeah, it seems pretty legal to me.” Bakit may singsing na siya? Tapos na ba yung kasal? “Yeah, well, unfortunately, bigamy in Denmark is forbidden. You can't actually marry someone if you're already married to someone else.” Ramdam na ramdam ko sa mga salita niya ang pagmamalaki na para siyang nanalo sa isang madugong labanan.

And the mommy is gonna marry me. Dumilat ako at tiningnan siya. "That's your punishment."

Tapos andami pang nakasulat, kakatamad basahin. "Sign it, it's marriage contract," sabi niya kaya napatakip ako ng bibig. "H-Hala seryoso 'to?? Teka! Hindi pa ako ready matali!" Pinadyak ko ang mga paa ko. Okay, ang OA ko! Pero akala ko talaga ikakasal kami sa simbahan. Nag-e-expect pa naman ako ng wedding gown. Charot!