Romans & histoires Masarap Ang Bawal

paliwanag nito. "Wow my favorite food...Try it, you will love it too. Masarap kaya siya kaya nga namin binabalik balikang magkakaibigan. I know its not healthy food but who cares, nowadays we don't need to be rich. We don't control our lives so you need to live to the fullest, lets enjoy..." nakangiting sabi ko na para bang nakikipag usap lang ako sa ordinaryong tao.

"Luhh goshnesss?" Mas lalo akong ginanahan na umiyak dahil sa narinig ko. Hinayaan ko na lang ang mga luha kong rumaragasa sa pisngi ko. Masama bang kumain? Kung oo masama tayong lahat HUHUHUHU "Bawal na ba'ng kumain ng marami uwaaahhhhhhhh! Ang bad niyo!!!" Iyak kong sabi sa kanila.

bago "O-opo...pero parang hmmm hindi po masarap " Napakunot noo SYA..bago tiningnan Yung niluto ko na nasa kawali parin hanggang Ngayon... "It's nice...and I'm sure its delicious too..I'm so excited for dinner" Nanlaki Yung mata ko ..hindi ba muna titikman ni Lola . Pano Kung ..Pano Kung hindi masarap .... pakiramdam ko kasi...hindi talaga.....

“Wrong move baby! Lets enjoy the night.” “Put*Ng*na ka hindi nga ako masarap sabi eh. Pwedi ba humanap ka nalang ng iba yung masikip at walang limang anak na dumaan sa kk. Tarantado ka eh, gamit ang dalawa kong paa ay ubod ng lakas kong sinipa ang tiyan niya. “Arayyyy babe naman ang sakit ah!” What????? Tama ba ang narinig ko?

Lumamig na nga ang may sabaw na ulam dahil sa aming kalandian! Paano ba naman kasi mas masarap din kasi siya kaysa sa pagkain na niluto ko. Labi pa lamang niya ay minatamis na at makakalimutan mo ang iyong pangalan at kung nasaan ka! Minsan kusa ka na rin na maghuhubad sa katangahan at kalandian. "I can't get over you babe!" Bulong niya. Kinilig akong nakatitig sa kanya.

Pakiramdam ko ay masarap pa sa kahit anong alam ko, at ang lasa ay purong lason. Then it hit me. Parang suntok sa dibdib. Ang balakang ko ay nag-stutter, ang sarap ay biglang umiba at naging pangit sa tiyan ko, at natigilan ako, nakabaon nang malalim, balls ay mahigpit, pulso nang palo, hindi makagalaw, hindi makahinga. Ang realidad ay bumagsak nang mabigat, sinasakal ako.

Nakakangalay pero okay lang titisin ko kasi sobrang masarap. "Aaahh, Angelo! Ang sarap. Ang sikip sikip mo, hindi ito kagaya ng ibang babae na natira ko na. Napakaluwang. Ayaw pang pakantot sa puwet. Buti na lang bata at sa akin mo inalay ang tumbong mo. Mas masarap ka k******n kaysa sa kanila. Ahhhhhh ahhhhh!" Masarap sa pakiramdam na sinabihan ako ng ganoon ni Padre Tiago. Masarap malaman na sa akin lang siya nasasarapan at hindi na sa iba. Kaya naman dahil doon ay mas gagalingan ko pa.

Masaya. At habang papalayo ako sa bahay para bumili ng inihaw, hindi ko maiwasang mapangiti. Ang dati naming mundo ay puno ng takot at karahasan. Ngayon? Inihaw na baboy at turon na lang ang kalaban ko — at 'yon ang pinakamasarap na laban. Hanggang sa nakasalubong ko si Ale Nene na may dalang panindang sariwang isda—mga bangus, tilapia, at ilang pirasong galunggong.

“Tangayin sana ng malakas na ipo-ipo ang sakit na nararamdaman ko ngayon pati na rin yong mga taong naghihiyawan dahil sa korni na proposal sa harapan ko!” Naidagdag pa ni Maricor sa mga panalangin niya. Napaisip nalang siya na korni ang proposal dahil super-duper bitter as in bitter pa sa bitter gourd talaga ang dalaga ng araw na iyo. Nasabi niya na korni kasi bitteret/ampalaya/apdo ng bangus at lahat ng mapait sa mundo ang nafe-feel ng dalaga.

MARA "Hindi ka ba naaawa sa'kin?! Kung buhatin mo 'ko parang gusto mo na 'kong itapon sa truck ng b****a! Oo, kasalanan ko kung bakit kayo may hindi pagkakaintindihan ng mga kaibigan mo! Pero hindi naman tama na basta mo na lang akong buhatin na para bang sako ng b****a!" Kung nakikita ko lang ang sarili ko ngayon, paniguradong pulang-pula na ang mukha ko dahil sa galit. Idagdag mo pa ang tigyawat na mas lalong nagpapapula ng mukha ko. Oo tama ang iniisip mo, sagana ang mukha ko sa tigyawat.