María Clara Tagalog の小説・ストーリー

Napalunok si Mari. “M-Mrs. Sinclair is better, I guess…” “Mahal,” dinugtungan pa ni Clarence ang sinabi ni Mari habang nakatitig siya sa mga mata ng asawa niya. “Yes, Mahal—” Napatikom si Mari ng bibig nang madulas siya. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso niya. She can’t take it anymore. She can’t breathe! “I-I think mauna ka na muna, Clarence. Kailangan kong mag-cr. S-Sunod na lang ako sa office mo.”

PHILIPPINES... "DIOS MÍO..." Ang tanging naiusal ni Adalina nang pagbaba niya sa kotse at masilayan ang maliit na bahay-kubo na kaniyang titirhan. Base sa kaalaman niya, ito ang dating tirahan ng kaniyang ina bago nito makilala ang kaniyang ama. Ipinarenovate na nga ito kaya nagmukha ng modernong bahay kubo.

Saan niya nakuha ang Natividad at Salvacion na pangalan? Sa pangalan naman ni mama ay "Shamina Anne Salvacion". Kumunot ang noo ko sa pagkalito. Nagkanda-buhol na ang utak ko. Akala ko mareresobla na ang mga katanungan sa aking isipan. But more puzzles are need to be solved. Ngunit sapat na din sakin ang mga nakita kong certificates at orihinal na birth certificate na siya ang sikat na designer ng Arzadon at nagtrabaho doon.

"A-Aba . . . T-Tarantado ka!" "Tama ang sinabi ko, Ego! Kasi nasaktan ang ego mo nang hiwalayan ka niya at para maisalba 'yang putangena mong pride, gumamit ka ng isa't kalahating tangang babae para gantihan 'yong tao!"

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Nakangiti ito saakin Naiintindihan ko na Naiintindihan ko na ang sinabi saakin ni Grace at ni Mama Akala ko kaya ko pero hindi pala Kapag pinanguna mo ang takot ay wala kang kahihinatnan dahil talo kana. Ang takot ang pinakang kalaban mo pero kung may tiwala ka sa sarili mo magagawa mo ang isang bagay na napakaimposible. Magtitiwala lang ako sa sarili ko at maliligtas ko silang lahat. Tama si Grace... Napatingin naman ako kay Mama na nakangiti parin saakin

“Tama ka ro’n, hindi tayo dapat mag-ilusyon na mabibigyan tayo ng tunay na pagtingin ng mga bampira. Unang-una, tumatanda tayo ng mabilis, sila ay hindi. Tingnan mo nga si Marie, noon ay parausan ng Master Ezekiel, ngayon ano na? Isa na lamang matandang tagasilbi. Minsan ding nagkaroon ng mataas na ilusyon.” Hindi gustong maapektuhan ni Anastacia pero hindi niya mapigilan. Ang tinutukoy ng mga ‘to na si Marie ay ang tagasilbing matalik na kaibigan ni Apostola, ang head ng mga maid servant. Kasalukuyan itong nasa bahay ng mga tagasilbi nananatili na lamang at naghihintay ng huling hininga. Mayroon kasi itong malalang karamdaman na ngayon.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.